Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΟΙ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟ «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ»

16/02/2011

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
Σε άρθρο του («Ελευθερία», 3-2-2011) ο Δ/ντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Σερρών, κ. Χρήστος Κρυστάλλης, αναφέρεται στις επικείμενες «συγχωνεύσεις μικρών σχολικών μονάδων».
Ο όρος «συγχωνεύσεις» παραπέμπει άμεσα σε καταργήσεις σχολείων. Και αφού το Υπουργείο Παιδείας έχει κάνει σημαία του το «Νέο Σχολείο» των 25-28 μαθητών ανά τάξη ή τμήμα, αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για σαρωτικές –τουλάχιστον σε επίπεδο προθέσεων– αλλαγές, που θα μεταβάλουν ριζικά το χάρτη των σχολείων στη χώρα και το μέγεθος του καθενός από αυτά.
Οι φήμες δίνουν και παίρνουν και ο καθημερινός τύπος κάνει λόγο για λουκέτα σχολείων με αριθμό μαθητών κάτω του 100 ή, ακόμη, και 130, ενώ την ίδια στιγμή η κυβέρνηση σιωπά, παρόλες τις βαρύγδουπες διακηρύξεις της περί «κοινωνικής συναίνεσης» και «δημόσιας διαβούλευσης».
Αποκτά, έτσι, ιδιαίτερη βαρύτητα το άρθρο του κ. Κρυστάλλη, ο οποίος
 –σημειωτέον– το υπογράφει απλώς ως «εκπαιδευτικός», αποσιωπώντας την κυρίαρχη και βαρύνουσα επί του προκειμένου ιδιότητά του, αυτή του Δ/ντή Π.Ε. Δηλαδή, ενός κυβερνητικού-διοικητικού εκπροσώπου, επιφορτισμένου με το καθήκον εφαρμογής της κρατικής εκπαιδευτικής πολιτικής.
 
Μια πρώτη παρατήρηση επί του περιεχομένου του άρθρου είναι ότι, για τον κο Δ/ντή Εκπαίδευσης, τα μικρά σχολεία είναι, προφανώς, αποτυχημένα (συνδιδασκαλία τάξεων, σιωπηρές εργασίες, ελλιπής μόρφωση μαθητών ως προς τα γνωστικά αντικείμενα, υστέρηση στη διαδικασία κοινωνικοποίησης). Θα ήταν άκρως διαφωτιστικό για όλους μας να προσδιόριζε ο κος Δ/ντής τον κατώτατο αριθμό μαθητών ενός «αποδεκτού», κατά τα κυβερνητικά κριτήρια, σχολείου. Διότι είναι πολύ εύκολο να αναφέρεται κάποιος σε μονοθέσια και διθέσια σχολεία που πρέπει να κλείσουν. Δεν είναι όμως καθόλου εύκολο και αποδεκτό να εννοεί το κλείσιμο σχολείων με 30, 40 ή 50 μαθητές. Και, βέβαια, πρέπει να προσδιορίσουμε και τον αριθμό μαθητών ανά τμήμα. (Αν π.χ. ένα σχολείο 55 μαθητών πρέπει να κλείσει και οι μαθητές να μετακινηθούν σε κάποιο άλλο, επειδή, κατά τα μέτρα και σταθμά του υπουργείου αυτό το σχολείο είναι διθέσιο, δηλαδή πολύ μικρό!).
 
Επισημαίνω καταρχήν ότι δεν είναι καθόλου αυτονόητο πως τα ολιγοθέσια σχολεία υστερούν σε ερεθίσματα, αλληλεπίδραση (μαθητών-μαθητών και μαθητών-δασκάλων), μορφωτικά αποτελέσματα και επίπεδο κοινωνικοποίησης σε σχέση με τα πολυθέσια. Κάποιες έρευνες μάλιστα καταγράφουν ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ δασκάλων-μαθητών και μαθητών μεταξύ τους είναι συχνότερη στα ολιγοθέσια από ό,τι στα πολυθέσια σχολεία. (Γ. Καψάλης «Η αλληλεπίδραση των μαθητών σε ολιγοθέσια και πολυθέσια Δημοτικά Σχολεία»).
Είναι προφανές πως όταν όλοι οι καθοριστικοί παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας (προγράμματα σπουδών, εκπαίδευση δασκάλων, σχολικά βιβλία κ.ά.) είναι διαμορφωμένοι και προσανατολισμένοι να λειτουργήσουν σε μεγάλα πολυθέσια σχολεία, τότε η εφαρμογή τους σε ολιγοθέσια σχολεία θα δώσει πενιχρά αποτελέσματα, χωρίς, φυσικά, γι’ αυτό να ευθύνεται ο μικρός αριθμός μαθητών σε αυτά τα σχολεία. (Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και αντίστροφα, εάν δηλαδή πάμε να εφαρμόσουμε σε πολυθέσια σχολεία προγράμματα δομημένα για ολιγοθέσια).
Θα πρέπει, λοιπόν, να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν μιλούμε για «αναποτελεσματικά» και «αποτυχημένα» μικρά σχολεία. Εκτός κι αν την αποτελεσματικότητα τη μετρούμε με όρους στυγνής λογιστικής και αγοραίου ανταγωνισμού.
 
Αναρωτιέται ο κος Δ/της Π.Ε. Εκ/σης: «Πού είναι η κοινωνικοποίηση του παιδιού, η παρέα, οι φίλοι, η ομάδα, η ανταλλαγή απόψεων;» [εννοώντας στα μικρά σχολεία]
Είναι απορίας άξιο να θεωρεί κανείς, μάλιστα δε ένας εκπαιδευτικός, ότι σε ένα σχολείο 30 ή 40 μαθητών τα παιδιά δεν κοινωνικοποιούνται, δεν μπορούν να κάνουν παρέα, δεν μπορούν να κάνουν φίλους και ομάδες, ούτε καν να ανταλλάσσουν απόψεις! Και, εν τοιαύτη περιπτώσει, αναφύεται ξανά το ερώτημα: Ποιος είναι, άραγε, ο «κρίσιμος» αριθμός μαθητών ανά σχολείο, άνω του οποίου τα παιδιά αρχίζουν να κοινωνικοποιούνται; Και, με αυτή τη λογική, θα έπρεπε σε σχολικά συγκροτήματα εκατοντάδων συγκεντρωμένων μαθητών η κοινωνικοποίηση να φτάνει στο ζενίθ της. Είναι όμως έτσι ή μήπως σε τέτοιες απρόσωπες εκπαιδευτικές φάμπρικες έχουμε απλώς μηχανικά αθροίσματα παθητικοποιημένων ατόμων και όχι κοινωνίες;
Μήπως, επί πλέον, τα μεγάλα μεγέθη καθίστανται και εύφορα εδάφη για εμφάνιση και ανάπτυξη αντικοινωνικών συμπεριφορών;
 
Θεωρεί ακόμη ο αρθρογράφος ότι στα ολιγοθέσια σχολεία τα παιδιά «αντί για 30 ώρες την εβδομάδα κάνουν τις μισές, αφού οι υπόλοιπες είναι σιωπηρή εργασία»! Δεν κατανοώ παιδαγωγικά γιατί η σιωπηρή εργασία στο σχολείο πρέπει να θεωρείται απαραιτήτως και μη εργασία. Στην εποχή μάλιστα των νέων τεχνολογιών και της πληροφορικής –που κατά κόρον διαφημίζεται από τους εμπνευστές του «Νέου Σχολείου»– ο χρόνος των «σιωπηρών εργασιών» φωτίζεται με νέο φως και μπορεί να αναβαθμιστεί σε μια πολύ ουσιαστική μαθησιακή ευκαιρία. (Όπως, για παράδειγμα, συνέβη στην περίπτωση του διθέσιου δημοτικού σχολείου Δαματριάς Ρόδου, όπου αξιοποιήθηκαν οι τεχνολογίες της πληροφορίας και επικοινωνίας, ιδιαίτερα κατά το χρόνο των σιωπηρών εργασιών).
Και, ως προς τούτο, τα ολιγοθέσια σχολεία εμφανίζονται να πλεονεκτούν έναντι των πολυθεσίων, αφού σε αυτά τα τελευταία δεν προβλέπεται ο «χαμένος», κατά την άποψη του Δ/ντή Π.Ε., χρόνος των «σιωπηρών εργασιών».
 
Λίγο παρακάτω στο άρθρο «ανατρέπεται» το επιχείρημα αυτών που θέλουν να κρατήσουν ανοιχτό το μικρό σχολείο του χωριού («Τι χωριό θα είναι αυτό χωρίς σχολείο;»). Κατά τον αρθρογράφο το ερώτημα αυτό «αντικατοπτρίζει όλο το μέγεθος της υποκρισίας, λες και το λόγο που το χωριό έμεινε χωρίς παιδιά ή με ελάχιστα σε σχέση με το παρελθόν δεν τον αντιλαμβανόμαστε. Πού είναι η δουλειά στο χωριό; Γιατί να μείνει ένα νέο ζευγάρι –εφ’ όσον τολμήσει να παντρευτεί– στην επαρχία;»
Πολύ απλή και πλήρως συντεταγμένη με την ιθύνουσα τάξη λογική. Αφού το χωριό ερήμωσε,  λόγω διάλυσης του αγροτικού παραγωγικού ιστού και οι περισσότεροι νέοι το εγκατέλειψαν, αφού το χωριό σπαρταρά ετοιμοθάνατο, ας του ρίξουμε κι εμείς τη χαριστική βολή! ΄Ετσι, για να φύγουν και οι ελάχιστοι νέοι γονείς, που ίσως επιμένουν να μένουν στο χωριό!
Υλοποιούνται, κατ’ αυτόν τον τρόπο, γρηγορότερα και οι κατευθυντήριες γραμμές της Ε.Ε. για ελαχιστοποίηση (μέχρι εξάλειψης) του αγροτικού πληθυσμού! Μ’ ένα σμπάρο, δηλαδή, δυο τρυγόνια…
 
Και για να πειστούμε πως πρέπει να τελειώνουμε μια και καλή με τις «μικρές σχολικές μονάδες», ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι δεν πρέπει να μας ανησυχούν οι μετακινήσεις των μικρών μαθητών σε άλλα χωριά (σχολικά κέντρα) ή πόλεις –τις ανησυχίες αυτές τις χαρακτηρίζει «υποκριτικά ερωτήματα»– αφού έτσι κι αλλιώς για «διάφορες εκδηλώσεις-φροντιστήρια μετά το πέρας των μαθημάτων κάνουμε πολλές μακρινές μετακινήσεις». Τι μας πειράζει μία επί πλέον μετακίνηση; Μάλιστα δε όταν αυτή θα είναι ελαφρότερη από τις άλλες, μιας και τα παιδιά θα «αφήνουν την τσάντα στο σχολείο» ! (Κάπου το έχουμε ξανακούσει κι αυτό!)
 
Τελειώνοντας το άρθρο διαβάζουμε: «Η δημόσια δωρεάν παιδεία και η υγεία είναι κοινωνικά αγαθά, γι’ αυτό μια οργανωμένη Πολιτεία οφείλει να τα παρέχει ισότιμα σε όλους τους πολίτες». Πολύ σωστή επισήμανση. Μόνο που, σε συνδυασμό με τα παραπάνω, γεννά κάποια ερωτήματα:
 
  • Γιατί η Πολιτεία, για να παράσχει «ισότιμα σε όλους τους πολίτες» το αγαθό της δωρεάν παιδείας, σχεδιάζει να κλείσει τα μισά σχολεία;
  • Πού θα επενδύσει τα χρήματα τα οποία θα «εξοικονομήσει», βάζοντας λουκέτο στα «περιττά» και «σπάταλα» σχολεία; Θα τα ρίξει στην παιδεία ή μήπως στα θησαυροφυλάκια των «πιστωτών της χώρας» και των μεγάλων τραπεζών;
  • Πώς είναι δυνατό να μιλά κανείς για αναβάθμιση παιδείας στο «Νέο Σχολείο», όπου δεσπόζει το σύνθημα «Πρώτα ο μαθητής», όταν σχεδιάζει σχολικά συγκροτήματα-εργοτάξια, με μαθητές παστωμένους σαν τις σαρδέλες; (25-28 ανά τμήμα)
  • Ποια μελέτη, ποια έρευνα, με κριτήρια παιδαγωγικής επιστήμης,  υποστηρίζει αυτή την αναλογία και δείχνει ότι τα τμήματα αυτά είναι πιο παιδαγωγικά και πιο «ισότιμα» από εκείνα των 15 έως 20 μαθητών; 
 
Υ.Γ.
Τα δύο τελευταία ερωτήματα τέθηκαν γραπτά από εμένα, ως μέλος του Δ.Σ.,  στον κο Περιφερειακό Δ/ντή Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης Κ. Μακεδονίας κατά τη συνάντηση που είχε μαζί του το Δ/κό Συμβούλιο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπ/σης Ν. Σερρών («Εμμ. Παπάς»), στις 9-5-2010. Ως τώρα καμία απάντηση δεν έχει δοθεί. Συγκεκριμένα, το ερώτημα προς τον κο Περιφερειακό Δ/ντή είχε τεθεί ως εξής:
 
«Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία έρευνα, η οποία να δείχνει πως όσο αυξάνει ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη βελτιώνεται ο τρόπος της μάθησής τους και, συνεπώς, οι επιδόσεις τους και το εκπαιδευτικό αποτέλεσμα που παράγει το σχολείο. Αντίθετα, κάποιες έρευνες από τον αγγλοσαξονικό χώρο συναρτούν άμεσα το μικρό αριθμό μαθητών ανά τάξη με τη βελτίωση της επίδοσης των μαθητών. Συγκεκριμένα, οι έρευνες αυτές δείχνουν πως όσο μικρότερο είναι το μέγεθος της τάξης τόσο αυξάνει ο διδακτικός χρόνος που αναλογεί σε κάθε μαθητή και, συνακόλουθα, βελτιώνεται ο τρόπος διδακτικής αντιμετώπισης των όποιων δυσκολιών μάθησης αντιμετωπίζουν αυτοί από το δάσκαλο.
Με δεδομένη μια τέτοια ερευνητική εμπειρία από το εξωτερικό, πώς τεκμηριώνεται επιστημονικά (όχι με στενά λογιστικούς και οικονομίστικους υπολογισμούς, ελέω και Δ.Ν.Τ.) η πρόθεση του υπουργείου ν’ αυξήσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα και, μάλιστα, όταν συνεχώς μεγεθύνονται (ως αποτέλεσμα και της οικονομικής κρίσης) οι οικονομικές, κοινωνικές και μορφωτικές διαφορές και ανισότητες ανάμεσα σε, έτσι κι αλλιώς, διαφοροποιημένους κοινωνικά μαθητές;»

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

1584 προβολές

Αρέσει σε 15 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1907 | 

Σε έκθεσή του ο Μητροπολίτης Μελενίκου Αιμηλιανός Δάγγουλας ανέφερε σχετικά με τις βιαιότητες του Βουλγαρικού κομιτάτου τον μήνα Δεκέμβριο 1907: «εγένετο καταδίωξις των ποιμένων Νάκη Κώστα Γιώτη και Στεργίου Κώστα Γιώτη εκ του ορθοδόξου χωρίου Ράμνας υπό 10μελούς βουλγαρικής συμμορίας και αρπαγή πεντήκοντα αιγών αυτών».

1924 | 

Μία πρωτόγνωρη ληστεία σημειώθηκε έξω από το χωριό Στρυμονικό, στον παλιό δρόμο Σερρών - Θεσσαλονίκης (65.5 χλμ.) και συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα με αποτέλεσμα να γίνει πρωτοσέλιδο στις περισσότερες εφημερίδες της εποχής. Τέσσερις ληστές σταμάτησαν πομπή από πέντε αυτοκίνητα και λήστεψαν τους επιβαίνοντες. Τη ληστεία διέπραξε ο λήσταρχος Ψάλτης ή Τζατζάς με βοηθούς του τον τριανταοκτάχρονο σαρακατσάνο Δημ. Μπορλή, τον πενηνταπεντάχρονο Σπ. Γκάτσιο ή Γιαννούλη από την Λοζάνη και τον Βασ. Μπούτο ή Μπότσαρο, που αμέσως μετά τη ληστεία, πρόλαβαν να περάσουν τα σύνορα και μπήκαν στο έδαφος της Σερβίας όμως εκεί συνελήφθησαν από τη Σερβική χωροφυλακή. Εκτός από τον Β. Μπούτο που κατόρθωσε να δραπετεύσει οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν σιδεροδέσμιοι στη Θεσσαλονίκη και κλείστηκαν στο διαβόητο κάτεργο της εποχής, τις φυλακές του Γεντί-Κουλέ.

1928 | 

Έκλεισε ο ποδοσφαιρικός κύκλος της χρονιάς με τη συνάντηση των ομάδων Ηρακλέους και Μικτής Πανσερραϊκού - Απόλλωνος, που βρήκε νικήτρια την ομάδα της Μικτής με 2 -1.

1932 | 

(Κυριακή) Στις 11 π.μ., δόθηκε συναυλία της ορχήστρας του Ωδείου της Δράμας, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μπλενώβ.

1932 | 

Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η γαλλική «άδουσα και ομιλούσα» ταινία «Ο τραγουδιστής της Σεβίλης».

1935 | 

Άρχισε τις παραστάσεις του στο «Πάνθεον» ο «Οπερατικός θίασος» Μ. Καντιώτη - Μπέζου - Δώρας Βος. Οι παραστάσεις τελείωσαν στις 17 του μηνός.

1946 | 

Δόθηκε χοροεσπερίδα, στην αίθουσα του συσσιτίου της Φιλόπτωχης Αδελφότητας «Εμμέλεια», του ενταύθα εδρεύοντος αγγλικού στρατιωτικού τάγματος.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
121145 προβολές από 1/12 έως 11/12
388046 προβολές τον προηγ. μήνα
338337 προβολές τον Οκτώβριο