Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

15/09/2011

Άρθρο του Ανδρέα Γκατζέλη

 
Ολόκληρη η κτίση μαζί με τον άνθρωπο είναι δημιουργήματα του Θεού. Ολόκληρη η κτίση εκτός από τον άνθρωπο υπόκειται απόλυτα στο θέλημα του Θεού. Στον αισθητό κόσμο μόνο ο άνθρωπος ως αυτεξούσιος μπορεί να αρνηθεί το θέλημα του Θεού και να κινηθεί κατά το δικό του θέλημα. Επειδή όμως η αιτία της υπάρξεως και της διατηρήσεως των όντων είναι το θείο θέλημα, η άρνηση του θελήματος αυτού οδηγεί στην καταστροφή.

Η άρνηση του θείου θελήματος στον αισθητό κόσμο πραγματοποιήθηκε από τον άνθρωπο, στον οποίο ανακεφαλαιώνεται ολόκληρος ο κόσμος. Το φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου είναι το ευρύτερο σώμα του. Είναι η σάρκα που τον τρέφει και τον στηρίζει, αλλά ταυτόχρονα αυτή που χρειάζεται τη φροντίδα και τη στοργή του. Ό,τι συμβαίνει στον άνθρωπο αποτυπώνεται στο περιβάλλον. Και ό,τι συμβαίνει στο περιβάλλον αντανακλάται στην υπόσταση του ανθρώπου.

Συνήθως η οικολογική κρίση τοποθετείται στο επίπεδο των φυσικών ή των ιστορικών φαινομένων, και η αντιμετώπιση της επιχειρείται με τα μέσα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Έτσι όμως ούτε η αιτία της κρίσεως γίνεται αντιληπτή ούτε η αντιμετώπιση της μπορεί να είναι σωστή. Κι επειδή η αντιμετώπιση της αυτή στηρίζεται στις αρχές που οδήγησαν στην κρίση, είναι φυσικό όχι μόνο να μην την αποσοβεί, αλλά και να την αναπαράγει.

Η οικολογική κρίση συνδέεται με το σύνολο της προσωπικής και κοινωνικής ζωής του ανθρώπου. Είναι η ύστατη έκφραση της εσωτερικής κρίσεως του ανθρώπου, όπως και όλων των μορφών δράσεως και εκδηλώσεώς του. Η οικολογική κρίση μπορεί να χαρακτηριστεί ως μετάσταση της ηθικής και πνευματικής κρίσεως από το μικρόκοσμο στο μακρόκοσμο, από τον άνθρωπο στην κτίση. Εκφράζει την κρίση της παρουσίας και της διαγωγής του ανθρώπου μέσα στον κόσμο.

Η κρίση αυτή ως ανθρωπολογικό παράγωγο δεν αντιμετωπίζεται σωστά, παρά μόνο μέσα από τον ίδιο τον άνθρωπο. Χωρίς την ριζική αλλαγή του ανθρώπου δεν μπορεί να αναμένεται αλλαγή στην εξέλιξη της οικολογίας. Όταν ο άνθρωπος δεν αντιμετωπίζει την οικολογική κρίση σε σχέση με την ηθική και πνευματική κρίση που διέρχεται ο ίδιος, χάνει τις αληθινές διαστάσεις της και αδυνατεί να συλλάβει το πραγματικό νόημά της. Στην περίπτωση αυτή και τα μέτρα που παίρνει για την προστασία του περιβάλλοντος, όσο χρήσιμα κι αν είναι, αποδεικνύονται επιδερμικά ή και υποκριτικά, γιατί δεν αγγίζουν την αιτία της κρίσεως.

Εδώ προβάλλει η αναγκαιότητα της φωνής της Εκκλησίας. Σκοπός βέβαια της Εκκλησίας δεν είναι να νοικοκυρέψει τον κόσμο ή να επιβραδύνει με κάθε τρόπο την καταστροφή του, αλλά να δώσει την μαρτυρία της «καινής κτίσεως», που νικά την αμαρτία και τον θάνατο. Της κτίσεως αυτής που αναμένεται αλλά και που είναι παρούσα στην καθημερινή ζωή. Στην καινή αυτή κτίση πραγματοποιείται η ριζική αλλαγή του ανθρώπου, που έχει άμεσες επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή και δράση του. Είναι αλλαγή που τον ανακαινίζει πνευματικά και μεταμορφώνει το ήθος και τη στάση του απέναντι σον κόσμο και στα πράγματα του κόσμου.

Με την πίστη στο Θεό και την τήρηση των εντολών βρίσκει ο άνθρωπος τον αληθινό εαυτό του και τις σωστές σχέσεις του με τον πλησίον και τον κόσμο. φροντίζει να μη βλάπτει με κανένα τρόπο τον πλησίον και να μην χρησιμοποιεί κακώς τα πράγματα. Η αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσεως δεν πρέπει να νοείται ως γενική και αφηρημένη υπόθεση. Δεν είναι κάτι που αφορά αόριστα τους ανθρώπους ή την ανθρωπότητα, αλλά τον καθένα ξεχωριστά και όλους συλλογικά. Αν δεν συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος την προσωπική του ευθύνη για την κρίση που υπάρχει μέσα του και γύρω του, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει σωστά την οικολογική κρίση. Η συνειδητοποίηση όμως αυτή δεν είναι θέμα προσωπικής μόνο ευαισθησίας αλλά και αγωγής. Αν η αγωγή είναι εκμαυλιστική, όπως συμβαίνει σήμερα, τότε αμβλύνεται και η ευαισθησία που υπάρχει στα πρόσωπα.

Σε ύμνο της Εκκλησίας λέγεται: «Γέγονα… μολυσμός αέρος και γης και υδάτων» . Η μόλυνση του περιβάλλοντος αντανακλά την εσωτερική μόλυνση του ανθρώπου. Και η μόλυνση αυτή του ανθρώπου αρχίζει από το νου του. Πρώτος ο νους μολύνεται με τα εμπαθή νοήματα, γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται «πρωτοπαθής» . Τα νοήματα αυτά ως λογισμοί σύνθετοι από πάθη και νοήματα , οδηγούν στην παράχρηση του κόσμου και των πραγμάτων του κόσμου. Χωρίς την κάθαρση του νου από τα εμπαθή νοήματα δεν μπορεί να υπάρξει σωστή σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο και τα πράγματα του κόσμου. Στις ημέρες μας όμως η φροντίδα για το περιβάλλον συμβαδίζει με τη συστηματική προσπάθεια μολυσμού του ανθρώπινου νου με τέτοια νοήματα.

Η τελική όμως απάντηση της Εκκλησίας στην οικολογική κρίση δεν δίδεται σε ηθικό ή κοινωνικό επίπεδο, όσο χρήσιμες κι αν είναι οι σχετικές θέσεις και προσπάθειές της για την προστασία και την συντήρηση του κόσμου. Δε δίδεται με τα πρακτικά μέτρα που μπορεί να προβάλει, ή ακόμα και με το κατάλληλο ήθος που μπορεί να εμπνεύσει για την προστασία του περιβάλλοντος. Η τελική απάντηση της Εκκλησίας δίδεται στο οντολογικό επίπεδο με βάση την υποστατική αρχή.

Όπως η καταστροφή της κτίσεως έχει προσωπική ή υποστατική αφετηρία, τον πρώτο Αδάμ, έτσι και η ανακαίνιση της έχει προσωπική ή υποστατική θεμελίωση, τον νέο Αδάμ, τον Χριστό. Δεν υπάρχει απρόσωπη ανακαίνιση, όπως δεν υπάρχει και απρόσωπη καταστροφή της κτίσεως. Η καινή κτίση πραγματοποιείται με τον Χριστό: «Ει τις εν Χριστώ καινή κτίσις» . Αλλά και ειδικότερα, όπως η καταστροφή της κτίσεως ξεκίνησε με συγκεκριμένη προσωπική ενέργεια, την παρακοή, έτσι και η ανακαίνιση της κτίσεως θεμελιώνεται σε συγκεκριμένη προσωπική ενέργεια, την υπακοή. Η παρακοή του Αδάμ έφερε στον κόσμο την αμαρτία και μαζί με αυτήν τον θάνατο και την φθορά της κτίσεως. Η υπακοή του Χριστού θεμελιώνει την νέα σχέση με τον Θεό και μαζί με αυτήν την αφθαρσία και την αθανασία.
Ο σταυρός και ο θάνατος του Χριστού δεν είναι ατομικά επεισόδια, αλλά γεγονότα με πανανθρώπινες και κοσμικές διαστάσεις. Καταργούν τον κόσμο της φθοράς και του θανάτου και εισάγουν την καινή κτίση. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα «σημεία» που συνοδεύουν τον θάνατο του Χριστού δεν συμβολίζουν μόνο πνευματικά γεγονότα αλλά και ανθρωπολογικά και κοσμολογικά . Με την υπακοή του Χριστού «μέχρι θανάτου» ανυψώθηκε η ανθρώπινη φύση στη δόξα του Θεού . Στην δόξα αυτή οδηγείται και κάθε άνθρωπος που μιμείται την υπακοή και μετέχει στο μυστήριο του σταυρού Του. Με τον τρόπο αυτό ο άνθρωπος γίνεται αληθινή υπόσταση, που αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο και ζει αρμονικά με αυτόν ως πολίτης της καινής κτίσεως. Την εμπειρική βεβαίωση της αλήθειας αυτής στην παρούσα ζωή προσφέρουν πλείστα παραδείγματα αγίων, που έζησαν αρμονικά με όλα τα ζώα και τα στοιχεία της φύσεως.

Ανδρέας Γκατζέλης

Πληροφορίες άρθρου:

1569 προβολές

Αρέσει σε 4 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

09/04/2013 | Πεντηκοστή και Πεντηκοστιανοί

28/02/2013 | Το κριτήριο της Αλήθειας

20/03/2012 | Η ΟΡΓΗ

05/02/2012 | Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

20/01/2012 | ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ

27/09/2011 | ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ

22/09/2011 | ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΙΔΩΛΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΟΣ

21/09/2011 | Η ιστορία αρχαιολατρείας

12/09/2011 | ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

05/09/2011 | Οι εντολές του Χριστού

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1913 | 

Συντάχθηκε επιστολή από τους Σερραϊκούς συλλόγους και τις συντεχνίες με «ψήφισμα του Ελληνικού πληθυσμού της πόλεως των Σερρών και των πέριξ» προς τον Χ. Βαμβακά, Μακεδόνα πολιτικό και διπλωμάτη, που ως εκπρόσωπος της ελληνικής Κυβέρνησης μετέβαινε στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για να ενεργήσει για την αναγνώριση των ελληνικών δικαίων.

1927 | 

Οι επαγγελματίες των Σερρών, μην αντέχοντες άλλο στη βαριά φορολογία, αποφάσισαν να διοργανώνουν ένα μεγάλο συλλαλητήριο στα «Ταμπάχανα», τη σημερινή πλατεία Εμπορίου. Από τις 10 το πρωί όλα τα εμπορικά καταστήματα και τα επαγγελματικά εργαστήρια της πόλης έκλεισαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας και όλοι έσπευσαν στο συγκεκριμένο χώρο, όπου και μίλησε κάτω από δυνατό κρύο ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γ. Σπυρόπουλος αναλύοντας την κατάσταση που υπήρχε και τα βασικά τους αιτήματα. Στο τέλος ενέκριναν δια βοής το σχετικό ψήφισμα και στη συνέχεια το πήγανε όλοι μαζί και το παρέδωσαν στο Νομάρχη.

1927 | 

Η «Νέα Ελληνική Οπερέτα Ολυμπίας Καντιώτη-Ριτσιάρδη» ανέβασε στο «Πάνθεον» το έργο «Η Κυρία δεν με μέλλει».

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Πάνθεον» προβάλλονταν η ταινία «Οι λογχοφόροι της Βεγγάλης» με τον Γκάρυ Κούπερ.

1948 | 

Η εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» τη μέρα αυτή έγραφε: «Εκ του Λαϊκού κόμματος ανακοινώνεται ότι η εν Σέρραις εκδιδόμενη εφημερίς «Πρόοδος» δεν ερμηνεύει την πολιτικήν του Λαϊκού κόμματος, ασκούσα ιδικήν της πολιτικήν αντιτιθεμένην προς τας βασικάς αυτού αρχάς».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
210079 προβολές από 1/2 έως 18/2
449457 προβολές τον προηγ. μήνα
309297 προβολές τον Δεκέμβριο