Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Γιατί ο μαραθώνιος είναι τόσο δημοφιλής

20/11/2012

Άρθρο του Δημήτρη Κουρέτα

 
Πριν λίγες μέρες στον τερματισμό στο Παναθηναικό Στάδιο, περπατώντας την ευθεία μέχρι να πάμε τα αλλάξουμε ρούχα στου Φωκιανού απέναντι, πρέπει να συνάντησα όσα γνωστά ,φιλικά και δικά μου άτομα , δεν εχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Εκτός από τη γυναίκα μου που με κέρδισε και με περίμενε, βρήκα μια πρώτη μου ξαδέλφη που είχα να τη δώ πολλά χρόνια που έτρεξε, τον πρώτο μου προπονητή όταν ήμουν αθλητής στίβου στην Παναχαική το 1980, τον φίλο και συμμαθητή μου Σπύρο Ανδριόπουλο κάτοχο του ρεκόρ στον μαραθώνιο, φοιτητές μου νυν και πρώην και δεκάδες άλλους. Δεν υπάρχει άλλη διαδικασία στην κοινωνική ζωή του ανθρώπου που να αγκαλιάζεσαι στον τερματισμό με τον συναθλητή σου με τέτοια χαρά. Χωρίς να ξέρεις ποιος είναι που δουλεύει, τι κόμμα υποστηρίζει, ποσα χρήματα έχει , αν είναι φοροφυγάς , κλπ. Δεν υπάρχει ούτε πιστεύω θα υπάρξει κοινωνική διαδικασία που ενώνει ετσι τους ανθρώπους όσο η συμμετοχή σε αγώνες μεγάλων αποστάσεων και δη στον μαραθώνιο. Είναι η κοινή προσπάθεια που βλέπεις τον άλλον να είναι κατάκοπος όπως εσύ , ράκος , έτοιμος να καταρρεύσει, και ξέρεις ότι εκανε ότι και εσύ. Το είδες μόλις. Και τον αγκαλιάζεις και τον φιλάς. Χωρίς να τον ξέρεις. Γνωρίζοντας ότι πιθανότατα δεν θα τον ξαναδείς. Ισως σε κάποιο άλλο τερματισμό. Ισως. Μόνο ο τερματισμός στον μαραθώνιο θα εκανε να αγκαλιαστούν ακόμα και ο Κασιδιάρης με την Κανέλλη. Δεν είναι βέβαια μόνο αυτή η συγκίνηση που κάνει όσους εχουν τρέξει να ‘ κολλάνε’ με τις μεγάλες αποστάσεις και να τρέχουν.

Στη ζωή του ο σύγχρονος άνθρωπος , ιδίως στην εποχή μας εχει διάφορους κύκλους κοινωνικής εμπλοκής , τη δουλειά του, την οικογένεια του, τη σχέση του με τα προσφιλή και αγαπημένα πρόσωπα όπως η γυναίκα τα παιδιά οι γονείς.

Από όλες αυτές τις σχέσεις και δραστηριότητες ανακαλύπτει σε διάφορες εποχές ότι η ικανοποίηση είναι τελικά υπό αίρεση. Είτε πρόκειται για την ικανοποίηση και την αποδοχή που θα πάρει το σύγχρονο άτομο από την επαγγελματική του επιτυχία, από την συναισθηματική του σχέση, από την αποδοχή του στον κοινωνικό του περίγυρο. Όμως υπάρχει κάτι που αν το βιώσει δεν θα το αφήσει. Θα το αναζητά ξανά και ξανά. Γιατί του προσφέρει ικανοποίηση de facto. Είναι το καταφύγιο του τις μοναχικές ώρες που τρέχει. Και αυτή η ικανοποίηση είναι κάτι που έρχεται σε κάπως μεγάλη ηλικία , και για αυτό το λόγο το τρέξιμο σε αιχμαλωτίζει κάπως μεγάλο. Γιατί τότε έρχεται σαν φάρμακο, σαν να το είχε κάποιος εφεύρει και στο κρατούσε κρυφό , περίμενε να στο δώσει όταν πραγματικά θα το εκτιμούσες.

Ο αθλητισμός στη μικρή ηλικία εχει άλλα στοιχεία , τελείως διαφορετικά από το να το κάνεις σε μεγάλη. Σε μικρή ηλικία δεν σου βελτιώνει το χαρακτήρα, απλά στον αποκαλύπτει. Στην μεγάλη ηλικία είναι συντροφιά , καταφύγιο και δευτερευόντως βελτιωτής της υγείας. Βέβαια όσοι τον διαφημίζουν συνήθως το κάνουν στο πλαίσιο της δουλειάς τους να προβάλλουν τον μαραθώνιο, και συνήθως δεν έχουν βιωματική σχέση με αυτόν. Οπότε λένε στα συνθήματα ‘τρέξε για την υγεία σου’ ή γίνε μέρος του θρύλου’ ή κάτι τέτοια συνθήματα επικού περιεχομένου. Ενώ το απόλυτο σύνθημα για κάποιον που ξέρει θα ήταν κάτι ας πούμε ‘ άκουσε την ιστορία του διπλανού σου δρομέα , γιατί τρέχει άραγε?’. Κάτι τέτοιο ως σύνθημα θα ήταν ελκυστικό για τους μυημένους και ερωτεύσιμο για τους αρχάριους .

Ένα παράπονο όμως . Πρωτότρεξα στον Μαραθώνιο της Αθήνας το 1981. Δυό μέρες μετα τις εκλογές που κέρδισε το ΠΑΣΟΚ. Ηταν ημέρα Τρίτη. Είχαμε συμμετάσχει περίπου 600 άτομα. Μετα την Αγία Παρασκευή ήταν εξίσου άθλος να τερματίσεις αλλά και να μην σε χτυπήσει κάποιο αυτοκίνητο , μιας και δεν κοβόταν η κυκλοφορία τότε. Τα τελευταία χρόνια ο ΣΕΓΑΣ εχει κάνει μια καταπληκτική δουλειά με τον Μαραθώνιο. Χίλια μπράβο . Όμως κάποια στιγμή θα ήθελα να κάνουμε στην Ελλάδα , όπως λέμε London School of Economics και γεμίζει το στόμα, να πούμε Σχολή Μαραθωνίου ή κάτι τέτοιο. Η οποία να ασχολείται με ισως ότι πλέον μας εχει απομείνει. Και να ασχολείται από το να διδάσκει σε προπονητές τα πάντα για τον μαραθώνιο, μέχρι να εξηγεί σε όλο τον κόσμο τι κεφάλαιο είναι για την ανθρωπότητα ο Μαραθώνιος . Μέχρι να εξηγεί στους νεοέλληνες τι σημαίνει ο Μαραθώνιος δρόμος. Και τι θα μπορούσε να σημαίνει για αυτούς.

Ο Δημήτρης Κουρέτας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και πρόεδρος του Συλλόγου Μαραθωνοδρόμων Λάρισας.
 

Δημήτρης Κουρέτας

Πληροφορίες άρθρου:

2035 προβολές

Αρέσει σε 2 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

05/06/2012 | Πανεπιστήμια, επιχειρηματικότητα και δημόσιο συμφέρον

02/06/2011 | Σύστημα παραγωγής πρωταθλητών: μας νοιάζει ?

31/05/2011 | Καρκίνος : Θέμα πολιτικών ?

27/05/2011 | Αξιολογήσεις ΑΕΙ: Θα πούμε τελικά αλήθειες?

26/05/2011 | Ντάνιελ Γκόλεμαν

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1907 | 

Ο Έλληνας πρόξενος των Σερρών Σαχτούρης σημείωνε σε επιστολή του: «Ως κεφαλή και καρδιά της Ζίχνης εχαρακτηρίσθη η Αλιστράτη και ο χαρακτηρισμός ούτος δεν είναι υπερβολικός. Η Αλιστράτη τυγχάνει το σημαντικώτερον έρεισμα των προς βορράν ημετέρων δυνάμεων εν τη επαρχία εκείνη. Εκ της ενισχύσεως δε ή της απωλείας του προπυργίου εκείνου εξαρτάται κατά πολύ η τύχη ολοκλήρου της επαρχίας Ζίχνης εν τη οποία ως γνωστόν λυσσωδώς διεξάγεται υπό των Βουλγάρων ο αγών προς επικράτησιν. Κατέχοντες ισχυρώς την Αλιστράτην κατέχομεν ωσαύτως τα βουλγαρόφωνα χωριά Τριστίνισσα, Μανδήλι, Γράτσιανη, Εγρί-Δερέ, Καρλίκοβα, Γκόρτινα κλπ., επηρεάζομεν δε σοβαρώς το Σκρίτζοβον, το τρομερόν κέντρον του Βουλγαρισμού».

1907 | 

Εκατό περίπου οπλισμένοι Βούλγαροι από το Σκρίτσοβο και την Κλεπούσνα επιτέθηκαν με βόμβες στο χωριό Αγ. Αναστασιά του Καζά της Ζίχνας, έκαψαν σπίτια, θανάτωσαν Έλληνες κατοίκους και τραυμάτισαν πολλούς απ' αυτούς.

1912 | 

Από το ημερολόγιο του μητροπολίτη Αποστόλου: «Σήμερον επέτυχον της αποφυλακίσεως 127 Χριστιανών (119 Βουλγάρων και 8 Ελλήνων εν οις δύο Βούλγαροι ιερείς και εις Έλλην). Πάντες ούτοι ως δράσαντες δήθεν άλλοτε ως αντάρται συνελλήφθησαν υπό του στρατοδικείου και καθείρχθησαν. Προς αποφυλάκισιν αυτών πολλάκις παρεκάλεσα τον Μουτεσερίφην, όστις ως φαίνεται, ήθελε να τους αποφυλακίση αλλά δεν εισηκούετο υπό του Νεοτουρκικού Κομιτάτου»

1917 | 

Ο πρόξενος στο Ελληνικό Προξενείο Σερρών Αντώνιος Σακτούρης σε έκθεσή του στο υπουργείο των Εξωτερικών εισηγούνταν «την διαμονήν του μητροπολίτου Δράμας και εν Αλιστράτη επί έξ μήνας του έτους…».

1941 | 

Τα χαράματα της Παρασκευής δυνάμεις των γερμανικών Ες-Ες κύκλωσαν τα δύο χωριά Κερδύλια και εκτέλεσαν με πολυβόλα 215 (130 και 85) άνδρες και 7 ξένους και ακολούθως ύστερα έκαψαν τα σπίτια των χωριών. Για την τελική πράξη του δράματος επιλέχτηκαν δύο διαφορετικοί τόποι θυσίας, ένας για το κάθε χωριό. Η μία ομάδα των μελλοθάνατων δεν έπρεπε να βλέπει και να ακούει την άλλη. Τα χωριά απείχαν το ένα από το άλλο μερικές εκατοντάδες μέτρα, σχεδόν κοντά στο χιλιόμετρο. Τα γυναικόπαιδα και οι γέροντες σπρώχθηκαν προς την αντίθετη κατεύθυνση, μακριά από τους τόπους των εκτελέσεων. Μαζί τους βρίσκονταν ο παπάς, ο δάσκαλος και ένας δασικός υπάλληλος, ο Νίκος Ευθυμίου. Οι Γερμανοί έστησαν σε κάθε επιλεγμένο τόπο θυσίας τρία πολυβόλα φροντίζοντας τα πυρά τους να είναι διασταυρωμένα προκειμένου να μην γλιτώσει κανείς.

1963 | 

(Τετάρτη): Ενόψει των εκλογών της 3ης Νοεμβρίου 1963 ο αρχηγός του συνδυασμού «Ένωση Κέντρου» Γεώργιος Παπανδρέου μίλησε στην κεντρική πλατεία «Κρονίου» από τον εξώστη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου.

1974 | 

Τελείωσε η δημαρχιακή θητεία του διορισμένου δημάρχου Δημ. Ελευθεριάδη (21/7/1969 - 17/9/1974). Στην θέση του διορίστηκε για ένα μικρό μεταβατικό διάστημα μέχρι να πραγματοποιηθούν εκλογές ο πρωτοδίκης Αλέξανδρος Κασιώλας.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
188441 προβολές από 1/10 έως 17/10
470146 προβολές τον προηγ. μήνα
473553 προβολές τον Αύγουστο