Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Οι συγκεντρώσεις, το γαρύφαλλο και η κάλπη……

05/05/2014

Άρθρο της Δήμητρας Σαμαρά

 
Η συμμετοχή των εργαζόμενων ( άνεργων, συνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων) στην απεργία της Πρωτομαγιάς αλλά και σ εκείνη της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στις 9 του Απρίλη στις Σέρρες ήταν από μικρή έως ελάχιστη. Οι «γνωστοί – άγνωστοι», οι ίδιοι κάθε φορά που υπομένουν και επιμένουν. Να μην αδικήσουμε, ωστόσο, τους υποψήφιους σε δήμους και περιφέρεια που αμάθητοι γαρ, περιφερόμενοι με κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι έδωσαν το «παρών» προς άγραν ψήφων ..αγωνιστικών!! στην συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς! Αλλά είμεθα περιχαρείς διότι ο Μάιος μας έφτασε με τρεις(!) συγκεντρώσεις. Η πρώτη του Εργατικού Κέντρου, η δεύτερη του ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η τρίτη (σταθερά) του ΠΑΜΕ! Κάθε πλατεία και συγκέντρωση. Κάθε συγκέντρωση και υποψήφιος δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι! Εκλογές γαρ κι ο καθένας μαζεύει τα κουκιά του γράφοντας στα παλαιοτέρα των υποδημάτων του αρχές και ιδεολογίες! Κατά το «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν κρατούσες», το μπλοκ ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπραξε το ίδιο ακριβώς που κάνει το ΠΑΜΕ. Αυτό ακριβώς που κατηγορούσε. Μια χωριστή δική του συγκέντρωση! Λησμονήσατε, αγαπητοί, ότι η συνέπεια λόγων και έργων είναι κριτήριο ψήφου!

Ο Τρότσκι ως φορέας της στρεβλής περί συνδικάτων αντίληψης την οποία κατακεραύνωσε ο Λένιν βρήκε οπαδούς ακόμα κι εκείνους που διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους πως δεν είναι τροτσκιστές! Τι φταίει λοιπόν για την μικρή συμμετοχή ? Οι Σερραίοι είναι αδιάφοροι? Οι ηγέτες των συνδικάτων βγήκαν στα κανάλια και απεφάνθησαν με έμφαση: φταίει ο κόσμος! Επειδή δεν ανήκουμε στην «φυλή» εκείνων που θεωρούν ότι για όλα φταίει ο λαός, ούτε βέβαια και σ’ εκείνους που θεωρούν ότι υπάρχει «άγιος λαός» βάζουμε μια άλλη παράμετρο προς σκέψη και συζήτηση. Ξαναγυρνάμε στα βασικά: Τι είναι το συνδικάτο? Είναι οργάνωση - ένωση εργατών που στόχο έχει την εξασφάλιση καλύτερου μισθού και μεροκάματου, καλύτερη εργατική νομοθεσία, καλύτερες συνθήκες δουλειάς, ταμείο αγώνα κλπ. Ποια ανάγκη τα δημιούργησε? Η ανάγκη των εργαζόμενων να αντιτάξουν την δική τους δύναμη στην δύναμη του κεφαλαίου, για να επιζήσουν κάτω από την άγρια εκμετάλλευση των εργοδοτών. Η ίδρυση των συνδικάτων «ήταν αντικειμενική απαίτηση της ιστορίας»….. «ήταν μια γιγάντια πρόοδος της εργατικής τάξης»….. «ένα πέρασμα από την κατάσταση διασποράς και αδυναμίας των εργατών στα πρώτα στοιχεία της ταξικής συνένωσης» (Λένιν). Ποια είναι τα όπλα του συνδικάτου? Συνελεύσεις , συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, απεργίες.

Υπάρχει διαφορά κόμματος και συνδικάτου? Βεβαίως. Το συνδικάτο είναι ή πρέπει να είναι πλατειά οργάνωση, συνενώνει εργάτες σε όποιο θεό και ιδεολογία κι αν ανήκουν, όποιο κόμμα κι αν ψηφίζουν. Δηλαδή το συνδικάτο ενώνει την τάξη ΟΧΙ τους ομοϊδεάτες. Το συνδικάτο δεν μπορεί να θέτει ως προϋπόθεση ένταξης των εργατών σε αυτό, ένα πλαίσιο εφ’ όλης της ύλης. Πρέπει να συμπεριλαμβάνει όλο το φάσμα των εργατικών στρωμάτων, ανεξάρτητα από το επίπεδο συνείδησης. Ποια πρέπει να είναι η δουλειά των κομμουνιστών μέσα στα συνδικάτα? Οφείλουν να δείχνουν τον ένοχο και την αιτία. Τον ιμπεριαλισμό, την ΕΕ, το ΔΝΤ, την κυβέρνηση, την εξάρτηση. Να διαπαιδαγωγούν τους εργαζόμενους, να έχουν πίστη στις δυνάμεις τους, ν’ ανοίγουν οι ορίζοντες τους πέρα απ’ τον οντά και τη φτώχεια τους, να «ψηλώνει» ο νους τους, να «βαθαίνουν» τα αιτήματα, τα συνθήματα, οι αγώνες. Συνδικάτα χωρίς κομμουνιστές είναι οικονομιστικες ενώσεις. Συνδικάτα που ταυτίζονται με το κόμμα – βλέπε ΚΚΕ/ΠΑΜΕ - διασπούν και διώχνουν τον κόσμο. Το ίδιο συμβαίνει με τον διαβόητο « Συντονισμό σωματείων» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είναι μια καρικατούρα του ΠΑΜΕ. Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ ενεργοποίησε τον «Συντονισμό Ομοσπονδιών» που έχει πολιτικό στόχο «να πέσει η κυβέρνηση». Ποια ανάγκη δημιούργησε μικρούς και μεγάλους «συντονισμούς»? η ανάγκη των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να ξεπεραστεί το δίπολο ΓΣΣΕ/ΠΑΜΕ. Κι έτσι φτάσαμε στο απίστευτο - το κάθε κόμμα να έχει το δικό του …συνδικάτο! Και να πραγματοποιεί την δική του συγκέντρωση. Η συνδικαλιστική ηγεσία (τοπική και πανελλαδική) έχει τεράστιες ευθύνες κι επί της ουσίας σαμποτάρει το εργατικό κίνημα. Πως? Με το να μην πείθει, να μην εμπνέει, να μην προπαγανδίζει.

Η απεργία δεν ανακοινώνεται, αποφασίζεται, προπαγανδίζεται, ο απεργός υποστηρίζεται, παίρνει δύναμη από τους συναδέλφους και τους ηγέτες του. Τίποτα από αυτά δεν γίνεται κι αυτό είναι μια από τις αιτίες μη συμμετοχής των εργαζόμενων. Ο κόσμος για να συμμετέχει χρειάζεται φανέλα, σημαία. Είναι επιτατική ανάγκη η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα. Χρειάζεται ταξική ανασυγκρότηση. Δηλαδή αλλαγή ρότας. Η πολιτική κατεύθυνση πρέπει να έχει αντιΕΕ, αντιιμπεριαλιστικό, αντικυβερνητικό πρόσημο. Χρειάζεται επίσης αλλαγή συσχετισμών στις ηγεσίες. Τέλος η ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος θα ισχυροποιήσει τα παραπάνω. Σήμερα τα συνδικάτα με τις «γραφειοκρατικές» ηγεσίες τους παραμένουν όπλο στα χέρια των εργαζόμενων. Δεν το πετάμε και δεν το χαρίζουμε σε κανέναν. Το κάνουμε δικό μας.

Δήμητρα Σαμαρά

Πληροφορίες άρθρου:

1715 προβολές

Αρέσει σε 3 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

29/11/2017 | Ιστορία και Κομμουνισμός

29/08/2017 | Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

24/01/2017 | «Το τάγμα που τραγουδάει…»

01/03/2016 | Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος….

05/01/2016 | Εξ όνυχος τον λέοντα….

08/12/2015 | Για τις λέξεις και την σημασία τους...

09/11/2015 | Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του….

13/10/2015 | Οι εκλογές τέλειωσαν, τα μνημόνια έρχονται….

21/09/2015 | Καταγγελία

16/06/2015 | Η μισή αλήθεια είναι το χειρότερο ψέμα….

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1911 | 

Σε ανταπόκρισή της ελληνικής εφημερίδας της Κωνσταντινουπόλεως «Πολιτική Επιθεώρισης», από τη Θεσσαλονίκη έγραφε: «Εν τω διαμερίσματι Σερρών παρά το χωρίον Οσμάν καμήλα ( Πρόκειται για την Κάτω καμήλα) εφονεύθη κατ' αυτάς υπό δολοφόνων Τούρκων ο Γρηγόριος Γκογκολάκης αδελφός του εν Σέρραις προ της ανακηρύξεως του Συντάγματος δολοφονηθέντος αρχηγού συμμορίας, Μητρούση. Το πτώμα φέρει φρικώδη τραύματα διά πελέκεως, η δε κεφαλή αποχωρισθείσα του σώματος διά του αυτού φονικού οργάνου δεν ανευρέθη».

1924 | 

Στο «Κινηματοθέατρον Πάνθεον» δόθηκε η «Μεγάλη πανηγυρική και Τιμητική των ηθοποιών Ελένης Δράκου και Ν. Μωραΐτη με το καταπλικτικόν έργον του δαιμονίου Ίψεν, «Οι Βρυκόλακες» εις πράξεις 3 και με ηθοποιούς τους: Ελένη Δράκου, Ν. Μωραϊτη, Στ. Μαχαιρίδη, Γ. Μαλαπέτσα και Ασπ. Πολίτου». Ακολούθησε το δεύτερο μέρος της παράστασης με «Το κοκαλάκι της νυχτερίδας», στη διάρκεια του οποίου «Η φιλαρμονική του «Ορφέως» θα παιανίζει διάφορα εκλεκτά τεμάχια».

1925 | 

Έκανε πανηγυρική έναρξη «διά πρώτην φοράν εν Σέρραις και μόνον διά 10 παραστάσεις» το «Μέγα Ιπποδρόμιον Ολύμπια» με τρεις παραστάσεις την ημέρα, που άρχιζαν από τις 3 το απόγευμα. Επρόκειτο για ένα τσίρκο της εποχής, στο πρόγραμμα του οποίου παίρνανε μέρος η χορεύτρια Όλγα, η σχοινοβάτης Ρόζα και οι γελωτοποιοί Άλμπερτ & Λόλα. Το πρόγραμμα περιελάμβανε ακόμη: «Διοδία Τιμάνς (μουσικός κωμικός), Μ. Μιλονόβοτς (ανωτέρας σχολής), Μιστ. Λούντβικ (Κοδζέσκ), Άλεξ & Αράνκα (βήματα των δύο). Διοδία Πιπάνο (ακροβάτης), Άλεξ Ντρέχσα Ρ & Ορδόβ (τζόκεϊ διά δύο), Καπετάν Εντμόντο (παρουσιάζει τας αρκούδας), Ιοβάν Νόβατσεκ-Διευθυντής (παρουσιάζει τους ίππους), Ρόζα & Ντίνερ (τραπέζιον διά δύο)».

1926 | 

Δόθηκε συναυλία του «Ορφέα» με τη συμμετοχή της Μαντολινάτας Ουζούνη.

1931 | 

Ήρθε για δύο ημέρες (29-30) στα «Διονύσια» «ο τουρκικός εθνικός θίασος της Άγκυρας» που έπαιζε το δραματικό έργο «Τας Παρτσάσε» δηλ. «Ένα κομμάτι πέτρα».

1967 | 

Απεχώρησε ο Νομάρχης Σερρών Δημοσθένης Ιασονίδης που είχε διοριστεί στη θέση αυτή από 23 Νοεμβρίου 1965 και στη θέση του ήλθε νέος Νομάρχης ο Παναγιώτης Μάτσος και παρέμεινε έως 22 Μαΐου 1967.

1968 | 

Πέθανε ο Χρήστος Χρηστίδης του Νικολάου. Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1890. Το 1910 γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1914. Εγκαταστάθηκε στις Σέρρες το 1916 και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού μέχρι το 1955. Υπηρέτησε ως ιατρός στο Δημοτικό Ορφανοτροφείο Θηλέων και Αρρένων και Διευθυντής της παθολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Σερρών επί 25 χρόνια. Διετέλεσε πάρεδρος του Δήμου, δημοτικός σύμβουλος, αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, επί 15 χρόνια πρόεδρος του ιατρικού Συλλόγου Σερρών, μέλος του γενικού Συμβουλίου του πανελληνίου ιατρικού Συλλόγου και 30 χρόνια πρόεδρος του «Ορφέα».

1971 | 

Πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Στάδιο Σερρών αγώνας καλαθοσφαίρισης μεταξύ των ομάδων της Χ Μεραρχίας και της Περιφερειακής Εφορείας Σερρών (Προσκόπων). Νικήτρια ανεδείχθη η ομάδα της Χ Μεραρχίας, κατόπιν συναρπαστικού αγώνα, με σκορ 44 - 29. Τον αγώνα παρακολούθησαν περί τους 1.000 φιλάθλους.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
191068 προβολές από 1/3 έως 28/3
267497 προβολές τον προηγ. μήνα
327097 προβολές τον Ιανουάριο