Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΜΑΥΡΙΤΑΝΙΑΣ

14/09/2014

Άρθρο του Μιχάλη Σωτηρίου

 
Ελλάδα. Λίγα χιλιόμετρα από την αρχαία Αμφίπολη το αυγουστιάτικο φεγγάρι καθρεφτίζεται στα ήσυχα νερά της Σαρακίνας, φωτίζoντας αρκετά τη σελίδα του καβαφικού βιβλίου:

«...Έν μέρει για να εξακριβώσω μιά εποχή
εν μέρει και την ώρα να περάσω,
τη νύχτα χθές πήρα μιά συλλογή
επιγραφών των Πτολεμαίων να διαβάσω...».
*
Πρίν δυό χιλιάδες και πάνω χρόνια, στην παράλια βορειοδυτική Αφρική υπήρχε μια χώρα που τη λέγαν Νουμιδία. Σπουδαίος βασιλικός γάμος γίνηκε ανάμεσα σε μιά πριγκίπισσα φερμένη απο τη Ρώμη και στο βασιλιά Ιούβα τον Β’, άνθρωπο με μόρφωση, σοφία, αισθήματα, μεγάλο ενδιαφέρον για τα φυτά και τις επιστήμες γενικότερα.
Οι χρυσαφένιες αχτίδες του ήλιου έσμιξαν με τα χρυσαφικά και τα δώρα του βασιλιά στην όμορφη νύφη, πριγκίπισσα από ξεπαστρεμένη σπουδαία οικογένεια μιάς μεγάλης χώρας, ιστορικής, πολιτισμένης. Μα εκείνο που εύκολα θα μπορούσε ο καθένας να παρατηρήσει ήταν το σφιγμένο χαμόγελο της.Το βλέμμα συχνά στρέφονταν στην Ανατολή κι ένας κρυφός στεναγμός προσπαθούσε να κρατηθεί μέσα στα σπλάχνα της.
-Πές μου αγαπημένη μου τι σε βαραίνει, πές μου αφέντρα της καρδιάς μου.
-Δεν έχω κάτι κύρη και αφέντη μου βασιλιά, απαντούσε εκείνη μα ήταν φανερό το βάσανό της.
Μή νομίσετε πως δέν ήθελε το γάμο ή αυτόν το σύντροφο, κάθε άλλο. Πολύ καιρό λαχταρούσε να φύγει απο τη Ρώμη και τη θετή μητέρα της, την αδελφή του Οκταβιανού Αύγουστου, τη σύζυγο του Μάρκου Αντώνιου. Εκείνη, που παρά τις πίκρες της ζωής της, με στοργή, σεβασμό και γνήσιο ενδιαφέρον μεγάλωσε την πριγκίπισσα μαζί με τα άλλα δυό αδέλφια της, τον Ήλιο Αλέξανδρο και τον Φιλάδελφο Πτολεμαίο.
Κάτι άλλο, αδιευκρίνιστο και πιό βαθύ, παράσερνε τη σκέψη σε σκόρπιες μνήμες όπως ο αφρικανικός άνεμος ταξιδεύει τους κόκκους της άμμου της Σαχάρας, μνήμες που ξεπηδούσαν κάπως σαν όνειρο και πραγματικότητα μαζί.
Στο μεγάλο κήπο του βασιλικού παλατιού της Νουμιδίας προστέθηκε ένας πανύψηλος φοίνικας ίσα με τρείς δεκάδες μέτρα,δώρο του βασιλιά της Νουβίας για το βασιλιά Ιούβα το φιλομαθή και φίλεργο φίλο του.Στη σκιά αυτού του δέντρου φιλοξενούνταν το νιόπαντρο ζευγάρι τα πρωινά προσπαθώντας με ειλικρίνεια να γνωριστεί καλύτερα.
Το βράδυ, το φεγγάρι σταματούσε για να στείλει χαιρετισμό στα ήσυχα νερά του κόλπου της Καισάρειας της Νουμιδίας και τα πλάσματα του θεού. Εκείνες τις ώρες, όταν ο βασιλιάς κοιμόταν στο πλάι τη νεαρής βασίλισσας, εκείνη συνήθιζε να μένει ώς το χάραμα πλάι στο φοίνικα. Κι άν ήσουνα εκεί κοντά της θα μπορούσες να δείς στο φεγγαρόφωτο δάκρυα ασημένια να κυλούν στα ριζά του δέντρου. Και τα χείλια της να ψελλίζουν:
-Ωιμέ μάνα μου βασίλισσα ανώτερη των βασιλέων, μητέρα λατρεμένη μορφωμένων και δούλων.
Και με το χάραμα, με τον κοκκινωπό ουρανό αν ήσουνα εκεί, θα΄βλεπες να επιστρέφει η βασίλισσα της Νουμιδίας στο παλάτι με πιο ανάλαφρη ψυχή, τέτοια που φέρνει γρήγορα τον ύπνο.
Κάθε μάνα είναι ένα στήριγμα τόσο στην παρουσία όσο και την απουσία της.Πόσο, μάλλον,που η μάνα της νεαρής βασίλισσας ήταν η τελευταία βασίλισσα της Αιγύπτου,η Κλεοπάτρα η Ζ’. Μια απο τίς πιο αγαπημένες και μισητές , θαυμαστές και μοιραίες, μα πάνω απ όλα πλούσιες σε φλογερά αισθήματα γυναίκες όλων των εποχών.
*
Πιό πέρα στους λόφους της Αμφίπολης ο νοτιάς άνεμος με τα φύλλα των αμυγδαλεώνων τραγουδούσαν νυχτερινό τραγούδι στη βασίλισσα με τ’όνομα Μικρό Αστέρι (Ρωξάνη), εκεί που αιώνες αναπαύεται μαζί με το μικρό διάδοχο Αλέξανδρο.To τραγούδι μιλούσε για την ταπείνωση, μιά λέξη που αντιμάχεται τη υπεροψία του ανθρώπου απέναντι στη φύση και την ανθρώπινη κοινωνία , φυσικό αποτέλεσμα της έλλειψης αυτογνωσίας, μέτρου και σεβασμού. Η ταπείνωση συχνή στους αιώνες, προστατευτικός μηχανισμός στην πτώση άσημων και διάσημων, ισχυρών και αδύναμων, δυστυχώς δεν επιλέγεται στις περισσότερες περιπτώσεις, το πάθημα δε γίνεται μάθημα.
*
Πολλά βράδυα ο Ιούβας έλεγε:-Καλή μου, σύ που έχεις όμορφη ψυχή , πώς μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένη πλάι μου;
-Πολυχρονεμένε μου κύρη κι αφέντη της καρδιάς μου, παράπονο δεν έχει το μυαλό κι η καρδιά μου απο σένα. Τη μάνα νοσταλγώ, τ΄αδέλφια μου, τη γή της Αλεξάνδρειας και την Ελλάδα των προγόνων,του Αυτοκράτορα Αλέξανδρου. Όχι λιγότερο θρηνώ τον πατέρα και τ’αδέλφια μου που χάθηκαν απ’τη μανία του Οκταβιανού Ρωμαίου.
Τα δάκρυα της κάθε βράδυ πότιζαν το φοίνικα της Νουμιδίας, έφερναν θύμησες αλλά όχι βάλσαμο ή λύτρωση. Ο Ιούβας δέν άργησε να καταλάβει τη δυστυχία της Κλεοπάτρας Σελήνης Β΄. Για τούτο κάλεσε τούς καλύτερους γιατρούς, τούς μάγους της χώρας που, αφού παιδεύτηκαν πολύ χωρίς αποτέλεσμα, αποχώρησαν ζητώντας συγγνώμη από το βασιλιά και τη βασίλισσα. Τα δάκρυα όλο και γιγάντωναν το φοινικόδεντρο.
*
Στόν έναστρο ουρανό της Σαρακίνας, δυό-τρία κύματα από πεφταστέρια διέκοψαν με φαντασμαγορία τη θαυμαστή γαλήνη του ουράνιου και του θαλασσινού ορίζοντα. Τα φώτα στα παραθαλάσσια ταβερνάκια έκλειναν ένα μετά το άλλο, πιο νωρίς από κάθε άλλη χρονιά, οι παραθεριστές λιγότεροι, τα χρέη περισσότερα. Τα γεγονότα ήρθαν εκεί που κανείς μας δε τα περίμενε, ήρθαν τα πάνω κάτω. Δουλειές χάθηκαν, περιουσίες εξανεμίστηκαν, καρδιές ράγισαν, ζωές αφανίστηκαν, όνειρα μαράθηκαν:
-Ωιμέ,μάνα μου…
Η ψιλή άμμος της ακτής φόρεσε τα νυχτιάτικα χρώματα, άρχισε να σκορπίζει την υγρή δροσιά της. Όλα ήταν ήσυχα, τα φώτα σβυστά, το νερό της θάλασσας κεντούσε με δροσιά το όριο της αμμουδερής παραλίας, το φεγγάρι απομακρύνονταν στον ορίζοντα, το φώς της Ανατολής, άλλαζε σιγά-σιγά το χρώμα τ’ουρανού, τά μάτια έκλεισαν.
*
Παράδεισος, λέξη περσική, κήπος με περίφραξη, δανεισμένη στην ελληνική και την εβραική γλώσσες. Παράδεισος, ο αιώνιος Οίκος των αγαθών ψυχών που έδωσαν το νέκταρ της ζωής τους στους μικρόκοσμους των γήινων κοινωνιών. Η Κλεοπάτρα, πιά, αναπαύεται μέχρι και σήμερα με το σύζυγό της στο Βασιλικό Μαυσωλείο της Μαυριτανίας.

Μιχάλης Σωτηρίου

Πληροφορίες άρθρου:

1852 προβολές

Αρέσει σε 470 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

23/06/2016 | Κοινωνία και πολιτική στον καθρέφτη του 21ου αιώνα

01/03/2016 | ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑ, ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ και ΤΙΣΙΣ

05/01/2016 | Το χιόνι που θερμαίνει

15/12/2015 | Τα Χριστούγεννα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

02/10/2015 | ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ, ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΜΟΣΚΩΒ ΣΕΛΗΜ

17/09/2015 | Ο ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ MARCO BOZZARI

27/08/2015 | Βενετία και Μετάσταση της Θεομήτορος

15/07/2015 | Το όνειρο που δεν τρέφεται με όνειρο εξαφανίζεται

28/05/2015 | Των αγγέλων οι φύλακες

02/04/2015 | Οι κανόνες είναι κανόνες

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1923 | 

Στις εθνικές εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν την ημέρα αυτή για την ανάδειξη της Δ΄ Συντακτικής εθνοσυνέλευσης κέρδισε το κόμμα των Φιλελευθέρων του Βενιζέλου συγκεντρώνοντας 250 έδρες με δεύτερο το κόμμα του Αλ. Παπαναστασίου – Γ. Ρούσσου με 120 έδρες. Στις Σέρρες εκλέχτηκαν οι φιλελεύθεροι: Βασίλειος Εμμανουηλίδης, Ορέστης Ζαφειρίου, Νικόλαος Κων. Κωνσταντόπουλος, Αναστάσιος Λαζαρίδης, Νικόλαος Δημ. Μανούσης, Δημοσθένης Μέλφος, Δημήτριος Πάζης, Ιωάννης Σχοινάς, Ιάκωβος Τριαναταφύλλου και Δημοσθένης Φλωριάς.

1926 | 

Με σχετικό διάταγμα που ψηφίστηκε τη μέρα αυτή και δημοσιεύτηκε στο 4ο Φ.Ε.Κ. της 11-1-1927 για να εξυπηρετηθούν οι πρόσφυγες κάτοικοι των συνοικισμών Κιουπλιών και Καλκάνη, ιδρύθηκε το 1ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών ως 6ατάξιο. Αργότερα με άλλο Δ/μα της 24-10-1929 μετονομάσθηκε σε 7ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών. Μετά το πόλεμο με την υπ' αριθ. 38872/15-5-52 απόφαση του Υπουργείου Παιδείας που δημοσιεύτηκε στο 120ο Φ.Ε.Κ. τ.Β΄ της 26-5-52 μετονομάστηκε από 7ο σε 10 Δημοτικό Σχολείο Σερρών και υπήχθη στην Α΄ Περιφέρεια Δ.Ε. Σερρών, γιατί την ίδια εποχή έγινε ο διαχωρισμός των Εκπαιδευτικών Περιφερειών σε Α΄ και Β΄. Σήμερα το 1ο Δημοτικό Σχολείο ανήκει στην Γ΄ Εκπ/κή Περιφέρεια Σερρών (1035/20-8-76 Φ.Ε.Κ. τ.Β΄). Τη θεμελίωση του 1ου Δημοτικού Σχολείου έκανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

1950 | 

Με απόφαση του νομάρχη αντικαταστάθηκε από τη θέση του δημάρχου ο πρόεδρος Πρωτοδικών Λ. Λογοθετίδης (5/8/-16/12/1950) με τον Βασίλειο Χατζηιακώβου (17/12-25/12/1950).

1993 | 

Απεβίωσε ο Νιγριτινός ερευνητής και λόγιος Αστέριος Θηλυκός. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα το 1910. Διετέλεσε γραμματέας της κοινότητας Τερπνής και στη συνέχεια Δημοτικός υπάλληλος του Δήμου Νιγρίτας. Υπήρξε ερασιτέχνης ιστορικός και συλλέκτης λαογραφικού και γλωσσικού υλικού της ιδιαίτερης του πατρίδας. Απόφοιτος του παλαιού Γυμνασίου Αρρένων Σερρών φρόντισε δημιουργώντας επαφές με επιστήμονες της εποχής του, καθηγητές πανεπιστημίου, ειδικούς ερευνητές αλλά και με επιστημονικά σωματεία ή με απλούς εργάτες της πένας, όπως εκδότες εφημερίδων και περιοδικών, να υπερκαλύψει όσο μπορούσε τις εγγενείς αδυναμίες που δημιουργούσε η διαμονή του σε έναν τόπο απομακρυσμένο από μεγάλες βιβλιοθήκες αλλά και σχεδόν ανύπαρκτη πνευματική κίνηση. Τις ιστορικο-λαογραφικές εργασίες του τις δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά διασώζοντας την παράδοση του τόπου του. Το πλούσιο αρχείο του δωρίθηκε και βρίσκεται στο Δήμο της Νιγρίτας.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
196380 προβολές από 1/12 έως 16/12
388046 προβολές τον προηγ. μήνα
338337 προβολές τον Οκτώβριο