Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΠΟΤΑΜΕ, ΤΖΑΝΕΜ ΠΟΤΑΜΕ ΣΤΡΥΜΟΝΑ

03/10/2014

Άρθρο του Μιχάλη Σωτηρίου

 
Αν με ρωτήσετε να σας πώ  ποιά είναι τα δέκα καλύτερα ελληνικά τραγούδια όλων των εποχών που προτιμώ ν’ακούω, θα σας πρότεινα στην πρώτη πεντάδα ένα δημώδες, αυτό με τους παρακάτω στίχους:
Ποταμέ, τζάνεμ ποταμέ μου, βαι  βαι,
ποταμέ μου όταν γιομίζεις και βαρείς και κυματίζεις
πάρε με τζάνεμ  ποταμέ μου, πάρε με,
πάρε με στα κύματα σου, στα κλωθογυρίσματά σου…
 
Είναι ένας ύμνος στα νερά των ποταμών και την αρμονική σχέση των ανθρώπων μαζί τους. Ένα τραγούδι με ρίζες στη Μικρασία, που όμως τραγουδιέται σε όλη την Ελλάδα, με τοπικές μικροπαραλλαγές στους στίχους και στο ερμηνευτικό ύφος. Έχω ακούσει περί τις δυό δεκάδες  σημαντικές εγγραφές ερμηνειών από παλαιότερους και πιο σύγχρονους ερμηνευτές. Κι αν θέλετε να μοιραστούμε τις πιο εκφραστικές, θα σας πρότεινα αυτή  με το Ματθαίο Φελώνη ή αυτή της Ρίτας Αμπατζή, της Βίκυς Μοσχολιού στο Λυκαβητό, της Ειρήνης Παππά, του πολυεθνικού Τrio Tzane, του ρεμπέτη Παναγιώτη Μιχαλόπουλου, του Παναγιώτη Μυλωνά και την ερασιτεχνική εγγραφή του Χορευτικού Εργαστηριού Νέας Ιωνίας στο Βώλακα της Δράμας.
                                                                          ***
Ποταμός  θεός είναι και ο Στρυμόνας , θεός που ευλογεί και κάμποσες  φορές τιμωρεί όταν φουσκώνει από τα κρίματα μας. Τζάνεμ, λέξη περσική με τρυφερή σημασία, που πέρασε στην τουρκική και  σημαίνει «ψυχούλα μου, καρδούλα μου».
Ποταμός τζάνεμ , λοιπόν, ο Στρυμόνας που κυλά ανάμεσα στην Αμφίπολη  και το υπό ανασκαφή ταφικό μακεδονικό μνημείο. Ένα μνημείο που έχει εξάψει πρόωρα τον  ενθουσιασμό, την προσδοκία, την  φαντασία σε πανελλαδικό και παγκόσμιο επίπεδο. Βέβαια, αυτό συμβαίνει  εν μέρει, γιατί είναι φυσική και δικαιολογημένη η εσωτερική επιθυμία να συμμετέχουμε, να νοιώσουμε ότι είμαστε εκεί με τους επιφανείς προγόνους, να αμβλύνουμε τη δυσφορία μας απέναντι στο θάνατο.
Η πρόοδος των εργασιών φέρνει σιγά-σιγά στο φώς  μια κατασκευή με ιδιαίτερα υψηλή αισθητική, διακοσμημένη με υβριδικά, για την εποχή του μνημείου, τεχνικά και καλλιτεχνικά στοιχεία. Μοναδική ,είπαν οι αρχαιολόγοι κι άρχισαν αμέσως τα προγνωστικά για το ποιοι είναι θαμμένοι εκεί μέσα. Δε μπαίνω στον πειρασμό να κάνω και την προσωπική μου υπόθεση για το ποιοι επιφανείς  μακεδόνες φιλοξενήθηκαν ή φιλοξενούνται, αφού, δεν είμαι ούτε κάν ερασιτέχνης  ιστορικός ή αρχαιολόγος. Φτάνει που ο Στρυμόνας θα γαληνέψει για κάποια χρόνια αντικρίζοντας την ομορφιά του μνημείου.
                                                                          ***
Θα σας πώ μια παλιά ιστορία που δε γνωρίζετε, απλά γιατί είναι πλάσμα  φαντασίας, καθώς και μια πραγματική, με στοιχεία που, αιώνες τώρα, είναι γραμμένα,  σκιαγραφώντας τον άνθρωπο που μπορεί να εμπνεύστηκε και να παρήγγειλε  αυτό το ιδιαίτερα μοναδικό μνημείο .
                                                                          ***
Κάπου εκεί στα τέλη του τέταρτου αιώνα πρίν την έλευση του Χριστού συνέβη κάτι μοναδικό. Μια βασίλισσα και μάνα,πιο έξω απ’την Αμφίπολη, εκεί στην όχθη του Στρυμόνα, βλέποντας στις εκβολές του μια ανθοστόλιστη  βάρκα, φώναξε τραγουδιστά:
-Άσπρη βαρκούλα του ψαρά γιατ’είσαι στολισμένη,
-Με στόλισε η μάνα μου στη μαύρη γής  με στέλνει,
μη με σκεπάζεις ουρανέ, μη με πλακώνεις χώμα…
-Ποιος ουρανός ,ποια θάλασσα, ποια βρύση δε θολώνει,
ποια μάνα χάνει το παιδί, η λύπη δε τη λειώνει..
 
Τότε συνέβηκε το φοβερό. Κλωθογύρισαν τα νερά της θάλασσας  κεί  που σμίγουν με τον ποταμό κι έφτασε, άγνωστο πώς, με βιασύνη και ταραχή μια γοργόνα απ’ αυτές που ζούσαν στη Μαύρη Θάλασσα:
-Ο βασιλιάς Αλέξανδρος απέθανε  για   ζεί;
Η βασίλισσα έχασε τα λόγια της κι απάντησε:
-Τον έχασα το βασιλιά, έχασα τον καλό μου στής Βαβυλώνας τα χρυσοστόλιστα παλάτια, κι εδώ περνώ τις ώρες μου, μακριά  από τα παλάτια  Ασίας και  Μακεδονίας.
 
Τότες, φουρτούνα  ξαφνική εσηκώθη, δυό  λαμπερά αστέρια από τον ουρανό πέσαν στον απέναντι  λόφο. Και σείς γνωρίζετε τι έγινε. Είναι γνωστό πώς  ο Μεγαλέξανδρος άφησε μια επιθυμία που δε τη σεβάστηκαν οι στρατηγοί του. Ο καθένας ήθελε, όπως είναι  χαρακτηριστικό στον τόπο μας, να γίνει Αλέξανδρος. Τα αποτελέσματα του διχασμού γνωστά στους Έλληνες, τόσους αιώνες  παθαίνουμε και δεν μαθαίνουμε.
                                                                                       ***
Ο Αντίγονος με το παρατσούκλι Κύκλωπας, στρατηγός του Αλεξάνδρου, μετά το θάνατο αυτού ανέλαβε σατράπης Βαβυλώνος, Παμφυλίας και Λυκίας. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο χαρακτηριζόταν βαρύς, υπερόπτης, τραχύς στα λόγια και στα έργα, ιδιόρρυθμος. Ο Πολύαινος καταγράφει ότι όταν μειονεκτούσε προχωρούσε αδίστακτα και συνήθως πετύχαινε αυτό που προσπαθούσε. Όμως, ήταν ψύχραιμος, φρόνιμος, μετρημένος οικονόμος.
Ο γυιός του Δημήτριος στα νεανικά του χρόνια ήταν ιδιαίτερα όμορφος, προσηνής και προσιτός. Είχε πρωτεϊκή  ικανότητα  να ελίσσεται σε δύσκολες καταστάσεις, συχνά ωστόσο τις αντιμετώπιζε με παρορμητικότητα, καιροσκοπισμό, αστάθεια και απερισκεψία (Παναγοπούλου Κ.,2002). Ο τρόπος του ενέπνεε ταυτόχρονα φόβο και επιδοκιμασία (Διόδωρος, Πλούταρχος). Υπήρξε πολύ ευχάριστος ως σύντροφος στις απολαύσεις της ειρηνικής ζωής, αλλά και τρομερά ενεργητικός και δραστήριος όταν τον καλούσε το καθήκον (Διόδωρος). Παρά τις διαφορές των χαρακτήρων τους η σχέση πατέρα- γυιού ήταν σχέση κατανόησης και στοργής μέχρι το θάνατο του Αντίγονου( καβαλάρης στη μάχη, σε ηλικία 81 ετών).
Το 307 π.χ.,πατέρας και γυιός ξεκινούν εκστρατεία στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο Δημήτριος απελευθερώνει Αθήνα, Πειραιά, Μέγαρα. Παντρεύεται την απόγονο του Μιλτιάδη Ευρυδίκη. Καθιερώνει στην Αθήνα  υποχρεωτικά αγώνες, τελετές, κατασκευή αγαλμάτων   για τον ίδιο και τον πατέρα του, προσθέτει δυο νέες φυλές στο Δήμο της Αθήνας (Αντιγονίς και Δημητριάς) και απονέμουν στον εαυτό τους τον τίτλο του βασιλέως.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Δημήτριος υπήρξε πολύ καλύτερος στο να προετοιμάζει εκστρατείες παρά να τις διεξάγει, καθώς φρόντιζε στο μέγιστο βαθμό για την επάρκεια των προμηθειών, και ποτέ δεν ένιωθε απόλυτα ικανοποιημένος από το μέγεθος και τη φιλοδοξία των σχεδίων του.
 Αφιέρωνε το χρόνο και τη μεγάλη του εφευρετικότητα σε έργα «βασιλικής αξίας», που μαρτυρούσαν μεγαλοπρέπεια, κομψότητα και ευφυΐα  (Διόδωρος). Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως ακόμη και οι φίλοι του καταπλήσσονταν από τα μεγέθη των μηχανών και των πλοίων του, τα οποία θαύμαζαν και οι εχθροί. Όσο για τα πλοία του, φρόντιζε ώστε το μέγεθος και η ομορφιά τους να μην μειώνει στο παραμικρό τη μαχητική τους ικανότητα, αλλά να διατηρούν αξιοσημείωτη αποτελεσματικότητα αν αναλογιστεί κανείς το μεγάλο τους μέγεθος.
Το 306 π.χ., κατακτά πόλεις της Κύπρου, την επόμενη χρονιά πολιορκεί τη Ρόδο, χωρίς επιτυχία παρά την καταπληκτική εξέλιξη των πολιορκητικών μηχανών από τον ίδιο.
Το 304 π.χ., νικά τον Κάσσανδρο στις Θερμοπύλες ,το 303 ανακηρύσσεται «Ηγεμών της Ελλάδος». Ο Πλούταρχος περιγράφει τις ακολασίες του Δημήτριου τη μεγάλη του επιπολαιότητα και εκκεντρικότητά του στην Αθήνα και αλλού.  Ο Δημήτριος εκμεταλλευόταν στο έπακρο την ανοχή και το θαυμασμό των Αθηναίων για να ικανοποιεί την ματαιοδοξία του και τις ακολασίες του. Του παραχωρήθηκε μάλιστα δωμάτιο στον Παρθενώνα για να διαμένει, όπου δε δίσταζε να διοργανώνει συμπόσια με πόρνες. Σε μια άλλη περίσταση διέταξε τους πολίτες να συγκεντρώσουν σε μικρό χρονικό διάστημα 250 τάλαντα, κάτι που έσπευσαν να πράξουν. Ωστόσο όταν τα χρήματα συγκεντρώθηκαν, τελικά δόθηκαν στη Λάμια και στις άλλες γυναίκες του περιβάλλοντός του για να αγοράσουν καλλυντικά.
Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του Δημητρίου (Παναγοπούλου Κ.,2002) ,έχοντας απολαύσει δόξα, χρήματα, αγαθά και δύναμη, βγήκαν στην επιφάνεια οι αυταρχικές του τάσεις και η μεγαλομανία του. Επέλεγε να ντύνεται  με χρυσοποίκιλτα ρούχα και υποδήματα, από πανάκριβα και εκλεπτυσμένα υφάσματα. Η υπερβολή αυτή προκαλούσε μεγάλη δυσφορία στους υπηκόους του που δεν την είχαν συνηθίσει.
Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, μια πρεσβεία των Αθηναίων, τους οποίους θεωρούσε πολύτιμους συμμάχους, χρειάστηκε κάποτε να περιμένει δύο χρόνια για ακρόαση. Άλλοτε, συγκέντρωσε με φαινομενική προθυμία γραπτά αιτήματα υπηκόων του τα οποία δίπλωσε στο μανδύα του, μόνο για να τα σκορπίσει λίγο αργότερα στα νερά του ποταμού Αξιού.
Το 290 π.χ., αλλάζει την έδρα των Πυθείων από τους Δελφούς στην Αθήνα, το 287π.χ., ξεκινά  εκστρατεία στη Μ. Ασία. Το 285π.χ., ηττάται από τον Σέλευκο και κρατείται αιχμάλωτος στη Συρία.
Ο γυιός του Αντίγονος Γονατάς (319 π.χ.,-239 π.χ) άτομο με μεγάλη πνευματική καλλιέργεια, μαθητής του Ζήνωνα προσπαθεί να τον απελευθερώσει χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι,ο προικισμένος Δημήτριος πεθαίνει το 283 π.χ., αιχμάλωτος, σε ηλικία 54 ετών, έρμαιο του ποτού και του έκλυτου βίου. Ο Σέλευκος στέλνει τη σορό του με καράβι στην Ελλάδα. Ο γυιός του με το στόλο του την παραλαμβάνει στις Κυκλάδες και διαμέσου Κορίνθου τη μεταφέρει στη Δημητριάδα της Μαγνησίας και όχι στην Αμφίπολη για ταφή με μεγαλο-πρεπείς τελετές.
                                                                             *** 
Οι  Σφίγγες, οι Καρυάτιδες, ο  παρακείμενος  Λέων της Αμφίπολης, η ασυνήθιστη αρχιτεκτονική του ταφικού μνημείου παραπέμπουν σ’ ένα άνθρωπο που πρέπει να είχε γνωρίσει αρκετές περιοχές  (Ελλάδα, Μικρά Ασία, Μέση Ανατολή), δεν προέρχονταν από  μόνο  μια πόλη-κράτος ή  περιοχή.
Το μέγεθος και το μεγαλειώδες του μνημείου παραπέμπει σε άτομο με απωθημένες επιθυμίες αναγνώρισης, που ήθελε να αισθάνεται και να  δείχνει Κύριος-Ηγέτης-Βασιλεύς  πολυεθνικού κράτους. Είχε μια ματαιόδοξη έως μεγαλειώδη αντίληψη του εαυτού του γι’ αυτό θα μπορούσε να  «παντρέψει» δημιουργήματα τέχνης-σύμβολα σημαντικών πόλεων (Αίγυπτος, Αθήνα, Θήβα, Μακεδονία) και γεγονότων ζωής, όπως οι πόλεμοι. Με μια προσωπική αγωνία να μείνει στην ιστορία αυτός και η οικογένειά του, να εντυπωσιάζει με κάθε κόστος. Είχε πολλές εμπειρίες ζωής, συχνά μη συμβατικές, υπερβολές στον τρόπο ζωής , επινοητικότητα, διακυμάνσεις στο θυμικό του με  παρορμητική συμπεριφορά, που θα ταίριαζαν στον απαιτητικό εμπνευστή και  χορηγό αυτού του μνημείου
Τώρα, άν  η παραγγελία σχεδιασμού και κατασκευής του ταφικού μνημείου (όποιους κι αν φιλοξένησε ή φιλοξενεί εκεί μέσα) σχετίζεται με την οικογένεια των Αντιγονιδών και ιδιαίτερα του Δημήτριου(που κοιμόταν σε κάποια φάση παρέα με τις Καρυάτιδες του Παρθενώνα) είναι θέμα εκτίμησης, από ειδικούς, των ευρημάτων που θα ανευρεθούν στο επόμενο διάστημα. 

Μιχάλης Σωτηρίου

Πληροφορίες άρθρου:

1957 προβολές

Αρέσει σε 453 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

23/06/2016 | Κοινωνία και πολιτική στον καθρέφτη του 21ου αιώνα

01/03/2016 | ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑ, ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ και ΤΙΣΙΣ

05/01/2016 | Το χιόνι που θερμαίνει

15/12/2015 | Τα Χριστούγεννα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

02/10/2015 | ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ, ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΜΟΣΚΩΒ ΣΕΛΗΜ

17/09/2015 | Ο ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ MARCO BOZZARI

27/08/2015 | Βενετία και Μετάσταση της Θεομήτορος

15/07/2015 | Το όνειρο που δεν τρέφεται με όνειρο εξαφανίζεται

28/05/2015 | Των αγγέλων οι φύλακες

02/04/2015 | Οι κανόνες είναι κανόνες

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1383 | 

Η πόλη των Σερρών καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς υπό τον Μπεηλέρμπεη Τιμουρτάς εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η πρώτη κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους είχε πραγματοποιηθεί στα 1375 ή 1373 όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευάγγελος Στράτης.

1924 | 

Ο Πρόεδρος της κοινότητας Νιγρίτης Γεώργιος Κανδύλας προκηρύσσει μειοδοτική δημοπρασία για την ανάληψη του ηλεκτροφωτισμού της κωμόπολης και την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων δια μία 10 ετία.

1926 | 

Στην αίθουσα του κινηματοθέατρο «Πάνθεον» οι Σερραίοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη «Μεγάλη μουσική συναυλία δοθισομένη υπέρ του ορφανοτροφείου Σερρών τη διοργανώσει κ. Μακρίδου & τη ευγενή συμπράξει της Μανδολινάτας «Απόλλων», που σημειώνει μεγάλη επιτυχία».

1945 | 

Άρχισε η απεργία των εργατών των λιγνιτωρυχείων Σερρών του Παπαντωνίου και Περδικάρη. Τα αιτήματα των απεργών είναι: η αύξηση του μισθού τους κατά 100%, η δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, η παροχή φορμών και παπουτσιών καθώς και παροχή τροφίμων από την ΟΥΝΡΑ.

1965 | 

Αναβάλλεται ο ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον «Πανσερραϊκό» και την πρωταθλήτρια της Βουλγαρίας «Λέφσκυ» λόγω «μη εγκαίρου αφίξεως της αδείας δια την βουλγαρική ομάδα εις την εν Σόφια Ελληνικήν Πρεσβείαν».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
343225 προβολές από 1/9 έως 19/9
473553 προβολές τον προηγ. μήνα
456506 προβολές τον Ιούλιο