Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

H αναμνηστική πλάκα για το Μπεντρεντίν, ο τύμβος του Μεγαλέξανδρου(;) και τα οστά του Πλήθωνα

15/12/2014

Άρθρο του Κωνσταντίνου Κούσιου

 
Τι με παρακίνησε να γράψω το κείμενο που ακολουθεί; Ένα πρώτο κίνητρο υπήρξε η καταιγίδα που ξέσπασε γύρω από την αναμνηστική πλάκα για τον Μπεντρεντίν. Ποιος ήταν αυτός ο Μπεντρεντίν επί τέλους για τον οποίο δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος; Το δεύτερο κίνητρο ήταν η χροιά των επιχειρημάτων, τόσο χαμηλού επιπέδου που η απορία για την ταυτότητα του άντρα έγινε ανάγκη για πληροφόρηση ίσως και γνώση. Ετσι ξεκίνησε η αναζήτηση. Θα περιοριστώ στα βασικά γιατί η βιβλιογραφία για το Μπεντρεντίν αυξάνεται διαρκώς.
 
Ο Μπεντρεντίν κατατάσσεται στους κορυφαίους στοχαστές και διανοούμενους της εποχής του, αν όχι και ο πρώτος τη τάξη.  Η μητέρα του ήταν Θρακιώτισσα και ίσως ελληνικής καταγωγής, σίγουρα όμως χριστιανή που εξισλαμίστηκε με το γάμο της.  Μέσω της εξισλαμισμένης μητέρας του ο Μπεντρεντίν πήρε τις βάσεις του χριστιανικού δόγματος.Η ζωή του γενικά μαρτυρά τη στενή σχέση του άντρα στο χριστιανισμό.  Ας μη ξεχνούμε ότι η δεύτερη γυναίκα του ήταν χριστιανή όπως και η γυναίκα του γιού του. Ο Μπεντρεντίν ήταν πολυτάξιδεμένος. Από τη γενέτειρά του Σιμάβνε στην Αδριανούπολη όπου μετακόμισε η οικογένειά του. Ακολουθεί τον Μαχμουτ Εφάντη στη Προύσα για να συνεχίσει τη παρακολούθηση της διδασκαλίας του στα μαθηματικά και στην αστρονομία. Από κειστοΙκόνιο για περαιτέρω σπουδές σε μαθηματικά και λογική. Επόμενος προορισμός είναι η Δαμασκός στην οποία του απαγορεύεται η είσοδος λόγω μιας επιδημίας. ΠηγαίνειστηνΙερουσαλήμ. Εδώσπουδάζειδίκαιο. Φεύγει από την Ιερουσαλήμ και πηγαίνει στο Κάιρο που θεωρείτο το κατ’ εξοχήν κέντρο ισλαμικών σπουδώναλλά και επιστημών. Σύντομα ο Μπεντρεντίν διαπρέπει, τ’ όνομά του γίνεται γνωστό και ο Αιγύπτιος Μαμελούκος Σουλτάνος Μπαρκουκ τον προσλαμβάνει ως παιδαγωγό του πρίγκιπα Φαραντς. Στο Κάιρο γνωρίζεται με το σεΐχη Χουσαΐν-ιΑχλατιτον ηγούμενο μιας Μονής Σούφι και στρέφεται στο Σουφισμό. Μετά το θάνατο του Αχλατι τον διαδέχεται ως ηγούμενος της Μονής. Μετά από έξι μήνες, άγνωστο γιατί, εγκαταλείπει τη Μονή και παίρνει το δρόμο της επιστροφής για την Αδριανούπολη. Κατά τη παραμονή του στην Μέση Ανατολή έφερε το τίτλο Μπεντρεντίν-ι Ρούμι, Μπεντρεντίν από τη χώρα των Ρωμιών. Κατά την επιστροφή του περνά από το Αϊδίνι και τη Τιρε, επισκέφτεται τη Χίο και κατόπιν το Καραμάν όπου έρχεται σ’ επαφή με τον ηγεμόνα του, τον αιώνιο αντίπαλο των Οθωμανών.  Στηπόλη Κιουτάχεια έρχεται σε επαφή με το Τορλακ Χου Κεμαλ που θα συμμετέχει αργότερα στην εξέγερση. Aυτός τον συνοδεύει μέσω Προύσας και Καλλίπολης στην Αδριανούπολη. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι οι ταξιδιωτικοί προορισμοί του Μπεντρεντίν εκτός από τόποι των σπουδών του συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με τα μελλοντικά κέντρα των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Δε θα αναφερθώ σ’ αυτά, όμως είναι σαφές ότι ο Μπεντρεντίν εδώ έπαιξε κομβικό ρόλο. Αυτός είναι κι ένας από τους πιθανούς λόγους για την εκτέλεσή του που αναφέρονται από ιστορικούς. Μια από τις κύριες απαιτήσεις του κινήματος ήταν και η κοινοκτημοσύνη ως μέσο καταπολέμισης της αυξανόμενης φτώχειας. Κάτι παρόμοιο δε ζητούσε και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων, ο τελευταίος πλατωνικός φιλοσοφος στη δύση του Βυζαντίου;
Ο Μπεντρεντίν ως γνωστό δικάζεται στις Σέρρες μετά την αποτυχία του μεγαλύτερου κινήματος στα 600 χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας και καταδικάζεται σε θάνατο.Η απόφαση του δικαστηρίου θεωρείται από ορισμένους ιστορικούς λόγω της ετυμηγορίας (Το αίμα του είναι νόμιμο, η περιουσία του είναι ακάθαρτη, που ερμηνεύεται: Μπορεί να του αφαιρεθεί η ζωή αλλά δεν επιτρέπεται ν’ αγγίξει κανείς τη περιουσία του) ως αναγκαία συνθήκη για τη καταδίκη του Μπεντρεντίν ως συγγραφέα του μυστικιστικού-φιλοσοφικού έργου Βαριντατ (που μεταφράζεται: Η ιδέα που γεννιέται μέσα μας ή και Αποκάλυψη).
Διαβάζοντας για το Βαριντάτ μπορεί κανεις να συμφωνήσει μ’ αυτή την ερμηνεία. Πρόκειται για ανατρεπτικό έργο όπου η αρχή της ανεκτικότητας γίνεται η βάση για την ισοτιμία όλων των θρησκειών, που είναι αργότερα και αρχή των Ευρωπαίων διαφωτιστών. Καμιά θρησκεία δε μπορεί να κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Η θέση ότι δεν υπάρχει Ανάσταση των σωμάτων αλλά μόνο των ψυχών ή κι εκείνη για την αιωνιότητα του κόσμου θα αρκούσαν για να χαρακτηριστεί κάποιος αιρετικός και να καταδικαστεί σε θάνατο. Εάν αυτές οι απόψεις συνδιαστούν με την αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας σε κοινωνικό επίπεδο (με την αιτιολόγηση ότι αν η φύση ανήκει σε όλους, τότε κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αποκλείσει τους άλλους από τη χρήση ενός μέρους της, διότι κάθε άνθρωπος προέρχεται από τη φύση, δηλαδή την ουσία, και επιστρέφει πάλι σ’ αυτή. Η ουσία όμως είναι αδιαίρετη) τότε καταλαβαίνει κανείς τι μπορεί να σημαίνει αυτός ο συνδιασμός.
 
Ανωρωτιέται κανείς ποια θα ήταν η στάση της χριστιανικής Ορθοδοξίας εκείνη την εποχή αν υπήρχε ένας θεολόγος-φιλόσοφος σαν το Μπεντρεντίν στην επικράτειά της. Μα υπήρχε, επρόκειτο για το Γεώργιο Γεμιστό Πλήθωνα, σύγχρονο του Μπεντρεντίν, ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Κωνσταντινούπολη και να μετακομίσει στο Δεσποτάτο του Μηστρά με την άδεια του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ο αντίπαλός του ήταν ο Γενάδιος Σχολάριος, ο μετέπειτα Πατριάρχης ελαίω Μωάμεθ του Πορθητή. Βέβαια ο Γενάδιος δεν είχε την εξουσία να δικάσει τον Πλήθωνα αλλά όταν μετά το θάνατο του δευτέρου κατάληξε στα χέρια του Γεναδίου το χειρόγραφο του τελευταίου έργου του «Περί νόμων» δε το αντέκρουσε όπως είχε προαναγγείλει αλλά το έκαψε δημοσίως. Το 1465 μια ομάδα Ιταλών με επικεφαλής το Σιγισμόνδο Μαλατέστα εισβάλουν στη Σπάρτη, παίρνουν τα οστά του Πλήθωνα και τα μεταφέρουν στο Ναό των Μαλατέστα στο Ρίμινι, απελευθερώνοντας έτσι το «μεγάλο διδάσκαλο» από τη σκλαβιά.
 
Θέλησα  να κατανοήσω τι είναι αυτό που κάνει τόσο τους ορθόδοξους Σουνίτες όσο και τους ορθόδοξους Χριστιανούς να απορίπτουν το πρόσωπο του Σεΐχη Μπεντρεντίν. Νομίζω ότι το πρόβλημα μπορεί να εντοπιστεί στη στάση του πνευματικά και κοινωνικά ανήσυχου άντρα να μη συμβιβαστεί με έτοιμες αλήθειες, με αλήθειες που σερβίρονται μαγειρεμένες προς βρώση. Ο Μπεντρεντίν πολέμησε τα δόγματα τόσο των θρησκειών όσο και ενός άδικου πολιτικού κατεστημένου, κι αυτό είναι που τον κάνει ακόμη και σήμερα επικίνδυνο, πράγμα που σημαίνει ότι ακόμη και σήμερα, μετά από έξι αιώνες, είναι επίκαιρος. Τα ανήσυχα, ασυμβίβαστα πνεύματα, ασχέτως εθνικότητας, είναι ο τρόμος κοινωνιών σε διάβρωση ή στασιμότητα. Υγιείς κοινωνίες τα θεωρούν πλούτο.
 
Στη αναμνηστική πλάκα τώρα. Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Το θέμα είναι ποιοί αντιδρούν και γιατί αντιδρούν. Θα εξετάσω τα επιχειρήματα που άκουσα ή διάβασα.
 
1. Το επιχείρημα της τουρκικής καταγωγής. Γιατί να τοποθετήσουμε μια αναμνηστική πλάκα για ένα Τούρκο; Θα το κάναμε δηλαδή για ένα Κούρδο; Μα, ο Κούρδος δεν είναι Τούρκος θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος. Πως δεν είναι, Τούρκος πολίτης μπορεί να είναι κι αυτός όπως και οι Ελληνες Πομάκοι! Και ο Μπετρεντίν ήταν πολίτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οποία ήταν ένα μωσαϊκό εθνοτήτων μεταξύ των οποίων και διάφορα τουρκικά φύλα. Σε κάποιο απ’ αυτά ανήκε μάλλον και ο Μπεντρεντίν. Τα κύρια συνεκτικά στοιχεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν το Ισλάμ και η βυζαντινή διοίκηση την οποία υιοθέτησαν οι κατακτητές.
 
2. Το επιχείρημα της κερκόπορτας το οποίο αναφέρθηκε επανειλημμένα. Το ακούς και σε πιάνει τρεμούλα. Παραθέτω ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη της καθηγήτριας Γλύκατζη-Αρβελέρ:
«Ανοιγμένη ή ξεχασμένη. Αστεία πράγματα. Ηταν χιλιάδες έξω, τα καράβια τους στον Κεράτιο, οι Γενοβέζοι έφευγαν. Τι να πεις για την Κερκόπορτα; Σε συμβολικό επίπεδο μόνο μπορείς κάτι να πεις. Αλλά είναι σαν να λέμε ότι αντί να σκοτώνονταν τρεις Τούρκοι κατά την είσοδό τους στην Πόλη, θα σκοτώνονταν δέκα αν η πόρτα ήταν κλειστή. Και λοιπόν; Αφού είχαν ανεβάσει σκάλες και έμπαιναν από όπου ήθελαν». (πηγή: http://antikleidi.com/2012/05/31/1453/).  Συμβολικά, βέβαια, το εννοούσαν κι αυτοί που το ανάφεραν. Η πλάκα θα μπορούσε, συμβολικά, να γίνει η κερκόπορτα άμβλινσης της εθνικής μας συνείδησης. Ακούγεται ωραία αλλά το νόημα είναι μάλλον γελοίο. Αν μια πλάκα-κερκόπορτα μπορούσε να καταστεί απειλή για την εθνική μας συνείδηση τότε αυτή θα ήταν πραγματικά για κλάμματα, δηλαδή τόσο αμβλιμένη που ούτε το Σινικό Τείχος δε θα την έσωζε.
 
3. Το επιχείρημα της προσφοράς. Οι αρνητικά διακείμενοι στη τοποθέτηση αναρωτιούνται τι έκανε ο Μπεντρεντίν για τη πόλη μας ώστε να αξίζει μια τέτοια τιμή; Πακέτο μ’ αυτό το επιχείρημα πάει και η αμφισβήτηση της έλευσης Αλεουιτών τουριστών στις Σέρρες με τα αντίστοιχα οικονομικά πλεονεκτήματα που αυτή θα είχε ως συνέπεια.Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι δε πέρασε κάν απ το μυαλό κανενός απ αυτούς να θέσει υπό αμφισβήτηση την ανασκαφή του τύμβου Καστά με το ίδιο επιχείρημα. Τι έκανε δηλαδή αυτός που κατασκεύασε το τύμβο για τη πόλη των Σερρών; Ξέρω, πρόκειται για άλλη διάσταση αλλά η λογική είναι μία! Οσο για την τουριστική αξιοποίηση του αρχαιολογικού ευρήματος ήταν, τουλάχιστο στην αρχή αυτής της ιστορίας, μια πολύ σημαντική παράμετρος. Για το Μπεντρεντίν τώρα μας λέν κάποιοι ότι πάμε να ξεπουλήσουμε την εθνική μας συνείδηση για τα Ευρώ. Ο Μεγαλέξανδρος είναι δικός μας, εδώ δε ξεπουλάμε τίποτα, μαζεύουμε απλά τουριστικά Ευρώπουλα!
 
4. Η σύγκριση του Μπεντρεντίν με τους Νεότουρκους. Το επιχείρημα πάει κάπως έτσι: Και οι Νεότουρκοι διακύρηταν στην αρχή ωραίες ιδέες αλλά όταν γίναν εξουσία κατάσφαξαν τον μη μουσουλμανικό πληθυσμό. Ποιος ξέρει τι θα γινόταν, έτσι συνεχίζει το επιχείρημα, αν κι ο Μπεντρεντίν καταλάμβανε την εξουσία. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την εισαγωγή ενός νέου κλάδου της ιστορίας, αυτόν της ιστορίας του ενισχυμένου υποθετικού λόγου: Αν ο Μπεντρεντίν αναλάμβανε την εξουσία μπορεί να έκαμνε όσα και οι Νεότουρκοι. Όχι, δηλαδή «Αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήταν πατίνι» αλλά «Αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα μπορούσε να ήταν πατίνι». Δε συνεχίζω γιατί ήδη ακούω από μακριά το γέλιο των πουλερικών!
 
5. Η τοποθέτηση της πλάκας θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στην εξωτερική πολιτική. Το πνεύμα αυτής της επιχειρηματολογίας είναι το εξής: Οι Τούρκοι μπορεί να αντιδράσουν άσχημα σε μια τέτοια ενέργεια γιατί δε τον πάνε καθόλου το Μπεντρεντίν. Αρα όσοι είναι κατά της τοποθέτησης νοιάζονται για την ακεραιότητα της πατρίδας. Πάλι κερκόπορτα δηλαδή η πλάκα. Νομίζω ότι αυτό πια δε χρήζει σχολιασμού. Αλλωστε το γέλιο των πουλερικών έχει πλησιάσει ήδη επικίνδυνα και, όπως πια ακούω, δεν είναι μόνο κότες.
 
6. Το επιχείρημα του χώρου. Εδώ θα πρότεινα να τοποθετηθεί η πλάκα κάπου στα όρια της πόλης για να επιστρέφουν οι τουρίστες κουρασμένοι και ευτυχείς στο κέντρο και να καταναλώνουν περισσότερες μπουγάτσες και σουβλάκια.
 
Η Διάβαση Πεζών τάχτηκε υπέρ της τοποθέτησης της πλάκας για λόγους που δεν έχουν να κάνουν τίποτα μ’ όλα τα παραπάνω. Προγραμματική της πρόταση είναι η δημιουργία ενός Κέντρου Ιστορίας της πόλης για τη διαχείριση των αρχείων και την ανάδειξη σημείων ιστορικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Αυτά τα πράγματα όμως μόνο με τη δημιουργία των αντίστοιχων δομών μπορούν να παράξουν αποτελέσματα. Σ’ αυτή τη λογική εντάσσεται και η πλάκα για τον Μπεντρεντίν.

Κωνσταντίνος Κούσιος

Πληροφορίες άρθρου:

1328 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1913 | 

Συντάχθηκε επιστολή από τους Σερραϊκούς συλλόγους και τις συντεχνίες με «ψήφισμα του Ελληνικού πληθυσμού της πόλεως των Σερρών και των πέριξ» προς τον Χ. Βαμβακά, Μακεδόνα πολιτικό και διπλωμάτη, που ως εκπρόσωπος της ελληνικής Κυβέρνησης μετέβαινε στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για να ενεργήσει για την αναγνώριση των ελληνικών δικαίων.

1927 | 

Οι επαγγελματίες των Σερρών, μην αντέχοντες άλλο στη βαριά φορολογία, αποφάσισαν να διοργανώνουν ένα μεγάλο συλλαλητήριο στα «Ταμπάχανα», τη σημερινή πλατεία Εμπορίου. Από τις 10 το πρωί όλα τα εμπορικά καταστήματα και τα επαγγελματικά εργαστήρια της πόλης έκλεισαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας και όλοι έσπευσαν στο συγκεκριμένο χώρο, όπου και μίλησε κάτω από δυνατό κρύο ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γ. Σπυρόπουλος αναλύοντας την κατάσταση που υπήρχε και τα βασικά τους αιτήματα. Στο τέλος ενέκριναν δια βοής το σχετικό ψήφισμα και στη συνέχεια το πήγανε όλοι μαζί και το παρέδωσαν στο Νομάρχη.

1927 | 

Η «Νέα Ελληνική Οπερέτα Ολυμπίας Καντιώτη-Ριτσιάρδη» ανέβασε στο «Πάνθεον» το έργο «Η Κυρία δεν με μέλλει».

1937 | 

Στον κινηματογράφο «Πάνθεον» προβάλλονταν η ταινία «Οι λογχοφόροι της Βεγγάλης» με τον Γκάρυ Κούπερ.

1948 | 

Η εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» τη μέρα αυτή έγραφε: «Εκ του Λαϊκού κόμματος ανακοινώνεται ότι η εν Σέρραις εκδιδόμενη εφημερίς «Πρόοδος» δεν ερμηνεύει την πολιτικήν του Λαϊκού κόμματος, ασκούσα ιδικήν της πολιτικήν αντιτιθεμένην προς τας βασικάς αυτού αρχάς».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
209840 προβολές από 1/2 έως 18/2
449457 προβολές τον προηγ. μήνα
309297 προβολές τον Δεκέμβριο