Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΜΑΡΙ-ΜΠΛΑΝΣ ΚΑΝΤΑΚΟΥΖΗΝΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚ ΛΗ ΦΕΡΜΟΡ

05/01/2015

Άρθρο του Μιχάλη Σωτηρίου

 
Αθήνα! Αρχαία πόλη-κράτος, σήμερα πρωτεύουσα της πατρίδας μας, μια από τις παλαιότερες πόλεις του κόσμου. Στο χρονικό παρελθόν των πεντέμιση χιλιάδων χρόνων, αναπτύχθηκαν ή ξεθώριασαν τέχνες, ιδέες, επιστήμες, πολιτικά συστήματα οργάνωσης και διοίκησης της κοινωνίας.

Πέντε βουνά (Αιγάλεω, Ποικίλο, Πεντέλη, Πάρνηθα, Υμηττός) και μια θάλασσα (ο κόλπος του Σάρωνα) περιτριγυρίζουν την Αθήνα και τον Πειραιά, όλο το λεκανοπέδιο της Αττικής. Συνέχεια του λεκανοπεδίου αποτελεί η χερσόνησος του Μωρέα, η Πελοπόννησος, τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που μετά τη διχοτόμηση της ( 395μ.χ.),εντάχθηκε στην Ανατολική Ρωμαϊκή ή Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Το κλίμα της Αθήνας μεσογειακό, όπως και της Πελοποννήσου. Κλίμα ιδανικό για φύτευση και ανάπτυξη της λεμονιάς που δεν αντέχει τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και χρειάζεται αρκετή ηλιοφάνεια.
Οι αχτίδες του ήλιου αναδεικνύουν την ομορφιά των δημιουργημάτων της πλάσης, οι αχτίδες δημιουργώντας σκιρτήματα στην ψυχή, το μυαλό και το κορμί μετατρέποντας το θεϊκό φωτοστέφανο σε φώτιση και προκοπή των ανθρώπων,

Αν για την Αθήνα ιερό δέντρο είναι η ελιά, για τα παράλια της Πελοποννήσου, από το Σαρωνικό κόλπο ως τη μεσσηνιακή Μάνη, είναι και η λεμονιά.

Υπάρχει ένας μικρός, παραδεισένιος τόπος , με μυρωδιές από λεμονανθούς, το Λεμονόδασος του Πόρου. Στα 1935, εκτός από τις λεμονιές που άνθιζαν και ευωδίαζε ο τόπος, άνθισε ο έρωτας του ταξιδιωτικού συγγραφέα Πάτρικ Λη Φέρμορ (1915-2011) και της Μολδαβής πριγκίπισσας Μπαλάσας (Μαρί-Μπλάνς) Καντακουζηνού.

Ο Πάτρικ συνάντησε την πρώτη μεγάλη αγάπη της ζωής του στην Αθήνα, ήταν ένας έρωτας κεραυνοβόλος. Η Μπαλάσα, απόγονος του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού, κόρη του πρίγκιπα Λεόν (Leon) Καντακουζηνού, αδελφή του πρίγκιπα Γρηγορίου Λβόβιτς Καντακουζηνού, Συμβούλου στην Πρεσβεία του Λονδίνου και αδελφή της πανέμορφης Ελένης Καντακουζηνού, ήταν τότε 36 ετών (γεν.1899) και μόλις είχε χωρίσει από τον Ισπανό διπλωμάτη σύζυγό της.
Ο 20χρονος Πάτρικ, σε ηλικία 18 ετών (1933), πέρασε τη Μάγχη για να διασχίσει την Ευρώπη φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί πέρασε στην Ελλάδα, ταξίδεψε στον Άθω, στην Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Στερεά Ελλάδα μαθαίνοντας τα ήθη και τη γλώσσα της χώρας που έμελλε να γίνει δεύτερη πατρίδα του. Και, επειδή ήθελαν να ξεφύγουν από την πόλη, να γράψει ο Πάτρικ, να ζωγραφίσει η Μπαλάσα, για πολλούς μήνες έζησαν στον παλιό νερόμυλο του Καρδάση, στο Λεμονόδασος με θέα προς το νησί του Πόρου.

Όταν η Μπαλάσα έπρεπε να φύγει(1937) πρότεινε να πάνε στο ανάκτορο της οικογένειας στο Μπαλένι της Μολδοβλαχίας. Έμειναν μαζί εκεί για δυό χρόνια, εκεί της ζήτησε να τον παντρευτεί, η Μπαλάσα απάντησε: «...μη γίνεσαι γελοίος, είμαι πολύ μεγαλύτερή σου».
Το οριστικό τέλος της σχέσης το προκάλεσε ο Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. «Ήμασταν έξω για πικνίκ (Σεπτέμβριος 1939)», ανέφερε ο Φέρμορ, «κάποιοι από μας έφιπποι και άλλοι σε ανοιχτές άμαξες, όταν κάποιος φώναξε ότι οι Γερμανοί είχαν μπει στην Πολωνία. Πήρα αμέσως την απόφαση: αν ξεσπούσε πόλεμος έπρεπε να καταταγώ στον στρατό. Πίστευα ότι θα τελείωνε σε έξι μήνες».
Ο Πάτρικ γύρισε στην Αγγλία και κατατάχτηκε στην Ιρλανδική Φρουρά. Οι δύο πριγκίπισσες αδελφές Καντακουζηνού έγιναν νοσοκόμες, το ζευγάρι ξανασυναντήθηκε μετά από εικοσιπέντε χρόνια.

Ο Πάτρικ μετατέθηκε ως σύνδεσμος του Σώματος Ειδικών Επιχειρήσεων (SOE) στην Αλβανία. Στη συνέχεια έζησε δύο χρόνια στα βουνά της Κρήτης μεταμφιεσμένος σε βοσκό. Οργάνωσε την επιτυχημένη απαγωγή(1944) του Γερμανού διοικητή της Κρήτης, στρατηγού Χάινριχ Κράιπε.

Ο πόλεμος τελείωσε αλλά έκλεισαν τα σύνορα της Ρουμανίας(1944),η Μπαλάσα δε μπορούσε να δεί τον Πάτρικ. Το 1965 με δημοσιογραφικά έγγραφα έφτασε ο Πάτρικ συνάντησε την Μπαλάσα να ζει φτωχικά , σε μια σοφίτα του Βουκουρεστίου, κερδίζοντας το ψωμί της ως δασκάλα αγγλικών, γαλλικών και ζωγραφικής (εκείνη ήταν 66 ετών κι ο Πάτρικ 50). Τα μέλη της οικογένειας των Καντακουζηνών είχαν χαρακτηριστεί «στοιχεία με σάπιο παρελθόν», τα κτήματά τους δημεύτηκαν από το καθεστώς Τσαουσέσκου, το μέγαρό τους μετατράπηκε σε άσυλο ψυχοπαθών.

Ο Πάτρικ περιέγραψε τη συνάντηση: «…Καθήσαµε μαζί για 48 ώρες σχεδόν χωρίς να κοιμηθούµε, γελώντας όλη την ώρα, λέγοντας ο ένας στον άλλο: «Θυµάσαι;». Ηταν σα να μην είχε περάσει ούτε μία μέρα, μία ώρα,,,,Η Μπαλάσα τα έβλεπε όλα με στωικό και γοητευτικό τρόπο. Ηταν σπουδαία γυναίκα. Ζήσαμε όλες αυτές τις ώρες με τις αναμνήσεις...».
Σε λίγα χρόνια η Μπαλάσα πέθανε, κηδεύτηκε πριγκιπικά, η μαρμάρινη σαρκοφάγος της τοποθετήθηκε στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Ρουμανίας.

Η γή της Καρδαμύλης βρίσκεται στη μεσσηνιακή Μάνη. Αναφέρεται στην Ιλιάδα (Ι. 150) ως πρώτη από τις "επτά ευνομούμενες και καλώς κατοικούμενες πόλεις" που ο Αγαμέμνονας θα έδινε προίκα στον Αχιλλέα αν νυμφευόταν μια από τις κόρες του. Στην Καρδαμύλη, κατέφυγαν πρόσφυγες από το Μυστρά, μετά την καταστροφή του το 1460 μ.χ.,σε αυτήν ο Κολοκοτρώνης, μαζί με Μανιάτες οπλαρχηγούς, σχεδίασαν τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση.

Εκεί ζούσαν ο Πάτρικ και η φωτογράφος Τζόαν Ελίζαμπεθ Ρέινερ (μεγαλύτερή του 3 χρόνια) με την οποία παντρεύτηκε το 1968. Το λιθόχτιστο σπίτι που έχτισε αρχές δεκαετίας του ’60, το παραχώρησε στο Μουσείο Μπενάκη με την επιθυμία του να χρησιμοποιείται για φιλοξενία(μερικών μηνών) των ποιητών και πεζογράφων που επισκέπτονται την Ελλάδα. Ήταν στενός φίλος του Κατσίμπαλη, του Χατζηκυριάκου – Γκίκα, αλληλογραφούσε με τον Σεφέρη υποστηρίζοντας τους αγώνες των Ελλήνων στην Κύπρο. Με την Τζόαν επισκεπτό-ταν τα τελευταία χρόνια το Λεμονοδάσος του Πόρου, ίσως, για να θυμάται τον πρώτο έρωτά του με την Μπαλάσα.
Ανάλογη ιστορία αγάπης με αυτή του Λεμονόδασους εκτυλίχθηκε υπερεκατό χρόνια πρίν και είναι γνωστή: του Λόρδου Τζώρτζ Γκόρντον Μπάϊρον και της Τερέζας (Θηρεσίας) Μακρή. Ο Μπάϊρον ερωτεύτηκε πλατωνικά,παράφορα, την ανήλικη Τερέζα Μακρή, έγινε μούσα του, γράφοντας γι’ αυτή το ποίημα «Η Κόρη των Αθηνών».

Το 1829, η Τερέζα παντρεύτηκε τον Άγγλο αξιωματικό Τζέιμς Μπλακ και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Στο τέλος, όμως, της ζωής της γνώρισε δύσκολες μέρες. Τόσο, που το 1872, ο Γάλλος μουσικοσυνθέτης Σαρλ Γκουνό έγραψε μουσικό έργο με τίτλο «Κόρη των Αθηνών». Έπειτα. έστειλε όλες τις εισπράξεις από τη συναυλία στην Τερέζα Μακρή να την βοηθήσει οικονομικά.
Υπάρχουν άνθρωποι, λοιπόν, του παρελθόντος που έζησαν στον τόπο μας σαν ήρωες. Ομοπάτριδες, ξένοι, ανεξάρτητα από κοινωνικές τάξεις βίωσαν έντονα ανθρώπινα συναισθήματα και πάθη χωρίς να ξεπεράσουν το όριο της αξιοπρέπειας. Και με την ομορφιά της ψυχής τους οι ιστορίες τους συνεπαίρνουν τον αναγνώστη μέχρι και σήμερα.

Μιχάλης Σωτηρίου

Πληροφορίες άρθρου:

2297 προβολές

Αρέσει σε 464 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

23/06/2016 | Κοινωνία και πολιτική στον καθρέφτη του 21ου αιώνα

01/03/2016 | ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑ, ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ και ΤΙΣΙΣ

05/01/2016 | Το χιόνι που θερμαίνει

15/12/2015 | Τα Χριστούγεννα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

02/10/2015 | ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ, ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΜΟΣΚΩΒ ΣΕΛΗΜ

17/09/2015 | Ο ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ MARCO BOZZARI

27/08/2015 | Βενετία και Μετάσταση της Θεομήτορος

15/07/2015 | Το όνειρο που δεν τρέφεται με όνειρο εξαφανίζεται

28/05/2015 | Των αγγέλων οι φύλακες

02/04/2015 | Οι κανόνες είναι κανόνες

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1383 | 

Η πόλη των Σερρών καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς υπό τον Μπεηλέρμπεη Τιμουρτάς εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η πρώτη κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους είχε πραγματοποιηθεί στα 1375 ή 1373 όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευάγγελος Στράτης.

1924 | 

Ο Πρόεδρος της κοινότητας Νιγρίτης Γεώργιος Κανδύλας προκηρύσσει μειοδοτική δημοπρασία για την ανάληψη του ηλεκτροφωτισμού της κωμόπολης και την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων δια μία 10 ετία.

1926 | 

Στην αίθουσα του κινηματοθέατρο «Πάνθεον» οι Σερραίοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη «Μεγάλη μουσική συναυλία δοθισομένη υπέρ του ορφανοτροφείου Σερρών τη διοργανώσει κ. Μακρίδου & τη ευγενή συμπράξει της Μανδολινάτας «Απόλλων», που σημειώνει μεγάλη επιτυχία».

1945 | 

Άρχισε η απεργία των εργατών των λιγνιτωρυχείων Σερρών του Παπαντωνίου και Περδικάρη. Τα αιτήματα των απεργών είναι: η αύξηση του μισθού τους κατά 100%, η δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, η παροχή φορμών και παπουτσιών καθώς και παροχή τροφίμων από την ΟΥΝΡΑ.

1965 | 

Αναβάλλεται ο ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον «Πανσερραϊκό» και την πρωταθλήτρια της Βουλγαρίας «Λέφσκυ» λόγω «μη εγκαίρου αφίξεως της αδείας δια την βουλγαρική ομάδα εις την εν Σόφια Ελληνικήν Πρεσβείαν».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
343727 προβολές από 1/9 έως 19/9
473553 προβολές τον προηγ. μήνα
456506 προβολές τον Ιούλιο