Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο

15/01/2015

Άρθρο της Ειρήνης Μυλωνά

 
Τον τελευταίο καιρό όλοι οι γνωστοί μου απορούν που δεν έχω φύγει ακόμα, όπως τόσοι και τόσοι νέοι, για να αναζητήσω μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Κι αμέσως μετά απορούν που αποφάσισα να “ασχοληθώ με την πολιτική” και μάλιστα σε τόσο νεαρή ηλικία. Βέβαια, κάποια χρόνια πριν η γενιά μας αναφερόταν από τους περισσότερους ως η “γενιά του καναπέ”. Κι όλοι ανησυχούσαν γιατί δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά οι νέοι. Μα τελικά, ποιοι είμαστε εμείς οι νέοι;

Είμαστε η γενιά που αντί να κάνει όνειρα και να καρδιοχτυπάει στα θρανία, ξεζουμίστηκε στα φροντιστήρια και τις εξετάσεις για να “χτίσει το μέλλον της”. Και που σήμερα χτυπάμε πόρτες με ένα φάκελο πτυχία στα χέρια ζητώντας δουλειά κι είναι όλες κλειστές. Που περάσαμε τα καλύτερά μας χρόνια σπουδάζοντας και μαθαίνοντας μια τέχνη και σήμερα η αγορά μας λέει πως περισσεύουμε.
Είμαστε οι νέοι που γαλουχήθηκαν με το όνειρο της ανεξαρτησίας. Και τώρα που κοντεύουμε τα τριάντα δεν τολμάμε να ονειρευτούμε ένα δικό μας σπιτικό. Οι νέοι που δεν τολμούν να ερωτευτούν γιατί φοβούνται τις δεσμεύσεις, γιατί δεν μπορούμε με την δουλειά μας να αναθρέψουμε δικά μας παιδιά.

Είμαστε οι άνθρωποι των 25 και 30 ετών, που μεγαλώσαμε σε οικογένειες σκληρά εργαζόμενων. Με μανάδες αγρότισσες, ταμίες στα σούπερ μάρκετ, εργάτριες στις βιοτεχνίες και πατεράδες κουρασμένους από τη δουλειά και τις έγνοιες. Και που τώρα ντρεπόμαστε γιατί δεν μπορούμε να τους φροντίσουμε με την σειρά μας όπως θα θέλαμε.
Είμαστε η γενιά που φεύγει, ξενιτεύεται για καταφέρει να ζήσει. Η γενιά που απογοητεύτηκε και δεν πιστεύει σε τίποτα, γιατί της τα πήραν όλα.

Ε, λοιπόν, όχι. Μένω στον τόπο μου και αγωνίζομαι να τον ξαναχτίσω γιατί δεν ανέχομαι να τον χαρίσω σ' εκείνους που μας κλέψαν την ζωή. Είμαι ενεργή πολίτης, διεκδικώ και συμμετέχω γιατί δεν ανέχομαι να αποφασίζουν οι άλλοι για μένα.
Μπορεί για δεκαετίες ολόκληρες να καταδυνάστευσαν αυτόν τον τόπο τα τζάκια, τα οικονομικά συμφέροντα, τα ρουσφέτια κι οι πολιτευτές, όμως τώρα είναι η στιγμή αυτός ο τόπος να γυρίσει σελίδα. Να χτίσουμε απ' την αρχή μια πατρίδα που να μπορεί να θρέψει τον κόσμο της δουλειάς, που να μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά της.

Κάποιοι έκαναν τα πάντα για να μας πείσουν ότι αυτή η απελπισία είναι μονόδρομος. Ότι ζωή μας αξίζει λιγότερο από τα κέρδη τους. Ότι είμαστε καταδικασμένοι να μας κυβερνούν αυτοί που μας κατέστρεψαν και οι απόγονοί τους, πολιτικοί και φυσικοί.
Ε, λοιπόν, όχι. Αυτές τις μέρες, απ' άκρη σ' άκρη του Νομού Σερρών, παίρνουμε το ίδιο μήνυμα, από στόμα σε στόμα. Ήρθε η ώρα να τους διώξουμε. Να αλλάξει “κάτι”. Κι αυτό το κάτι, μπορεί να ξεκινάει από το βασικό μισθό του εργάτη και τα φάρμακα του παππού, αλλά αν το αποφασίσουμε, μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Όπως λέει και κάποιο σύνθημα, μας φαίνονται μεγάλοι γιατί είμαστε σκυφτοί. Αν το θελήσουμε, μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Τι λέτε;

Ειρήνη Μυλωνά

Πληροφορίες άρθρου:

2410 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

27/08/2015 | Κείμενο αποχώρησης μελών της νομαρχιακής επιτροπής του Σύριζα Π.Ε. Σερρών

19/09/2014 | Με πνίγει τούτη η σιωπή

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1907 | 

Με δραματικό ύφος ο πρόξενος των Σερρών Σακτούρης μετέδιδε τον θάνατο του παπα-Πασχάλη ή καπετάν Ανδρούτσου με σχετικό του έγγραφο προς το Υπουργείο των εξωτερικών στην Αθήνα καταλήγοντας: «Εν τισίν Εκκλησίαις, αλλ' εν μεγίστη μυστικότητι εψάλησαν επιμνημόσυνοι δεήσεις. Ο παπα-Πασχάλης είναι ο πρώτος ιερεύς, όστις κατά τον διεξαγώμενον Μακεδονικόν αγώνα, ως αρχηγός αμυντικού σώματος, πίπτει ενδόξως και ηρωικώς υπέρ πίστεως και πατρίδος».

1926 | 

Δόθηκε στις Σέρρες ο χορός της «Μακεδονικής Νεολαίας».

1935 | 

Στο κινηματοθέατρο «Κρόνιον», στις 11 το πρωί δόθηκε μεγάλη συναυλία της «διεθνούς φήμης ελληνορωσίδος αοιδού Μαρίκας Παλαίστη – Καζιτσίνα» που στο πιάνο θα τη συνοδεύει ο καθηγητής του ωδείου της Δράμας Χάιζερ.

1935 | 

Κυκλοφόρησε μια νέα σερραϊκή εφημερίδα που ανήκε στο χώρο των φιλελευθέρων, με τον ηχηρό τίτλο «Νέος Δρόμος των Σερρών» με εμφάνιση «αρτίαν και πλούσιον περιεχόμενον». Ήταν τετρασέλιδη, σε σχήμα 35Χ50 και είχε εκδότες και διευθυντές της τους Κ. Χ. Παπαδόπουλο και Γ. Κόκκινο. Η εφημερίδα διέκοψε την κυκλοφορία της με την έκρηξη του κινήματος του '35 και ξανακυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς, για να διακόψει οριστικά τον Αύγουστο.

1939 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Για σας κυρία μου» με την Τζόαν Μπένετ και τον Γουώρνερ Μπάξτερ.

1940 | 

Δόθηκαν οι πρώτες θεατρικές παραστάσεις της Κατερίνας Ανδρεάδη στο «Κρόνιον».

1945 | 

Ύστερα από κοινή σύσκεψη των «συνεργαζόμενων κομμάτων του ΕΑΜ στην περιοχή Σερρών 1) Δημοκρατική Ένωση, 2) Αγροτικό κόμμα Ελλάδας, 3) Κομμ. Κόμμα Ελλάδας» αποφασίζουν «να καταβάλλουν όλες τις δυνάμεις τους για την εφαρμογή της συμφωνίας της Βάρκιζας, για την κατοχύρωση του θεσμού της Τ.Α. για την παραμονή των καπνών που σώθηκαν από τους Βουλγάρους και την αναγνώρισή τους σαν περιουσία των καπνεργατών…».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
245072 προβολές από 1/2 έως 27/2
327097 προβολές τον προηγ. μήνα
421659 προβολές τον Δεκέμβριο