Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Μαγειρεύοντας μηνύματα

09/07/2015

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
Το ιστορικό ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου, με το συντριπτικό ποσοστό του 61,3%, καταδίκασε αναντίρρητα, για δεύτερη φορά μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, την πολιτική των μνημονίων και της λιτότητας, που έχει επιβληθεί στη χώρα μας με αφορμή και πρόσχημα ένα μη βιώσιμο χρέος, όπως επίσημα παραδέχτηκε και το ΔΝΤ.

Το ΟΧΙ επικράτησε τσακίζοντας τη μαύρη προπαγάνδα και την εκστρατεία τρομοκράτησης του ελληνικού λαού, που εκπορεύτηκε από τις κυρίαρχες οικονομικές – πολιτικές ελίτ της Ευρώπης και τους εγχώριους μνημονιακούς οπαδούς του ΝΑΙ, διαπλεκόμενους και μη. Ήταν τόσο δυνατό το χτύπημα, που οδήγησε στην απόσυρση του κ. Σαμαρά από την προεδρία της Ν.Δ.
Το ΟΧΙ αυτό δεν απορρίπτει, κατά συνέπεια, μόνο την πρόταση – τελεσίγραφο των «θεσμών» αλλά και οποιαδήποτε παραπλήσια πρόταση, «απ’ όπου κι αν προέρχεται». Δεν είπαμε ΟΧΙ στο μνημόνιο made in Brussels για να πούμε ΝΑΙ σε μνημόνιο made in Athens (ή οπουδήποτε αλλού).

Λένε πολλοί ότι το ΟΧΙ αποκλείει οποιαδήποτε ρήξη με τους «θεσμούς». Ακόμη και αν δεχτούμε κατ’ αρχήν αυτή τη θέση, μένει να απαντηθεί το εξής: Τι κάνουμε στην περίπτωση που οι «θεσμοί» μάς επιφυλάσσουν μνημόνια και μόνο μνημόνια, ατελείωτη συνέχιση της καταστροφικής λιτότητας και, παράλληλα, «εξυπηρέτηση» ενός μη βιώσιμου χρέους. Και σε αυτό ακριβώς το δόκανο έχουμε παγιδευτεί.

Αποτελεί εκδήλωση ακραίας υποκρισίας εκ μέρους του μνημονιακού πολιτικού προσωπικού ο εξορκισμός της ρήξης, αφού αυτή έχει τυλίξει με τη ζοφερή σκιά της τη χώρα μας εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι παρούσα ως βασικό συστατικό και αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού: ρήξη του κοινωνικού ιστού, ρήξη κάθε εργασιακού πλαισίου, κάθε ορίου και επιπέδου ζωής και αξιοπρέπειας, ντε φάκτο ακύρωση της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας.
Πώς πας, λοιπόν, σε διαπραγματεύσεις για τερματισμό της λιτότητας των μνημονίων χωρίς καν «να έχεις διανοηθείς τη ρήξη»;
Πώς θέτεις τέλος σε αυτή την τερατώδη πολύμορφη ρήξη - διάλυση της κοινωνίας και της δημοκρατίας, αν όχι με μια αποφασιστική κίνηση ανατροπής;

Ο ελληνικός λαός την περασμένη Κυριακή έδειξε σε όλο τον κόσμο πως η γενναιότητα δεν είναι απλώς μια λέξη απαραίτητη για την εκφώνηση πανηγυρικών λόγων στις εθνικές επετείους. Το ΟΧΙ που είπε ορθώθηκε γιγάντιο απέναντι στην «υπευθυνότητα» του ΝΑΙ, απέναντι στο «ρεαλισμό» των πρόθυμων και διαθέσιμων. Και είναι αυτοί ακριβώς, οι πρόθυμοι και διαθέσιμοι, που σπεύδουν τώρα να παράσχουν τις καλές τους υπηρεσίες για την επίτευξη μιας κάποιας συμφωνίας, μιας όποιας συμφωνίας, βαφτίζοντας μάλιστα την προθυμία τους «εθνική συνεννόηση». Γι’ αυτό ακριβώς όλοι και όλες εμείς που σε αυτόν το μαινόμενο ταξικό αναμφιβόλως πόλεμο διαλέξαμε το στρατόπεδο του ΟΧΙ οφείλουμε να επικαιροποιούμε και να επισημαίνουμε καθημερινά το μήνυμά του: το ΟΧΙ στα μνημόνια και τη λιτότητα. Και αυτό να εκπέμπεται προς πάσα κατεύθυνση.
Ο μόνος δικαιωμένος αγώνας είναι εκείνος που συνεχίζεται.

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

1998 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι