Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Σκέψεις και παρατηρήσεις

24/09/2015

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
Αφορμή για τη σύνταξη του κειμένου που ακολουθεί υπήρξαν οι απόψεις και κριτικές συντρόφων και συντροφισσών που παραμένουν στο ΣΥΡΙΖΑ για όσους/ες συντρόφους/ισσες αποχώρησαν μετά την οριστική του μετάλλαξη (μεταξύ αυτών και ο υποφαινόμενος). Καταβλήθηκε δε μεγάλη προσπάθεια να στηριχτεί η δικαιολόγηση της μεταστροφής του κόμματος και η κριτική/καταγγελία που (μάς) έγινε –«ρίξαμε, λέει, την πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς»-  στη διαλεκτική, ακόμη και στο διαλεκτικό υλισμό!

Ξεκινώ με μια γενική παρατήρηση: Ας αφήσουμε στην άκρη το διαλεκτικό υλισμό, γιατί μέσα στη σούπα της μεταμοντέρνας αστικής συναίνεσης ο καθένας μπορεί να τον επικαλείται κατά το δοκούν και να δικαιολογεί οτιδήποτε. Αυτή τη στιγμή το μεταλλαγμένο πολιτικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σε πλήρη αντίθεση και ρήξη τόσο με τις βασικές ιδρυτικές του αρχές και αποφάσεις (Ιούλιος 2013) όσο και με τις προεκλογικές του δεσμεύσεις (Ιανουάριος 2015). Και αυτά είναι που τον  συνιστούν ως κόμμα· τον συνιστούσαν, για την ακρίβεια. Νομίζω δε ότι ακόμη και στο πλαίσιο μιας στοιχειώδους αστικής πολιτικής εντιμότητας ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτεθειμένος. Πόσο μάλλον από την οπτική της Αριστεράς. Αν τώρα κάποια στιγμή και υπό συγκεκριμένες περιστάσεις (εκβιαστικές πιέσεις των «θεσμών») η ηγετική ομάδα διαπίστωσε πως αυτά που διακήρυττε ήταν ανέφικτα και με δεδομένο το 62%, που έλεγε ΟΧΙ στη συμφωνία, θα έπρεπε, αφού περιγράψει στο λαό τις αφόρητες πιέσεις των «εταίρων», να προκηρύξει τότε εκλογές με τα πραγματικά επίδικα και όχι να υπογράψει πρώτα τη συμφωνία.

Αφού όμως πρώτα την υπέγραψε, αφού δηλαδή κλείδωσε τη μνημονιακή πολιτική και δέσμευσε με τρόπο απόλυτο την όποια ακόλουθη (συν)κυβέρνηση, τότε το μόνο που εκ των πραγμάτων απέμεινε ήταν να ψάχνουν τον «καταλληλότερο» εφαρμοστή της. Κυριάρχησε στα προεκλογικά σποτ του ΣΥΡΙΖΑ το σλόγκαν ότι σε αυτές τις εκλογές «ψηφίζουμε πρωθυπουργό», κάτι που δεν έχει, νομίζω, και πολλή σχέση με τον αξιακό κώδικα και τις αρχές της αριστεράς. Εξαφανίστηκε από το λεξικό της ηγετικής ομάδας  ακόμη και η διάκριση «αριστερά – δεξιά» κι έμεινε μόνο μια κάποια «σύγκρουση καινούργιου με το παλιό», επιδεχόμενη πολλές και διάφορες ερμηνείες. Φαίνεται ότι το πήραν εκεί πάνω απόφαση πως  το «πρώτη φορά αριστερά» ήταν και η τελευταία.

Όλα αυτά βεβαίως έρχονται να καλύψουν τη μη επιδεχόμενη καμιάς άλλης ερμηνείας αδυσώπητη πραγματικότητα: το γεγονός  ότι η πολιτική που θα ακολουθηθεί απαρέγκλιτα υπαγορεύεται από τις απαιτήσεις του 3ου μνημονίου και τα άρθρα των εφαρμοστικών του νόμων, που θα ψηφίζονται με καταιγιστικούς ρυθμούς και χωρίς πολλά λόγια. Ίσως πολλοί  πιστεύουν πως ακόμα κι έτσι υπάρχουν περιθώρια και δυνατότητες ανακουφιστικών για τις υποτελείς τάξεις ελιγμών και μέτρων από τη νέα συγκυβέρνηση. Επ’ αυτού δε συμφωνώ καθόλου. Γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι ότι ούτε ένας τόνος, ούτε μια τελεία δε θα έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή χωρίς την προηγούμενη «επιθεώρηση» και έγκριση εκ μέρους του κουαρτέτου (παλιά τρόικα  + 1). Και δε νομίζω πως η κυβέρνηση έχει περιθώρια και διάθεση να παίξει εκ νέου το χαρτί της «δημιουργικής ασάφειας», για να «ξεγελάσει» τους ελεγκτές! Τα αστεία τελείωσαν.
Επισημαίνω εδώ παρενθετικά ότι όλες οι παραπάνω σκέψεις μου δεν εξαρτώνται από τη συμμετοχή μου στη Λαϊκή Ενότητα. Κατά συνέπεια, ούτε αναιρούνται ούτε επιβεβαιώνονται από το εκλογικό αποτέλεσμα, με το οποίο η ΛΑΕ «τιμωρήθηκε», όπως πολλοί εκτίμησαν. Τα αίτια της εκλογικής αποτυχίας της ΛΑΕ πρέπει να αναζητηθούν και αυτό θα γίνει. Αλλά αυτό σε καμιά περίπτωση δεν αναιρεί τα όσα εκθέτω, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν διατυπωθεί και από έναν «ανένταχτο» αριστερό. Άλλωστε αυτό που μετράει σε ένα κείμενο πολιτικών σκέψεων και παρατηρήσεων είναι το περιεχόμενό του πρωτίστως και όχι τόσο οι προθέσεις του γράφοντος είτε διάφορα άλλα «συμβεβηκότα».
Για την Αριστερά και δη τη ριζοσπαστική, αυτή δηλαδή που παλεύει να σπάσει τις ρίζες αυτού του κόσμου–Κρόνου, που καταβροχθίζει τα παιδιά του, η όποια παρουσία στη βουλή είναι μισή και ανάπηρη χωρίς τον κόσμο στους δρόμους, δίχως κίνημα με ταξικά χαρακτηριστικά. Αυτόν τον κόσμο στους δρόμους που ήθελε και ο σ. Τσίπρας, όταν θα πήγαινε στις διαπραγματεύσεις. Το ζητούσε μάλιστα επιτακτικά. Και πολύ σωστά έκανε. Αυτόν τον κόσμο που όντως ήταν στους δρόμους, αλλά τον έστειλαν γρήγορα στο σπίτι του να παρακολουθεί από τους τηλεοπτικούς δέκτες τις διαπραγματεύσεις μουδιασμένος.

Το «ξήλωμα» του λαϊκού ενθουσιασμού είχε αρχίσει με την επιλογή Παυλόπουλου, για να ολοκληρωθεί την επομένη του δημοψηφίσματος, σκορπίζοντας απλόχερα το καταθλιπτικό «δίδαγμα»: «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ». Και είναι άξιο απορίας πώς η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διαβλέπει  αλλαγές και ρήγματα σε μια μονολιθικά νεοφιλελεύθερη Ε.Ε., τη στιγμή ακριβώς που οι «θεσμοί» αυτής της Ε.Ε. έχουν επιβάλει στη χώρα μας τη θέλησή τους δια πυρός και σιδήρου. Απορίας άξιο και απαράδεκτο είναι, επίσης, να διαβεβαιώνουν τον κόσμο πως έχει τεθεί –επιτέλους!- το ζήτημα διευθέτησης του χρέους, όταν:
 Ευρωπαίοι ιθύνοντες μιλούν το πολύ για χρονική επιμήκυνση, ύστερα μάλιστα από εκπλήρωση αρκετών όρων και προαπαιτούμενων. Η επιμήκυνση αυτή εκτός της επιπλέον επιβάρυνσης σε τόκους, σημαίνει  –και αυτό είναι κατά πολύ χειρότερο- επιμήκυνση της εποπτείας/κηδεμονίας, με τεράστιο οικονομικό και θεσμικό κόστος. Στην ουσία η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση θα λειτουργεί όλο αυτό το επί πλέον χρονικό διάστημα σαν βαποράκι της θέλησης των επικυρίαρχων της Ευρώπης και η αφαίμαξη του πλούτου και της οικονομίας μας θα συνεχιστεί για πολύ μεγαλύτερη χρονική περίοδο.

Σκεφτείτε και αυτό το σενάριο. Όταν η ευρωτραπεζοκρατία θα μας έχει δέσει πισθάγκωνα για καμιά σαρανταριά χρόνια (με την ψήφιση όλων των απαραίτητων προς τούτο νόμων και, γιατί όχι, ακόμη και με αλλαγή του συντάγματος, ώστε να καταστεί συμβατό με τους κανόνες τραπεζικών συναλλαγών), ας υποθέσουμε –έτσι, εντελώς υποθετικά- ότι ενδέχεται να μας «χαρίσει» μέρος του χρέους, ως «ένδειξη αλληλεγγύης μεταξύ των λαών της Ευρώπης» και ανταπόδοσης για τις «ειλικρινείς μας προσπάθειες προς καταπολέμηση της κρίσης». Μήπως θα πρέπει τότε να πανηγυρίζουμε στους δρόμους για τη μεγάλη νίκη και την «αλλαγή συσχετισμών»; Για το «ρήγμα» που θα έχουμε προκαλέσει στο νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα της Ε.Ε.; Αν μιλάμε για τέτοιου είδους «διευθετήσεις» του χρέους … αφήστε το, καλύτερα!
Σημειώστε εδώ ότι η υπηρεσιακή κυβέρνηση απείχε από την πρόσφατη ψηφοφορία (11 Σεπτεμβρίου) στη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε., κατά την οποία αποφασίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία ότι συνιστά κυριαρχικό δικαίωμα κάθε κράτους/οφειλέτη ο τρόπος αναδιάρθρωσης του χρέους του! Έτσι η Ελλάδα απέρριψε, για δεύτερη φορά, τη δυνατότητα χρήσης ενός διεθνούς πολιτικού όπλου σχετικά με τη διευθέτηση του χρέους της (είχε προηγηθεί το ίδιο και το Σεπτέμβριο του 2014, όταν το θέμα πρωτοπαρουσιάστηκε στη Γ. Σ. του Ο.Η.Ε). Το γεγονός δε αυτό δεν αλλάζει με τις εκ των υστέρων διαμαρτυρίες του κου Κοτζιά ότι η υπηρεσιακή κυβέρνηση έκανε υπέρβαση των αρμοδιοτήτων της. Η απόφαση αυτή του Ο.Η.Ε. έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική της Ε.Ε. για το χρέος. Ακόμα, δηλαδή, και αν η ελληνική κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ) είχε συνταχθεί με την πλειοψηφία, αποδεχόμενη την απόφαση, οι δεσμεύσεις των μνημονίων υπερτερούν της απόφασης του Ο.Η.Ε., η οποία, εξάλλου, δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. Και οι Ευρωπαίοι «αξιωματούχοι» δε χάνουν ευκαιρία να τονίζουν ότι η συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα δεν είναι συμφωνία μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και Ε.Ε. αλλά μεταξύ «Ελληνικής Δημοκρατίας και Ε.Ε.». Δεσμεύει, δηλαδή, κάθε και οποιαδήποτε κυβέρνηση!
 
Σύντροφοι/ισσες,
Σίγουρα, με το τα σκεφτούμε τον κόσμο αλλαγμένο, δε σημαίνει πως αυτός μπορεί αυτόματα να αλλάξει. Όμως δε θ’ αλλάξει ποτέ, αν δεν τον σκεφτούμε πρώτα αλλαγμένο. Θυμάστε, μήπως, καθόλου το σύνθημά μας(;) «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός»! Πιστεύω να το θυμάστε. Και μη μου πείτε - κάνοντας  χρήση του «διαλεκτικού υλισμού» - πως ο δρόμος για την πραγμάτωση αυτού του άλλου, εφικτού κόσμου περνάει μέσα από την έρημο των μνημονίων και, το  χειρότερο, με έναν κόσμο που τον σπρώξαμε (η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ) στην απογοήτευση και την παραίτηση; Εκτός πια κι αν η μόνη πλέον αποδεκτή πολιτική «δράση» του κόσμου είναι να προσέρχεται στις κάλπες υπό την απειλή θεών και δαιμόνων, για να ψηφίσει έντρομος ό, τι του υπαγορεύουν οι ενσωματωμένες στο πλαίσιο της συναίνεσης πολιτικές δυνάμεις! (Να ονομάσουμε τώρα το εκλογικό αποτέλεσμα που προκύπτει μέσα σε τέτοιες συνθήκες «δημοκρατική έκφραση της λαϊκής βούλησης»; Ας το ονομάσουμε.)
 
Ίσως να μη βλέπετε εναλλακτική. Να το δεχτώ κι αυτό. Σε αυτή όμως την περίπτωση δεν μπορείτε να καλείτε έναν (και με δική σας ευθύνη) κατατρομοκρατημένο λαό να αναδείξει απλώς τον καταλληλότερο διαχειριστή ενός καταστροφικού προγράμματος  -δύο μνημόνια απέτυχαν παταγωδώς, γιατί να επιτύχει το 3ο ;- και την ίδια στιγμή να επαίρεστε ότι κομίζετε το «καινούργιο»! Σας υπενθυμίζω τη δήλωση της  Μέρκελ την επομένη της προκήρυξης των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου: «Οι εκλογές αυτές δεν είναι μέρος της κρίσης αλλά μέρος της λύσης». Όταν δε οι (επι)κυρίαρχοι μιλούν για «λύση», οι κυριαρχούμενοι μάλλον δεν πρέπει να αισθάνονται και τόσο βολικά. Το πρόσημο, βλέπετε, της λύσης είναι αντίθετο για τις δύο πλευρές. Μήπως όχι;
 Πώς τώρα φτάσαμε από την εκ μέρους του κου Τσίπρα πολιτική καταγγελία του «μερκελισμού» στα παινέματα της Καγκελαρίου προς τον «τιθασευμένο» πλέον Έλληνα Πρωθυπουργό, εγώ αδυνατώ να το κατανοήσω. Και σας παρακαλώ, προκαταβολικά: Αφήστε τη διαλεκτική κατά μέρος. Αφήστε την στην ησυχία της, μπας και, σε καλύτερες συγκυρίες, κάτω από άλλες συνθήκες, μάς χαμογελάσει κάπως και μας  χρησιμεύσει πραγματικά.

Αυτές οι καλύτερες συγκυρίες, οι άλλες συνθήκες έρχονται όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι δεν αποτελούν μόνο αντικείμενα της ιστορίας αλλά είναι ταυτόχρονα και υποκείμενα. Την ιστορία δεν την υφίστανται μόνο αλλά και τη (συν)δημιουργούν. Και αυτή η συνδημιουργία δεν περιορίζεται, σε καμία περίπτωση, στην εξεύρεση των «καταλληλότερων» πρωθυπουργών.
 
ΥΓ  ‘Οσοι, τέλος πάντων, επιμένουν στη διαλεκτική (ή στις δια-λεκτικές ακροβασίες), θα μπορούσαν να τη χρησιμοποιήσουν διερευνώντας το γεγονός της μεταστροφής του λαϊκού ενθουσιασμού σε ολική απογοήτευση σε συνάρτηση με το ρόλο της ηγετικής προσωπικότητας σε στιγμές ιστορικές. Σίγουρα θα έχουν αξιοσημείωτες παρατηρήσεις και συμπεράσματα να μας παρουσιάσουν.

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

1957 προβολές

Αρέσει σε 4 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1905 | 

Ο Μήτας Φιλίππου πρόκριτος από το Πετρίτσι δολοφονήθηκε από Βούλγαρους κομιτατζήδες μέσα στην αγορά.

1907 | 

Από έκθεση του Μητροπολίτη Μελενίκου Αιμιλιανού Δάγγουλα: «Συμμορία εκ Βουλγαρίας προέβη εις επίθεσιν κατά του ελληνοβλαχικού ποιμενικού συνοικισμού του Βαζόβου, του τμήματος Μελενίκου».

1912 | 

Η τουρκική στρατιά Στρυμόνος από 25.000 άνδρες με διοικητή τον Αλή Ναδίρ Πασά ξεκίνησε από το Σιδηρόκαστρο για τα Γιαννιτσά, τα οποία τα είχαν καταλάβει οι Έλληνες και στο δρόμο αυτοδιαλύθηκε. Στο Σιδηρόκαστρο τούρκικη μεραρχία των Σερρών που αποτελούνταν από ντόπιους επιστρατευμένους, όταν διατάχθηκε να βαδίσει κι αυτή προς τα Γιαννιτσά, στασίασε, γύρισε στις Σέρρες να υπερασπιστεί τον τουρκικό πληθυσμό αλλά πριν ακόμη φανούν οι Βούλγαροι διαλύθηκε και εγκατέλειψε την πόλη.

1912 | 

Τμήμα Βουλγαρικού στρατού με επικεφαλής τον κομιτατζή Καραφύλλη εισήλθε στο Ν. Πετρίτσι. Οι Βούλγαροι συνέλαβαν τον Τούρκο οπλαρχηγό Αμπτουλά Τσαούς και τα δυο του παιδιά. Περί τους 160 Τούρκοι οδηγήθηκαν στο δυτικό άκρο του χωριού και σφαγιάστηκαν.

1914 | 

Πρωτοκυκλοφόρησε στις Σέρρες η εφημερίδα «Χαραυγή» ως «Μακεδονική εφημερίς εκδιδομένη καθ' εβδομάδαν». Στα πρώτα της φύλλα δεν αναφέρει ούτε εκδότη ούτε διευθυντή. Ήταν τετρασέλιδη και σε μέγεθος 28.5Χ40.5. Στο φίλο της 11ης Ιουνίου 1915 ως διευθυντής της αναγράφεται ο Αθανάσιος Π. Καράμπελας και υπεύθυνος συντάκτης ο Δ. Μαλαμίδης. Η συνδρομή για την πόλη των Σερρών ήταν 6 δραχμές, για το εσωτερικό και 8 για το εξωτερικό.

1928 | 

Υπογράφηκε η σύμβαση του Ελληνικού Δημοσίου με τις εταιρίες "John Monks and Sons" και "Ulen and Company" της Ν. Υόρκης για την εκτροπή τμήματος του ποταμού Στρυμόνα, την κατασκευή έργων ισορροπίας στη στάθμη της λίμνης Κερκίνης και άλλων αντιπλημμυρικών έργων που κάλυπταν εκτάσεις 1.180.000 στρεμ. στην πεδιάδα των Σερρών, αξίας 1700 εκατομμυρίων δραχμών της εποχής εκείνης. Η σύμβαση κυρώθηκε με τον νόμο 3718/8-12-28 και δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ. 279/31-12-1928 Φ.Ε.Κ.

1932 | 

Επανεμφανίσθηκαν τα «Καλουτάκια» στα διαλείμματα των κινηματογραφικών προβολών στο «Κρόνιον».

1935 | 

Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Η γάτα και το βιολί» με τους Ζανέτ Μακ Δόναλτ - Ραμόν Νοβάρο.

1941 | 

Τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής συνεχίζοντας τις εκτελέσεις αθώων κρέμασαν στο Καλόκαστρο μπροστά στο κοινοτικό κατάστημα, 1 πατριώτες. Σύμφωνα με την ανακοίνωση τους ήταν: «μέλη συμμοριών και.. για αντίποινα, από την περιοχή Νιγρίτας». Ένας όμως κατάφερε και διέφυγε την τελευταία στιγμή.

1948 | 

Δόθηκε η παράσταση της υπερεπιθεώρησης του Γιώργου Καφταντζή «Σερραϊκές Τρέλες». Ολες οι εισπράξεις διετέθησαν υπέρ του στρατού.

1948 | 

Απεβίωσε ο Δημήτριος Βιτσικάνος (Μπαρμπατούσιος) που προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στον Μακεδονικό αγώνα. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα το 1872.

1965 | 

«Αποπερατούται η Δημοτική Αγορά Σερρών» ήταν ο τίτλος της ανταπόκρισης από τις Σέρρες που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» και η οποία ανέφερε: «Ένα λαμπρόν κόσμημα θα αποκτήσουν συντόμως αι Σέρραι, με την επικειμένην αποπεράτωσιν της Δημοτικής Αγοράς μας. Η συνολική δαπάνη του θαυμασίου έργου ανήλθεν εις 5.500.000 δρχ. Διετέθησαν μέχρι τούδε 3.500.000 δρχ. και αι εργασίαι αποπερατώσεώς του διεκόπησαν, λόγω ελλείψεως του υπολειπομένου ποσού των 2.000.000 δρχ., το οποίον πιστεύεται, ότι θα εξευρεθή και θα διατεθή συντόμως».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
221375 προβολές από 1/10 έως 20/10
470146 προβολές τον προηγ. μήνα
473553 προβολές τον Αύγουστο