Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ, ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΜΟΣΚΩΒ ΣΕΛΗΜ

02/10/2015

Άρθρο του Μιχάλη Σωτηρίου

 
Το Σεπτέμβριο του 2015, εμφανίστηκε στους δρόμους του κέντρου του Λονδίνου ένας άνδρας τυλιγμένος σε μια κουρελιασμένη γκρίζα κουβέρτα συνοδευόμενος από ένα Κινέζο καλλιτέχνη. Έδειχνε πώς είναι άστεγος πρόσφυγας ή μετανάστης. Το πρόσωπό του, μη Βρετανού στο γένος, ήταν ενός πολίτη της χώρας αυτής,ενός γνωστού σύγχρονου καλλιτέχνη. Τ’όνομά του Ανίς Καπούρ,Ινδικής καταγωγής γεννημένου στη Βομβάη, Εβραίου στο θρήσκευμα, του οποίου έργα υπάρχουν σε πολλά Μουσεία Μοντέρνας Τέχνης. Με αυτό το δρώμενο θέλησαν να εστιάσουν την προσοχή των διαβατών στους μετανάστες και τους πρόσφυγες πολέμου της Συρίας. Λίγες ημέρες αργότερα παρουσίασε μια μεγάλη έκθεσή του στο εβραϊκό Μουσείο της Μόσχας, με τίτλο η Κόκκινη Πατρίδα μου.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 πέθανε σε κρατικό νοσοκομείο της Δυτικής Προύσας ένας καλόβολος, ευγενικός, άσημος εβδομηντάρης,ο Αμπντουλάχ Κοζάν. Έπασχε από άσθμα και διαβήτη. Το ασυνήθιστο, όμως, ήταν ότι, από τη στρατιωτική του θητεία το 1968 που πήγε για πονοκέφαλο σε κρατικό νοσοκομείο της Δυτικής Προύσας, έζησε σαράντα εφτά χρόνια σ’ ένα δωμάτιό του. Κάθε φορά που του έδιναν εξιτήριο γινόταν εισιτήριο γιατί δεν είχε που να μείνει. Πατρίδα και κόσμος του, που ο ίδιος επέλεξε να ζήσει,ο οικείος και αρκετός γι’ αυτόν μικρόκοσμος ενός νοσοκομείου.Δέν άντεχε,ίσως,να ζήσει την μετανάστευση στο εξωτερικό ή το εσωτερικό,που τα πρώτα χρόνια είχε κορυφωθεί και στην Τουρκία.

Πολλοί άνθρωποι,σε όλο τον κόσμο, έμειναν εκεί που γεννήθηκαν, έζησαν και πέθαναν σε τόπους που γεννήθηκαν, χωρίς να ακολουθήσουν τους ομοεθνείς τους μετά από πολέμους ή ανταλλαγή πληθυσμών. Γιατί έτσι τά’φεραν οι συνθήκες της ζωής, αυτή την επιλογή έκαναν ή αναγκάστηκαν να κάνουν. Όσο κι αν μέσα τους για πολλά χρόνια ένοιωσαν βιώματα σαν αυτά του Ποντιακού θρήνου:
Την πατρίδα μ’έχασα, έκλαψα και πόνεσα, λύουμαι κι αροθυμώ, όϊ, όϊ…
τα ταφία μ’ έχασα, ντ’ έθαψα κι’ ένέσπαλα,
τ’ έμετέρτς αναστορώ, όϊ,όϊ, και ‘ς σο ψυόπο μ’ κουβαλώ…

Γι’αυτούς που μένουν στους τόπους όπου γεννήθηκαν και μεγάλωσαν κι όταν είχαν φύγει ή διώχθηκαν οι δικοί τους, δυό από τους γνωστούς μας λογοτέχνες, ο Βιζυηνός και ο Βενέζης, έγραψαν επίκαιρα μικρά διαχρονικά αριστουργήματα. Ο πρώτος τον Μοσκώβ Σελήμ και ο δεύτερος τη Νύχτα του Ασκληπιείου.

΄Ας αρχίσουμε από το δεύτερο: Ο Αχμέτ και η γυναίκα του η Μουμπαντέ έμειναν στην Κώ, όταν οι δικοί του πέρασαν απέναντι στα τουρκικά παράλια και την ενδοχώρα. Φύλακας στα ερείπια του Ασκληπιείου ο Αχμέτ, επέλεξε να μείνει στο ελληνικό νησί,στην καλύβα του στον έρημο αρχαιολογικό χώρο. Από εκεί αγνάντευε την Αλικαρνασσό, τα βουνά της Ανατολής και τις ακατοίκητες βραχονησίδες γύρω από την Κάλυμνο.

Ο Αχμέτ,πάντα εκεί,έστω κι αν πέρασαν με τη σειρά οι Τούρκοι, οι Ιταλοί, οι Γερμανοί και πάλι μετά από πολλά χρόνια οι Έλληνες. Καλοσυνάτος και χαμογελαστός,φρουρός των αρχαίων ερειπίων «δέθηκε μαζί τους», όπως γράφει ο Βενέζης, «σά να’ ναι λείψανα των πατέρων του». Περιμένοντας ξένους να τους ξεναγήσει με ασήμαντες γνώσεις, περασμένες, όμως, από το φίλτρο των πλούσιων συναισθημάτων του.Έλεγε: «Εδώ που πατάμε ο μεγάλος θεός έδινε βοήθεια σε τυραγνισμένους…Τίποτα δε χρειάζεται να κάμει ο θεός για να δώσει βοήθεια. Ο άνθρωπος πρέπει να πασκίσει να την πάρει. Να καθαρίσει την ψυχή του…Τούρκος και χριστιανός ένα είναι: για έχει ψυχή, για δεν έχει… Ψυχή είναι δω - και δείχνει τον ουρανό. Ψυχή είναι δω - και δείχνει τη γη, τα ερείπια του Ναού της Αφροδίτης. Ψυχή είναι δω - και αγγίζει τις φλέβες του χεριού του…Ο Θεός είναι δω - είπε κι έδειξε τον ουρανό. Ο Θεός είναι δω - κι έδειξε τα ερείπια του Ασκληπιείου. Ο Θεός είναι δω - κι έδειξε τις φλέβες του. Παντού είναι ο Θεός».Κάποιους από τους ξένους, μετά την ξενάγηση τους πήγαινε στην καλύβα,να τούς φτειάξει τσάϊ και σε κάποιους να διαβάσει η Μουμπαντέ τη μοίρα στο χέρι τους.

Ο Βιζυηνός προβάλλει πολλά αυτοβιογραφικά του στοιχεία στον ήρωα του Μοσκώβ-Σελήμ. Γράφει: «Ήθελα να μη σε είχα συναντήσει επι της οδού μου,να μη σε είχα γνωρίσει εν τω βίω μου…αγαθέ, παράδοξε Τούρκε,ως εάν μη ήρκουν αι θλίψεις,τάς οποίας καθ’εκάστην προξενούσιν αι τύχαι των ομοεθνών μου…δεν αμφιβάλλω ότι οι φανατικοί της φυλής σου θα βλασφημήσωσι την μνήμην ενός πιστού διότι ήνοιξεν τα άδυτα της καρδίας αυτού πρό των βεβήλων οφθαλμών ενός απίστου.Φοβούμαι μήπως οι φανατικοί της ιδικής μου φυλής ονειδίσωσιν ένα Έλληνα συγγραφέα,διότι δεν απέκρυψε την αρετήν σου,ή δεν αποκατέστησεν εν τη αφηγήσει ένα χριστιανικόν ήρωα…ενεπιστεύθης είς εμέ τας περιπετείας της ζωής σου…ως απλούς χρονογράφος,εξετίμησα εν σοι ουχί τον άσπονδον εχθρόν του Έθνους μου,αλλ’απλώς τον άνθρωπον…θα γράψω την ιστορίαν σου».

Ο Μοσκώβ-Σελήμ,ένας γενναίος Τούρκος ζεί στην τουρκοκρατούμενη Ανατολική Θράκη, ανάμεσα σε Έλληνες, Βούλγαρους, Τούρκους, ακόμα και Ρώσους. Παραγνωρισμένος από τον πατέρα του και τους ομοεθνείς του, ζεί στο περιθώριο της κοινωνίας, τον θεωρούν μισότρελο, τον αποκαλούν κοροϊδευτικά Μοσκώβ-Σελήμ. Στον πόλεμο της Κριμαίας, στρατεύεται στη θέση του αδελφού του, αγαπημένου γυιού του πατέρα τους.Στη μάχη τραυματίζεται αλλά το παράσημο που του έστειλαν το πήρε ο βαθμοφόρος του που στη μάχη δείλιασε.Επιστρέφοντας διαπιστώνει τα δράματα της οικογένειάς του:σκοτωμένος ο αδελφός ως λιποτάκτης,πεθαμένη η μητέρα του,φυλακίζεται ο ίδιος γιατί πήγε στον πόλεμο στη θέση του λιποτάκτη…Παντρεύεται, αποκτά παιδιά, αλλά ξαναφεύγει στο μέτωπο,πρώτα της Σερβίας και στη συνέχεια των Ρώσων που,από καλλιεργημένο φανατισμό, μισούσε. Στην μάχη της Πλεύνας τραυματίζεται και τον εγκαταλείπουν στο πεδίο μάχης. Αιχμάλωτος των Ρώσων ανακαλύπτει την ανθρωπιά και την καλοσύνη στους εχθρούς του Ρώσους και επιστρέφει στην Καϊνάρτζα της Θράκης έχοντας βγάλει τα συμπεράσματά του από τους πολέμους και το θρησκευτικό φανατισμό: «…παντού ενικήσαμε και παντού εχάσαμε ». Μέχρι το θάνατό του, ζεί σε μια ξύλινη καλύβα ρωσικού τύπου,καλλιεργεί και πουλά τα λαχανικά του κήπου του και ψήνει τσάϊ για περαστικούς και εντόπιους. Οι Τούρκοι που φτάνουν στην καλύβα του Σελήμ τρώνε ,πίνουν και τον περιγελούν. Όταν κάποτε οι Βούλγαροι εξεγείρονται,του λένε ψέματα ότι ήρθαν οι Ρώσοι που λαχταρούσε να καταλάβουν τον τόπο του. Από τη φαινομενική χαρά(έχοντας,όμως, ενοχές ότι πρόδωσε το Σουλτάνο και τους γονείς του) παθαίνει εγκεφαλικό και μένει στο κρεβάτι. Όταν ο αφηγητής Βιζυηνός πηγαίνει να τον δει και του ανακοινώνει ότι του είπαν ψέματα Σελήμ από τη χαρά του παθαίνει δεύτερο αγγειακό επεισόδιο και καταλήγει.

Οι ιστορίες, που μόλις κάνατε τον κόπο να αναγνώσετε, πραγματικές ή δημιουργήματα της τέχνης του λόγου, μας βγάζουν από την πλάνη της εθνικιστικής λατρείας που οδηγούν φυλές,

Μιχάλης Σωτηρίου

Πληροφορίες άρθρου:

3184 προβολές

Αρέσει σε 174 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

23/06/2016 | Κοινωνία και πολιτική στον καθρέφτη του 21ου αιώνα

01/03/2016 | ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑ, ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ και ΤΙΣΙΣ

05/01/2016 | Το χιόνι που θερμαίνει

15/12/2015 | Τα Χριστούγεννα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

17/09/2015 | Ο ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ MARCO BOZZARI

27/08/2015 | Βενετία και Μετάσταση της Θεομήτορος

15/07/2015 | Το όνειρο που δεν τρέφεται με όνειρο εξαφανίζεται

28/05/2015 | Των αγγέλων οι φύλακες

02/04/2015 | Οι κανόνες είναι κανόνες

23/03/2015 | Τράπεζα φιλοξενίας

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1333 | 

Απεβίωσε ο δεύτερος και κύριος κτήτορας της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Ιωάννης (Ιωακείμ) σε ηλικία 75 ετών. Για την ενάρετη ζωή του, την πλούσια μόρφωσή του, το μεγάλο χριστιανικό του έργο, ανακηρύχθηκε άγιος επί Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Παχωμίου, του από Ζιχνών αρχές του 16ου αιώνα. Τάφηκε στο Μεσονυκτικό του ιερού ναού της Μονής, μαζί με τον θείο του Ιωαννίκιο.

1904 | 

Εισήλθαν στο χωριό Στάρτσιοβον (του οποίου οι κάτοικοι αργότερα μετώκησαν στο Ν. Πετρίτσι), 94 κομιτατζήδες με επικεφαλής τον Ντόντσιο και αξίωσαν τον εκβουλγαρισμό των κατοίκων του χωριού, την εκδίωξη του δασκάλου και των ιερέων ορίζοντας ως τελική προθεσμία γι’ αυτό την ημέρα των Χριστουγέννων. Την ημέρα εκείνη όμως κατά σύμπτωση έφθασε στο χωριό μια ομάδα Τουρκικού στρατού με αποτέλεσμα να τραπούν σε φυγή οι Βούλγαροι κομιτατζήδες.

1906 | 

Βούλγαροι κομιτατζήδες επιχείρησαν επίθεση στα σπίτια των Ελλήνων προκρίτων και του ιερέα της Κλεπούσνας (Αγριανής). Η σύγκρουση υπήρξε ιδιαίτερα σφοδρή και ο ιερέας μόλις κατόρθωσε να γλιτώσει αλλά το σπίτι του κάηκε βρίσκοντας μαρτυρικό θάνατο η πρεσβυτέρα Φωτεινή Παπαφιλίππου. Δραματική σκηνή ξετυλίχθηκε στο σπίτι του Έλληνα προκρίτου Καριοφύλλη, όπου κατοικούσαν τρεις οικογένειες. Ενώ τα γυναικόπαιδα διέφυγαν, οι γονείς του Καριοφύλλη βρήκαν μαρτυρικό θάνατο, γιατί αρνήθηκαν να γίνουν εξαρχικοί. Παρόμοια σκηνή διαδραματίστηκε και στο σπίτι του Άγγελου Αντωνίου, ο οποίος έχασε τη ζωή του μαζί με τη γυναίκα του, τη νύφη του και το εγγόνι του. Η άφιξη των Τουρκικών αρχών και η επίσκεψη των Γάλλων αξιωματικών της διεθνούς Χωροφυλακής δεν στάθηκαν δυνατό να αποσβήσουν την τραγική κατάσταση.

1926 | 

Έκανε πρεμιέρα στο «Πάνθεον» η «Οπερέττα Δράμαλη – Πατρικίου» με τη μεγάλη επιτυχία του Θ. Σακελλαρίδη, «Μακρής Κοντός & Σία, εις πράξεις τρεις». Η πρώτη παράστασή δόθηκε στις 5:30 μ.μ. Το ίδιο βράδυ ο θίασος ανέβασε την οπερέτα των Α. Μαρτίνου - Ι. Πρινέα «Η Απάχισσα των Αθηνών».

1933 | 

Στο Θέατρο «Κρόνιον» έκανε έναρξη των παραστάσεών του ο θίασος Αλίκης - Μουσούρη με το έργο του Αλέκου Λιδωρίκη «Η Μεγάλη Στιγμή».

1937 | 

Σε πανηγυρική τελετή στις 11.30 π.μ. πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του νέου Δημοτικού Μεγάρου.

1952 | 

Κυκλοφόρησε τη εφημερίδα «Μαθητικός Παλμός» που ήταν «Όργανον των μαθητών του Γυμνασίου Αρρένων Σερρών», με διευθυντή τον καθηγητή Τάσο Δ. Καψιδέλη. Η εφημερίδα ήταν τετρασέλιδη, σε σχήμα 31Χ43 (ένα τεύχος) και τιμή 1000 δρχ. Τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Ι. Σαμαρά στη Δημοτική Στοά και έγραφαν οι μαθητές: Νίκος Μανούσκας, Ρούλης Κύρου, Νίκος Μπαλάνος, Κύρος Σπυρόπουλος, Π. Παπαδόπουλος, Σ. Παπαντωνίου, Γ. Παπαηλιού και η Γιαννούλη Μπαλάνου. Στη δεύτερη σελίδα είχε αρχίσει ένα διήγημα σε συνέχειες ο αργότερα αδικοχαμένος ποιητής Τάσος Μανθόπουλος με τίτλο «Η εξιλέωση ενός ιερόσυλου».

1965 | 

Στον ποδοσφαιρικό αγώνα που διεξήχθη αυτή τη μέρα στη Θεσσαλονίκη μεταξύ του Π.Α.Ο.Κ. και του Πανσερραϊκού η ομάδα των Σερρών έπειτα από μια θαυμάσια εμφάνιση απέσπασε ισοπαλία 1-1.

1989 | 

Απεβίωσε ο δικηγόρος και πολιτικός Αθανάσιος Μαυρίδης. Γεννήθηκε στις Σέρρες όπου και τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον προσκοπισμό και τον αθλητισμό. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Διορίσθηκε στο Πρωτοδικείο Σερρών όπου και άσκησε τη δικηγορία. Στα φοιτητικά του χρόνια το 1935 ίδρυσε στις Σέρρες από κοινού με συμπολίτες φίλους του την «Φιλελεύθερην Νεολαίαν» και διετέλεσε πρόεδρός της. Το 1934 ίδρυσε με ένθερμους φίλους του τον «Εθνικόν Όμιλον Εγγραμμάτων Ν. Σερρών» και εκλέχτηκε παμψηφεί πρόεδρός του. Σαν έφεδρος αξιωματικός συμμετείχε στα γεγονότα του κινήματος του '35. Με την καταστολή του κινήματος στις 24 Μαΐου 1936 εξέδωσε με τον τυπογράφο Γιάννη Σαμαρά και τον συνταξιούχο τραπεζικό Κωνσταντίνο Ξενίδη την εβδομαδιαία εφημερίδα με τον τίτλο «Στρυμών». Η έκδοση της εφημερίδας διακόπηκε με την επιβολή της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου. Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου επιστρατεύθηκε και με την κατάρρευση του μετώπου εγκαταστάθηκε αρχικά στη Νιγρίτα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη. Την εποχή των Δεκεμβριανών ανέλαβε προσωρινά την διεύθυνση του πολιτικού γραφείου του υπουργού της Κοινωνικής Πρόνοιας στην Αθήνα. Τον Μάρτιο του 1945 διορίσθηκε Νομάρχης στη Φλώρινα. Το 1950 πολιτεύθηκε με την ΕΠΕΚ του στρατηγού Πλαστήρα και εξελέγη πρώτος βουλευτής Σερρών. Το 1951 επανεξελέγη με την ΕΠΕΚ και πάλι πρώτος βουλευτής Ν. Σερρών και το 1963 και 1964 εκλέχτηκε με την Ένωση Κέντρου. Για τρεις συνεχείς συνόδους της κοινοβουλευτικής περιόδου του 1964 κατείχε τη θέση του Γ΄ και Β΄ Αντιπροέδρου της Βουλής. Το 1966 ορκίσθηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου. Με την μεταπολίτευση του '74 διαχώρισε την πολιτική του τοποθέτηση από το κόμμα της «Ένωσης Κέντρου» και έκτοτε απείχε από την πολιτική δράση. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1943 είχε νυμφευθεί την Ελευθερία Σταυρίδου με την οποία και απέκτησε 4 κόρες. Η κηδεία του έγινε στον Ι. Ναό του Αγίου Ελευθερίου στο Ντεπώ της Θεσσαλονίκης.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
137694 προβολές από 1/12 έως 12/12
388046 προβολές τον προηγ. μήνα
338337 προβολές τον Οκτώβριο