Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Δύο παραβολές

21/10/2015

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
Η παραβολή των ίσων κοτόπουλων
(για την καθώς πρέπει «ισότης»)
 
Σ’ ένα κοτέτσι όπου παλιότερα βασίλευαν γαλαζοπράσινοι κόκορες, άρχισε τώρα τελευταία να βασιλεύει ένας κόκκινος κόκορας. Τόσο όμως οι παλιοί όσο και ο νέος και ολοκαίνουργιος κόκορας είχαν δώσει όρκους υποταγής σ’ έναν μεγαλύτερο γκριζόμαυρο κόκορα Βρυξελών. Αυτός ο τελευταίος ήταν γιατρός και, επειδή στο κοτέτσι είχε πέσει από καιρό βαριά κολλητική αρρώστια, τα κοτόπουλα γεννούσαν κλούβια αβγά και  ψοφούσαν σωρηδόν, οι έγχρωμοι εντόπιοι κόκορες τού ζήτησαν  να τους γράψει συνταγή με γιατρικά να θεραπευτεί το κοτέτσι και να γλιτώσουν τα κοτόπουλα απ’ το θανατικό.

Το φάρμακο αυτό βασίζονταν στα ιδανικά του μεγάλου κοτετσιού των Βρυξελών, ιδίως δε στο ιδανικό της «ισότητας» και χορηγούνταν σε δόσεις.  Έλεγε η συνταγή:
Όποιο ντόπιο κοτόπουλο έχει δύο μάτια, δύο φτερά και δύο πόδια είναι προνομιούχο και αυτό το προνόμιο είναι η αιτία της αρρώστιας. (Δείτε γύρω σας πόσα κοτόπουλα έχουν ένα μόνο μάτι). Βγάλτε του, λοιπόν, το ένα από τα δύο μάτια για να χτυπήσετε τη ρίζα της αρρώστιας και το κοτόπουλο θα γιατρευτεί. Θα επέλθει και ισότης.

Βγάζουν τότε το ένα από τα δύο μάτια του κοτόπουλου, αλλά αυτό δε γιατρευόταν. Η αρρώστια είχε μπει βαθιά μέσα του. Ρίχνουν τότε στα κοτόπουλα τη δεύτερη δόση. Όποιο κοτόπουλο έχει ένα μάτι είναι προνομιούχο (άρρωστο) και για να γιατρευτεί πρέπει να του βγάλουμε το ένα και μοναδικό του μάτι. (Δείτε γύρω σας, ο κόσμος είναι γεμάτος με κοτόπουλα δίχως μάτια). Του βγάζουν τότε και το άλλο μάτι. Για να επέλθει και η ισότης. Μα και πάλι το κοτόπουλο δε γιατρεύτηκε. Συνέχεια είχαν τα φτερά. (Δείτε πόσα κοτόπουλα δίχως μάτια και δίχως φτερά υπάρχουν γύρω μας). Του τα κόψαν, πρώτα το ένα, μετά το άλλο, για να επικρατήσει η ισότης και η αγνή και ανόθευτη ελευθερία του μεγάλου παζαριού.

Για να μην τα πολυλογούμε, το ίδιο έγινε και με τα πόδια. Επικράτησε έτσι η «ισότης».
Τώρα τα κοτόπουλα, τυφλά, χωρίς φτερά και πόδια , κάθονταν ακίνητα στην ίδια πάντοτε θέση να κλωσήσουν τα αυγά τους. Και δεν μπορούσαν να δουν το χέρι που κάθε τόσο μάζευε τ’ αυγά για να τα πουλήσει στο μεγάλο παζάρι. Μήτε να κουνηθούν και να φύγουν, με κομμένα φτερά και πόδια όπως ήταν. Ούτε είχαν όμως και καμιά διάθεση φυγής. Είχαν γιατρευτεί και από αυτή την παράπλευρη  αρρώστια.  Ίσα ίσα, που ήταν κι ευχαριστημένα, γιατί εφαρμόστηκε επιτέλους η ισότης, τα προνόμια κόπηκαν και το κοτέτσι γλίτωσε από τον αφανισμό.
 
                 «Μερικές φορές δεν ακούς τη σφαίρα που σε σκοτώνει»
 
 
Η  παραβολή  του  καλού  Σαμαρείτη (2015 μ. Χ.)
 (για τον καθώς πρέπει εθελοντισμό)
 
Ένας άνθρωπος καιγόταν στη φωτιά που κάποιοι έβαλαν στο σπίτι του. Κατάφερε να γλιτώσει το θάνατο, με βαριά όμως εγκαύματα. Επειδή το νοσοκομείο όπου τον πήγαν δεν είχε ούτε γιατρούς ούτε κρεβάτια ούτε φάρμακα, κάποιοι εθελοντές μαζεύτηκαν και άρχισαν να φυσάνε πάνω του δυνατά, για να τον ανακουφίσουν από τους φριχτούς πόνους.

Μα στη χώρα αυτή κάθε μέρα πολλοί άνθρωποι καίγονταν, πολλά σπίτια πυρπολούνταν κι έτσι, ελλείψει νοσοκομείων, η τέχνη του εθελοντή έγινε περιζήτητη. Χρειάζονταν όμως πάρα πολλοί εθελοντές με γερά πνευμόνια, που να φυσάνε όλη μέρα δυνατά πάνω στους καμένους. Τότε αυτοί που έβαζαν φωτιά στα σπίτια σκέφτηκαν ένα σύνθημα να παρακινήσουν τους πολίτες σε εθελοντισμό. Είπαν: «Όλοι μαζί μπορούμε» και το διαφήμιζαν στην τηλεόραση και τα μέσα μαζικής δικτύωσης.

Λίγοι είχαν προσέξει πως τα λεφτά για την οργάνωση των εθελοντών, τις μετακινήσεις τους, τις διαφημίσεις, τα ιλουστρασιόν πανό, τις αφίσες και τις τελετές, δεξιώσεις και βραβεύσεις εθελοντών που γίνονταν κάθε τόσο, τις περισσότερες φορές προέρχονταν από αυτούς ακριβώς που έκαιγαν τα σπίτια. Οι ίδιοι οι εμπρηστές ήταν και οι «μεγάλοι, ευγενείς  χορηγοί» των εθελοντικών δράσεων!
Μα κάποια εθελόντρια, που είχε πολλές φορές βραβευτεί για τη δράση της, το πρόσεξε και εξέφρασε φωναχτά την απορία της για τη μεγάλη αυτή αντίφαση. Τότε η επιτροπή βράβευσης την κάλεσε σε εξέταση και αποφάνθηκε ότι ήταν ντοπαρισμένη. Έτσι τής αφαίρεσαν τα μετάλλια και τα βραβεία. «Στον αγνό και ανόθευτο εθελοντισμό δε χωρούν η πολιτική και τα κόμματα», είπαν.

Το ίδιο έπαθε κι ένας άλλος εθελοντής, κι αυτός βραβευμένος, που αναρωτήθηκε ενώπιον όλων: «Δεν είναι αμαρτία και υποκρισία, ρε παιδιά, να αφήνουμε να καίγονται άνθρωποι και σπίτια και ύστερα να φυσάμε τους καμένους ν’ ανακουφιστούν; Δεν είναι καλύτερα να σταματήσουμε αυτούς που βάζουν τις φωτιές;»

Η επιτροπή, αφού τον εξέτασε και τον βρήκε επιρρεπή στη ντόπα, έβγαλε φιρμάνι πως μέχρι το μεσημέρι της επόμενης μέρας έπρεπε να επιστρέψει τα βραβεία, γιατί «τέτοιες συμπεριφορές αχαριστίας πλήττουν ανεπανόρθωτα την ιδέα του εθελοντισμού».
«Ευτυχώς όμως», πρόσθετε η επιτροπή στο επίσημο ανακοινωθέν της, «αυτές οι δύο περιπτώσεις ήταν μεμονωμένα κρούσματα, τα οποία αντιμετωπίστηκαν εγκαίρως και επιτυχώς, χωρίς να επαναληφθούν».
Η αποφασιστικότητα της επιτροπής διαφύλαξε το ιδεώδες του καθώς πρέπει εθελοντισμού.
                      «Παίρνεις την αλήθεια μου και μού την κάνεις λιώμα,
                           απ’ το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα  στο χώμα»
                                                                        Δ. Σαββόπουλος

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

1702 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1383 | 

Η πόλη των Σερρών καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς υπό τον Μπεηλέρμπεη Τιμουρτάς εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η πρώτη κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους είχε πραγματοποιηθεί στα 1375 ή 1373 όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευάγγελος Στράτης.

1924 | 

Ο Πρόεδρος της κοινότητας Νιγρίτης Γεώργιος Κανδύλας προκηρύσσει μειοδοτική δημοπρασία για την ανάληψη του ηλεκτροφωτισμού της κωμόπολης και την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων δια μία 10 ετία.

1926 | 

Στην αίθουσα του κινηματοθέατρο «Πάνθεον» οι Σερραίοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη «Μεγάλη μουσική συναυλία δοθισομένη υπέρ του ορφανοτροφείου Σερρών τη διοργανώσει κ. Μακρίδου & τη ευγενή συμπράξει της Μανδολινάτας «Απόλλων», που σημειώνει μεγάλη επιτυχία».

1945 | 

Άρχισε η απεργία των εργατών των λιγνιτωρυχείων Σερρών του Παπαντωνίου και Περδικάρη. Τα αιτήματα των απεργών είναι: η αύξηση του μισθού τους κατά 100%, η δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, η παροχή φορμών και παπουτσιών καθώς και παροχή τροφίμων από την ΟΥΝΡΑ.

1965 | 

Αναβάλλεται ο ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον «Πανσερραϊκό» και την πρωταθλήτρια της Βουλγαρίας «Λέφσκυ» λόγω «μη εγκαίρου αφίξεως της αδείας δια την βουλγαρική ομάδα εις την εν Σόφια Ελληνικήν Πρεσβείαν».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
343612 προβολές από 1/9 έως 19/9
473553 προβολές τον προηγ. μήνα
456506 προβολές τον Ιούλιο