Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Μπλόκα και μπλοκαρίσματα

01/02/2016

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
22-1-2016, Σέρρες. Αγρότες έστησαν μπλόκα, ρίχνοντας το κύριο βάρος σε αυτό του Προμαχώνα. Αίτημα η αποτροπή των κυβερνητικών σχεδίων για το φορολογικό και ασφαλιστικό. Μετά από συγκέντρωση στο Διοικητήριο «επισκέπτονται» τα πολιτικά γραφεία της Υπουργού κας Κόλλια και της Βουλευτίνας κας Σταμπουλή (Γραφείο ΣΥΡΙΖΑ). Στης κας Υπουργού τελειώνουν γρήγορα και κόσμια. Στο γραφείο του ΣΥΡΙΖΑ σπάζουν σημαίες, πετάνε αφίσες στο δρόμο και τις καίνε. Υψώνουν μια ελληνική σημαία. Ο αγώνας είναι «για την Ελλάδα», λένε, «όχι για τα κόμματα». Μέσα στο γραφείο εκτοξεύονται απαράδεκτες βρισιές σε προσωπικό επίπεδο. Ο εκπρόσωπος τύπου της Χρυσής Αυγής περιφέρεται σε πρώτο πλάνο με την αξιοπρόσεχτη ανοχή όλων. 
  Παρατηρήσεις:
  • Τίποτε το καινούργιο και εντυπωσιακό σχετικά με το σπάσιμο και κάψιμο  των σημαιών και αφισών του ΣΥΡΙΖΑ από «αγανακτισμένους» αγρότες. Σημαίες και συνθήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς πετάχτηκαν και τσαλαπατήθηκαν στην πραγματική ζωή από την ίδια την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αγρότες απλώς αναπαράστησαν τη συντελεσμένη πράξη σε συμβολικό επίπεδο.
  • Η μεριά του ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο να καταγγέλλει στημένες φάσεις από «αγανακτισμένους» αγρότες, που συντονίζονται τεχνηέντως είτε από (κομματικούς) χρυσαυγίτες είτε από δεξιόστροφους χρυσαυγίτικης νοοτροπίας. Όμως όλα εδώ πληρώνονται. Γιατί οι αγρότες είναι οι ίδιοι με εκείνους προς τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιπολίτευση, δήλωνε αλληλέγγυος και συμπαραστάτης στον αγώνα τους. Είναι οι ίδιοι με εκείνους στων οποίων τα τρακτέρ σκαρφάλωναν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τότε, της κυβέρνησης σήμερα. Τότε ήταν καλοί και «χρήσιμοι». Τώρα είναι κακοί και «υποκινούμενοι»!
    Όταν το δίκιο σου είναι κολοβό και ετεροχρονισμένο, τότε ισοδυναμεί με ψέμα και χάνεται.
  • Με αφορμή το «ο αγώνας μας είναι για την Ελλάδα», που ειπώθηκε για να δικαιολογήσει το κάψιμο των σημαιών του ΣΥΡΙΖΑ. Σε ποια ακριβώς Ελλάδα αναφερόμαστε; Στην Ελλάδα των αυτόκλητων χρυσαυγιτών υπερασπιστών της; Γιατί αν τελικά τα τσαμπουκαλίκια και οι ψευτομαγκιές –εκ του ασφαλούς, ασφαλώς, και μέσα στο βουητό του πλήθους- δεν εκφράζουν τη μεγάλη πλειοψηφία των αγωνιζόμενων αγροτών (αυτό θέλω να πιστεύω), για ποιο λόγο επιτρέπουν σε αυτούς τους λίγους να δίνουν τον τόνο στην πάλη τους;
    Ας έχουμε υπόψη πως κάτι τέτοιοι ψευτοπαλικαράδες της επταετίας, οι οποίοι ύψωναν καθημερινά σημαίες, έψελναν εθνικούς ύμνους και χόρευαν τσάμικα, ήταν που με τον «πατριωτισμό» τους μετέτρεψαν την Ελλάδα σε τόπο νέου ακήρυχτου εμφυλίου και έστειλαν τους Τούρκους στην Κύπρο. Για να μην πάμε και πιο παλιά. Στην εποχή των μαυραγοριτών της κατοχής, των δοσίλογων, των γερμανοτσολιάδων και των ταγματασφαλιτών.
    Στα υπόψη, επίσης, πως οι άνθρωποι αυτοί είναι υμνητές των ναζιστικών θηριωδιών και των στρατοπέδων θανάτου του Χίτλερ. Είναι, τέλος, κατηγορούμενοι και υπόλογοι για δολοφονίες και ξυλοδαρμούς ανθρώπων. 
  • Αν όμως ενδιαφερόμαστε για την Ελλάδα της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της πραγματικής δημοκρατίας, αυτά οφείλουμε να τα επανακτήσουμε. Διότι έχουν πλήρως αναιρεθεί στο πλαίσιο της ευρωτραπεζοκρατίας. Και δεν μπορούμε να μιλάμε για «αγώνα μέχρι τέλους» -βροντώδες σύνθημα που ακούστηκε νωρίτερα στη συγκέντρωση του Διοικητηρίου- δίχως να προσδιορίζουμε αυτό το τέλος. Να πέσει, δηλαδή, η κυβέρνηση Τσίπρα, που εφαρμόζει σχιζοφρενικά μια πολιτική στην οποία, κατά δήλωσή της, «δεν πιστεύει», για να επανακάμψει η δεξιά του ξέφρενου μητσοτακικού νεοφιλελευθερισμού; Να βγούμε από τον εφιάλτη όσων εφαρμόζουν μνημόνια από καταναγκασμό, όπως λένε, για να μπούμε στον εφιάλτη εκείνων που τα εφαρμόζουν μετά χαράς από πεποίθηση; Και η Χρυσή Αυγή από κοντά, να χαίρεται σαν το λύκο στην αντάρα! Αυτή είναι η προοπτική και ο στόχος του «ανυποχώρητου αγώνα»;
Τα ψέματα τελείωσαν για όλους. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πίστεψε, και έπεισε κόσμο, ότι μπορεί να τραβήξει άλλο δρόμο καβάλα στο άτι του ευρώ. Το άτι όμως αυτό είναι μηχανικό και κουρδισμένο από τους Ευρωπαίους τραπεζίτες. Δεν το πας εσύ. Αυτό σε πάει εκεί όπου το έχουν προγραμματίσει.
Ακόμα, λοιπόν, και αν η κυβέρνηση, λόγω των αγροτικών αντιδράσεων, οπισθοχωρήσει στο ασφαλιστικό και φορολογικό και δεν τα φέρει στη Βουλή, αυτό θα είναι εντελώς προσωρινό. Τα μέτρα θα επανέλθουν σύντομα. Ο χρόνος πιέζει.  Έφτασε η ώρα να εξαργυρωθεί το ευρωγραμμάτιο του Ιουλίου ΄15, που υπέγραψαν μαζί ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Τόσο απλά. Συνεπώς, αργά ή γρήγορα όλοι μας θα κληθούμε να απαντήσουμε στο πρωταρχικό ερώτημα:
Είναι δυνατός ένας άλλος δρόμος για τους λαούς της Ευρώπης στο πλαίσιο της ευρωκρατίας;  (1)

Ένα νέο αγροτικό πρέπει να γεννηθεί. Ένα κίνημα που θα κόψει τους δεσμούς του με αγροτοπατερίστικες νοοτροπίες και βολέματα κάποιων επιτήδειων. Όσοι αγρότες και όσες αγρότισσες παλεύουν για την Ελλάδα, ας ξεκαθαρίσουν το περιεχόμενο και το στόχο της σύγκρουσης που αξίζει να τολμηθεί. Ας ετοιμάζονται να μετρήσουν τις ανάγκες της χώρας σε παραγωγή (φυτική – ζωική), ας ξαναγεννήσουν θεσμούς συλλογικούς/συνεταιριστικούς με πραγματική δημοκρατία και με στόχο την παραγωγική αυτάρκεια της χώρας.
Κάθε πόλεμος απαιτεί στόχο και εφόδια.
Και μην ξεχνάμε: τα «μαύρα παλικάρια» είναι αποτελεσματικά μόνο στο να δέρνουν ανυπεράσπιστους μετανάστες. Μα αυτό δεν είναι μέρος του αγώνα όσων υπερασπίζονται την Ελλάδα. Πολύ δε περισσότερο όσων δηλώνουν και χριστιανοί. Γιατί και ο «Χριστός πρόσφυγας ήταν» και μετανάστης, όπως επισημαίνουν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος.
 
(1)            Ακόμη και όσοι εξακολουθούν να παραμυθιάζονται (και να μας παραμυθιάζουν) με την ύπαρξη αυτής της δυνατότητας -ναι, ακόμη παρατηρούνται τέτοιες «εμμονές» στη νέα συριζαϊκή γλώσσα-  σαν όρο πραγμάτωσής της θέτουν την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων  σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μεταθέτουν έτσι την απάντηση σε ένα θολό και απροσδιόριστο χρονικά μέλλον. Γιατί και οι (όποιες) δυνάμεις του αλλαγμένου συσχετισμού –εάν και όποτε αυτό συμβεί- θα κληθούν να απαντήσουν στο ίδιο ερώτημα. Πώς όμως μπορείς να διατηρήσεις την ελπίδα για ένα άλλο κόσμο, όταν σήμερα, σε πλήρη σύμπνοια με τη δεξιο/σοσιαλδημοκρατική ευρωσυναίνεση, αδυνατείς να φανταστείς έστω και ίχνος ζωής εκτός ευρώ ή τη φαντάζεσαι όπως περίπου οι θρησκόληπτοι καλόγεροι του μεσαίωνα έβλεπαν την κόλαση;
 
Η δικαιολογία βέβαια αυτή (αναμονή, ΔΗΘΕΝ, αλλαγής συσχετισμών) προσλαμβάνει χαρακτήρα αναίδειας και εμπαιγμού, όταν προβάλλεται από αυτούς ακριβώς που στις  5 Ιουλίου του 2015 πήραν στην Ελλάδα έναν ιστορικά ανεπανάληπτο συσχετισμό, για να αντιστρέψουν τους όρους του κλάσματος την ίδια νύχτα, μετατρέποντας τη νίκη σε ήττα, τη λαϊκή έγερση σε μούδιασμα και μοιρολατρία.
Ο μόνος τώρα συσχετισμός δυνάμεων στον οποίο μπορούν βάσιμα να ελπίζουν είναι αυτός που προκύπτει από τη σύγκρισή τους με το «μακραίωνο» αμαρτωλό κοινωνικο-πολιτικό παρελθόν της Νέα Δημοκρατίας (και του ΠΑΣΟΚ) και το αντίστοιχο σύστημα διαπλοκής που είχε εγκαθιδρυθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μόνο ένα χρόνο στην κυβέρνηση, δεν ελέγχει το κράτος ακόμη, οι όποιες δε «ατασθαλίες» του είναι ελάχιστες και φαντάζουν σαν απλές σχολικές αταξίες  μπροστά στα πολιτικά κακουργήματα των δύο μέχρι πρότινος συγκυβερνητών της χώρας.

Η  αντιπαράθεση, λοιπόν, του κυβερνητικού βίου του ΣΥΡΙΖΑ με αυτόν της ΝΔ συνιστά προνομιακό –προς το παρόν τουλάχιστον- πεδίο σύγκρισης για την κυβέρνηση της «ριζοσπαστικής αριστεράς».  Να και ο λόγος για τον οποίο σε αυτή ακριβώς τη σύγκριση  εξαντλήθηκε το σύνολο σχεδόν ομιλίας του κου Τσίπρα στη χθεσινοβραδινή  φιέστα για τον «ένα χρόνο κυβέρνηση της αριστεράς».  Για όσα διαπράχθηκαν από κοινού τον περσινό Ιούλιο (υπογραφή συμφωνίας με την Ευρώπη του «μερκελισμού») κουβέντα δεν ακούστηκε.

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Όσο πλησιάζει η ώρα της αποκάλυψης και όσα συνυπέγραψαν πρέπει να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν, τόσο πιο πολύ οι συνένοχοι θα αλληλοκαταγγέλλονται και θα «αποκαλύπτουν» ο ένας τα κρίματα του άλλου. Ορυμαγδός και σκόνη με τη βίβλο της συναίνεσης να παραμένει ανέγγιχτη στο άδυτο του καθεδρικού των Βρυξελών.
Ετοιμαστείτε να ξαναζήσετε  το παλιό κλασσικό σκληρό ροκ εποχής Αν. Παπανδρέου-Σημίτη-Κ. Μητσοτάκη και άλλων «καταλληλότερων» (ο καθένας στον καιρό του για πρωθυπουργός  της χώρας)! 

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

2106 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1901 | 

Ο Ιωακείμ Φορόπουλος (1875 - 1909) καταγόμενος εκ Χίου εκλέχθηκε Μητροπολίτης Μελενίκου και Σιδηροκάστρου λόγω μεταθέως του μητροπολίτη Λεοντίου. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τον Οκτώβριο του 1903.

1908 | 

Σε έκθεση του ο Μητροπολίτης Μελενίκου Αιμηλιανός Δάγγουλας αναφορικά με τις βιαιότητες του Βουλγαρικού κομιτάτου τον μήνα Φεβρουάριο 1908 ανέφερε: «Συμμορία βουλγαρική, υπό αγνώστου αριθμού κακούργων συγκειμένη, επετέθη εναντίον του σχισματικού χωρίου Βρέζνιτσα, της περειφερείας Πετρίτσης και εφόνευσε δύο σχισματικούς, επειδή ούτοι ανήκον εις την αντίθετον μερίδα και, παρ' όλας τας προτροπάς, δεν επείθοντο ίνα συμμορφωθώσι προς τας ιδέας αυτών».

1915 | 

Έγινε άρση του δικαιοστασίου με την οποία αναστέλλονταν η παραγραφή κάθε δικαιώματος ή αγωγής αστικού ή εμπορικού δικαίου των πολιτών ανεξάρτητα από την υπηκοότητά τους. Η άρση αυτού του ειδικού νόμου έφερε σε απόγνωση το σύνολο των εμπόρων των Σερρών, που θεωρούσαν βέβαιο ότι πολλοί θα κατέληγαν στη φυλακή για χρέη. Η τάξη των Σερραίων εμπόρων μετά την πυρπόληση της πόλης από τους βουλγάρους το 1913 είχε υποστεί διπλή καταστροφή: οικιών, καταστημάτων και εμπορευμάτων.

1932 | 

Στις 10:45 π.μ. δόθηκε μεγάλη συναυλία του «Ορφέως» στο Κρόνιο, στην οποία πήραν μέρος οι: Β. Κοριτσάνη, Δ. Π. Παπαδημητρίου, Όλγα Κωνσταντινίδου και Δ. Παπαδημητρίου σε κουαρτέτο του Μπετόβεν. Στη συνέχεια ο Σάκης Φιδετζής παρουσίασε το «Μενουέτο Ντ' Ορφέα» του Γκλουκ. Στη συναυλία πήραν μέρος ο τενόρος Μπαξεβάνης στην «Τόσκα» και η Όλγα Κωνσταντινίδου –«…μ' όλο το κρύο της σκηνής, έγραψαν οι εφημερίδες, επειδή ο κ. Περιστέρης δεν ηυδόκησε να θερμάνη την σκηνή και επάγωσε τους καλλιτέχνας…»- εκτέλεσε «μετ' εξαιρετικής επιτυχίας» την Legente Wienavski. «Επίσης η δεσποινίς Χριστοδιούλου ετραγούδησε με το γλυκήτερο αίσθημα και χρώμα της μεγάλης τέχνης του άσματος». Εμφανίστηκαν ακόμη δύο χορωδίες «χάρις εις τον ακούραστον, δραστήριον και φιλόπονα καθηγητήν Ιωάννην Βαΐου…».

1932 | 

Ο «Ορφέας» διοργάνωσε Μεγάλη Συναυλία στο «Κρόνιο». Εμφανίστηκαν δύο χορωδίες με διευθυντή τον Γ. Βαϊου. Πήρανε μέρος ο Μπαξεβάνης (τενόρος), η Χριστοδούλου, η Όλγα Κωνσταντινίδου και ο Σάκης Φιδετζής (φλάουτο).

1935 | 

Πραγματοποιήθηκε η τελευταία συνωμοτική και οργανωτική σύσκεψη των κινηματιών στις Σέρρες, στη διάρκεια της οποίας μοιράστηκαν οι εντολές και δόθηκε ο ανάλογος λόγος τιμής των παρευρισκομένων, ενώ συντάχθηκαν οι κατάλογοι εκείνων που δεν συμφωνούσαν με το κίνημα και που… επαναστατικώ δικαίω, θα έπρεπε να συλληφθούν και να απομονωθούν. Στις Σέρρες την όλη οργάνωση του κινήματος ανέλαβε το παράρτημα του «Δημοκρατικού Φρουρού» σε συνεργασία με την τοπική οργάνωση της «Δημοκρατικής Νεολαίας», της οποίας πρόεδρος ήταν ο δικηγόρος και πολιτευτής Γ. Τζεμαΐλας και το τοπικό παράρτημα της «ΕΕΕ» επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ν. Μηνάς και ο Ορ. Καπετάνιος. Αρκετές μέρες πριν ανατέθηκε στον επίλαρχο Βολάνη για το ιππικό, στον ταγματάρχη Τσαγκαράκη για το πεζικό και στους λοχαγούς Μερκουρίου και Καλαβρό για το πυροβολικό, να εντείνουν τις προσπάθειές τους για προπαγάνδα και μύηση.

1959 | 

Απεβίωσε ο Περιστέρης Κωστόπουλος. Γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας το 1888. Οι φόνοι του πατέρα του και του αδελφού του από τους Τούρκους τον ανάγκασαν να φύγει και να περάσει πριν από το 1912 στην ελεύθερη Ελλάδα. Υπηρέτησε στην χωροφυλακή και ήρθε στις Σέρρες όπου και εγκαταστάθηκε αφού πρώτα αποστρατεύθηκε. Άνοιξε ένα μικρό καφενείο στα «Ταμπάχανα» (είναι η σημερινή περιοχή της πλατείας Εμπορίου).Τότε γνώρισε και την σύζυγό του Βασιλική και ο γάμος τους έγινε πριν από το 1920. Κατά την διάρκεια του 1ου παγκοσμίου πολέμου οδηγήθηκε ως όμηρος μαζί με χιλιάδες κατοίκους της Ανατολικής Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Ήταν ένας από τους λίγους που κατάφεραν να επιστρέψουν και το 1920 ανέλαβε από τον Κώστα Χριστοδούλου την εκμετάλλευση του καφενείου «Κρόνιον». Πολύ γρήγορα το Κρόνιο καθιερώθηκε σαν ένα από τα καλύτερα καφενεία της πόλης των Σερρών αποφέροντας καλά κέρδη στον Περιστέρη Κωστόπουλο. Στα 1925 ήλθε σε συμφωνία με την υπηρεσία ανταλλαξίμων όπου και ανήκε το κτήμα και το αγόρασε με δόσεις. Στα μέσα της δεκαετίας του '20, η μεγάλη ανταπόκριση που έβρισκε στους Σερραίους η τέχνη του κινηματογράφου ώθησε τον Περιστέρη Κωστόπουλο στην ανέγερση κινηματογραφικής αίθουσας στον προαύλιο χώρο του καφενείου του, σε συνεργασία με τους Νίκο Κασάπη και Νίκο Κανάκη. Το νέο αυτό κτίσμα, την εργολαβία του οποίου ανέλαβε ο αυστριακός μηχανικός Reiser, αποτέλεσε ένα τεχνολογικό επίτευγμα για την εποχή του. Η τελετή των εγκαινίων έγινε το 1931 και την έναρξη των δραστηριοτήτων της κινηματογραφικής αίθουσας έκανε ο πολύ γνωστός θίασος Βεάκη. Το 1939 ο Περιστέρης Κωστόπουλος επεκτείνοντας ακόμη περισσότερο τις επαγγελματικές του βλέψεις προχώρησε σε συνεργασία με τον Νίκο Κασάπη στη δημιουργία του θερινού κινηματογράφου «Έσπερος». Λίγες μέρες πριν από την κήρυξη του πολέμου ο Περιστέρης Κωστόπουλος μπροστά στην ιδέα της βουλγαρικής κατοχής, εγκατέλειψε τις Σέρρες και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, αφήνοντας όλα τα περιουσιακά του στοιχεία στις Σέρρες. Στην Αθήνα έμεινε όλη την διάρκεια της κατοχής κάτω από συνθήκες απόλυτης ένδειας και εξαθλίωσης. Αμέσως μετά την απελευθέρωση ο Περιστέρης Κωστόπουλος επανήλθε στις Σέρρες και στις επιχειρήσεις του που από το ‘50 και μετά ανέλαβε και τη συνολική διαχείρισή τους. Εγκατέλειψε όμως τις Σέρρες και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα λόγο των σοβαρών προβλημάτων της υγείας του, αφήνοντας ως νόμιμο πληρεξούσιο των επιχειρήσεών του τον κ. Κωνσταντίνο Μάρκου. Το 1957 συνέταξε τη διαθήκη του στην οποία παραχωρούσε την επικαρπία του συνόλου των περιουσιακών του στοιχείων (κινητών και ακινήτων) στην γυναίκα του και την υψηλή κυριότητα αυτών στο Γηροκομείο Σερρών. Η επικαρπία θα παραχωρούνταν στο Γηροκομείο μετά τον θάνατο της γυναίκας του. Ο Περιστέρης Κωστόπουλος πέθανε στην Αθήνα και η γυναίκα του συνέχισε να παρακολουθεί το σύνολο των επιχειρήσεών του έως το θάνατό της το 1967 και έτσι το σύνολο των ακινήτων και κινητών περιουσιακών στοιχείων περιήλθε οριστικά στο Γηροκομείο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
257503 προβολές από 1/2 έως 28/2
327097 προβολές τον προηγ. μήνα
421659 προβολές τον Δεκέμβριο