Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Το σκίτσο, οι συνέπειες, η επέτειος

01/02/2016

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
       Α.     Το σκίτσο ή η αλληλεγγύη των γενεών

 
 

Το πορτρέτο της Θάτσερ ζωντανεύει. Το δεξί χέρι της Σιδηράς Κυρίας, σαν μέσα από εφιάλτη, εγκαταλείπει τις δύο διαστάσεις του κάδρου και προβάλλει στον τρισδιάστατο πραγματικό χώρο, γραπώνοντας ένα μικροσκοπικό Αλέξη Τσίπρα απ’ το δεξί του, επίσης, ώμο για να τον συστήσει στον κόσμο θριαμβευτικά: “THERE IS ALTERNATIVE …” («ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ …»)
Τα πονηρά και περιπαιχτικά τους βλέμματα και χαμόγελα δεν αφήνουν καμιά απολύτως αμφιβολία περί ποιας ακριβώς εναλλακτικής πρόκειται. Δε μιλάμε για την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης της Αριστεράς απέναντι στα μνημόνια, τη διαρκή λιτότητα και την ευρωτραπεζοκρατία. Δε μιλάμε για τους αγώνες αριστερών και μη  που υιοθέτησαν αυτή την πρόταση και συστρατεύτηκαν για να την πραγματώσουν, οδηγώντας το ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση τον περσινό Γενάρη. Μιλάμε για την  εναλλακτική του νέου διαχειριστή της μνημονιακής πολιτικής (με ή χωρίς μνημόνια). Τώρα πια, εκτός από τη νεοφιλελεύθερη ευρωπαϊκή Δεξιά και Σοσιαλδημοκρατία, το καπιταλιστικό σύστημα βρήκε ένα πολύτιμο συνεργό για τα αποκρουστικά κοινωνικά πειράματά του. Την πρόθυμη Αριστερά του κου Τσίπρα, που μέχρι πρότινος εξακόντιζε μύδρους κατά του «μερκελισμού», προκαλώντας –είναι αλήθεια- έναν κάποιο πρόσκαιρο εκνευρισμό, μια κάποια ανησυχία στους κυρίαρχους κύκλους της Ευρώπης. Όμως, τέρμα πια στα καρδιοχτύπια.
Welcome to the big shop of horrors –open all day & all night long- mister Tsipras!
                              Θάτσερ – Τσίπρας:  η αλληλεγγύη των γενεών
Όλα αυτά στο εκφραστικότατο σκίτσο του Πέτρου Ζερβού, από την Εφημερίδα των Συντακτών (7-12-15). Μια εικόνα, χίλιες λέξεις, που λένε.
 
     Β.  Οι συνέπειες
Οι ζημίες που έχουν προκληθεί από την πρωτοφανή (σε έκταση, βάθος και ταχύτητα) μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ανυπολόγιστες, με αποτελέσματα που εξακολουθούν να εκτείνονται στον κοινωνικό και πολιτικό χωροχρόνο. Αναφέρω ενδεικτικά:
  • Οικτρή διάψευση της κοινωνικής ελπίδας για απαλλαγή από τα μνημόνια και την επικυριαρχία της ευρωτραπεζοδικτατορίας.
  • Ευτελισμός και συλλήβδην κατασυκοφάντηση της Αριστεράς στα μάτια του λαού, με συνέπεια την ενίσχυση της πεποίθησης «όλοι ίδιοι είναι». Κάτι που ανοίγει ακόμα περισσότερο την προοπτική ενδυνάμωσης ακροδεξιών κοινωνικών - πολιτικών δυνάμεων και φαινομένων.
  • Καταθλιπτική επιβεβαίωση του θατσερικού δόγματος Τ.Ι.Ν.Α. («There Is No Alternative»). Δεν υπάρχει εναλλακτική στον καπιταλισμό της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Ένα δόγμα που ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπάλευε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Η ίδια η κυβερνητική του πρόταση (Γενάρης ΄15) βασιζόταν στη ριζική αμφισβήτησή του.
  • Παθητικοποίηση και επιστροφή στην προτέρα κατάσταση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας (εργαζόμενων, άνεργων, νεολαίας κ.ά.), τα οποία είχαν κινητοποιηθεί από την προοπτική ανατροπής της μνημονιακής πολιτικής. Ένας κόσμος που εξακολουθούσε να είναι στους δρόμους τις πρώτες μέρες μετά τις 25 Γενάρη ΄15. Αλλά ύστερα από την προεδροποίηση Παυλόπουλου και το καθοδικό σπιράλ της ερμαφρόδιτης πολιτικής «διαπραγμάτευσης» του ΣΥΡΙΖΑ με τους «θεσμούς», απογοητεύτηκε και βαθμιαία άρχισε να «συμμαζεύεται» σπίτι του, για να παρακολουθεί τα δρώμενα από τους τηλεοπτικούς δέκτες.
    Ένας κόσμος, που, παρόλα αυτά και εν μέσω απειλών από θεούς και δαίμονες, με τις τράπεζες κλειστές, όρθωσε και πάλι ανάστημα στις 5 Ιουλίου, για να δεχτεί εντός εικοσιτετραώρου τη χαριστική βολή από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και να βρεθεί από την κορυφή του κύματος στην άβυσσο.
    Χάθηκε έτσι μια ιστορική ευκαιρία για να περάσει αυτός ο κόσμος από τη μοιρολατρική κατάσταση του αντικειμένου πειραμάτων αντοχής «πληθυσμών» στην πείνα και τη λιτότητα στην ενεργητική συμμετοχή του δρώντος ιστορικού/πολιτικού υποκειμένου.
  • Κοινωνικο-πολιτική ψυχρολουσία και σε ολόκληρη την Ευρώπη, που οι λαοί της είχαν στρέψει το βλέμμα τους στην «περίπτωση της Ελλάδας», στηρίζοντας ενεργά την προοπτική μιας διαφορετικής Ευρώπης. Μόλις την άνοιξη του 2014 ήταν που στην Ιταλία είχε εμφανιστεί το κίνημα «Η άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα» (εξέλεξε μάλιστα τρεις ευρωβουλευτές), ενώ στις ομιλίες του σε διάφορες ιταλικές πόλεις ακουγόταν το σύνθημα: «Εμείς είμαστε η άλλη Ευρώπη. Όλα τα υπόλοιπα είναι τρόικα»!
    Λόγια του αέρα. Φύσηξε και σκορπίστηκαν. Ποιος τα θυμάται πια!
 
   Γ.  Η επέτειος

Στις επετειακή φιέστες, βεβαίως, του ΣΥΡΙΖΑ για τον «ένα χρόνο κυβέρνηση της Αριστεράς» ξανακούγονται διάφορα βαρύγδουπα και παρεμφερή. (Έχεις έλλειμμα πραγματικότητας; Συμπλήρωσε τη διαφορά με λέξεις!) Μόνο που τώρα ηχούν σαν μακάβρια ανέκδοτα,  δείχνοντας ανθρώπους που έχουν περιπέσει σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης.  Όπως η εκτίμηση του ίδιου του πρωθυπουργού πως «Τίποτα δεν είναι το ίδιο, ούτε στη χώρα μας ούτε στην Ευρώπη», την ώρα ακριβώς  που ο Σόιμπλε τον αποκαλεί «ανόητο» στο φόρουμ του Νταβός. Όπως και η απάντηση του  Γραμματέα της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, Ιάσονα Σχινά, προς υπεράσπιση διορισμών συγγενών του. Και δε μένω στο αξιοκατάκριτο ή μη  των όποιων διορισμών.  Έχουν ήδη ειπωθεί πάρα πολλά επ’ αυτού, μάλιστα δε από ανθρώπους που δε δικαιούνται να καταγγέλλουν την «ημετεροκρατία», μιας και το κοπυράιτ τούς ανήκει εδώ και δεκαετίες. Όταν εξάλλου πρόκειται για θέσεις πολιτικού χαρακτήρα, «είθισται» να στελεχώνονται με πρόσωπα εμπιστοσύνης της εκάστοτε κυβέρνησης. Δε βαριέσαι …“Così fan tutte”!

Επισημαίνω το μείζον:  την πλήρη αδυναμία του Γραμματέα να αντιληφθεί ότι με αυτά που είπε για το μεγαλείο των αγωνιστών του ΕΑΜ δεν υπερασπιζόταν ούτε τους διορισμούς ούτε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ακριβώς το αντίθετο έπραττε. Διότι όσο πιο πολύ εξύψωνε τους ανθρώπους που έδωσαν τα πάντα στον αγώνα για λαοκρατία, τόσο πιο αποκρουστική και ειδεχθέστερη φαινόταν στα μάτια του κόσμου η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για συστημική ενσωμάτωση. Ποια σχέση μπορεί να έχει η αυτοθυσία των γιγάντιων εκείνων και θρυλικών πλέον μορφών με την ολική καθίζηση και πλήρη συνθηκολόγηση των ψοφοδεών ηγετών του ΣΥΡΙΖΑ;
Τόσο απλό μα και τόσο απρόσιτο για το νου του γραμματέα της Νεολαίας αυτό το ερώτημα.  
Βλέπετε, πρώτα χάνεται η (πολιτική) τσίπα. Κατόπιν η κοινή λογική και μετά η αίσθηση του μέτρου.
Κλείνω με μια παρατήρηση, με αφορμή το «μήνυμα» που εκπέμφθηκε από την επετειακή ομιλία του κου Τσίπρα. Το μόνο παραβάν για να κρυφτεί η αφόρητη πολιτική ασχήμια του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα συντρίμμια που άφησαν πίσω οι προηγηθείσες δεκαετίες διακυβέρνησης της χώρας από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ιδίως δε κατά τη μνημονιακή τους περίοδο (1ο και 2ο Μνημόνιο). Μόνο σε σύγκριση με αυτό τον κοινωνικό ζόφο μπορεί να φαίνεται –προς το παρόν βεβαίως-  προτιμότερη η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Γι΄αυτό ακριβώς και ο κος Τσίπρας αφιέρωσε το σύνολο σχεδόν της ομιλίας του στη σύγκριση αυτή. Το παραβάν όμως αυτό είναι ετοιμόρροπο. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει και προχωρά με επιταχυνόμενο ρυθμό.
                         Τον τελευταίο καιρό όλα συμβαίνουν γρήγορα.

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

2074 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1901 | 

Ο Ιωακείμ Φορόπουλος (1875 - 1909) καταγόμενος εκ Χίου εκλέχθηκε Μητροπολίτης Μελενίκου και Σιδηροκάστρου λόγω μεταθέως του μητροπολίτη Λεοντίου. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τον Οκτώβριο του 1903.

1908 | 

Σε έκθεση του ο Μητροπολίτης Μελενίκου Αιμηλιανός Δάγγουλας αναφορικά με τις βιαιότητες του Βουλγαρικού κομιτάτου τον μήνα Φεβρουάριο 1908 ανέφερε: «Συμμορία βουλγαρική, υπό αγνώστου αριθμού κακούργων συγκειμένη, επετέθη εναντίον του σχισματικού χωρίου Βρέζνιτσα, της περειφερείας Πετρίτσης και εφόνευσε δύο σχισματικούς, επειδή ούτοι ανήκον εις την αντίθετον μερίδα και, παρ' όλας τας προτροπάς, δεν επείθοντο ίνα συμμορφωθώσι προς τας ιδέας αυτών».

1915 | 

Έγινε άρση του δικαιοστασίου με την οποία αναστέλλονταν η παραγραφή κάθε δικαιώματος ή αγωγής αστικού ή εμπορικού δικαίου των πολιτών ανεξάρτητα από την υπηκοότητά τους. Η άρση αυτού του ειδικού νόμου έφερε σε απόγνωση το σύνολο των εμπόρων των Σερρών, που θεωρούσαν βέβαιο ότι πολλοί θα κατέληγαν στη φυλακή για χρέη. Η τάξη των Σερραίων εμπόρων μετά την πυρπόληση της πόλης από τους βουλγάρους το 1913 είχε υποστεί διπλή καταστροφή: οικιών, καταστημάτων και εμπορευμάτων.

1932 | 

Στις 10:45 π.μ. δόθηκε μεγάλη συναυλία του «Ορφέως» στο Κρόνιο, στην οποία πήραν μέρος οι: Β. Κοριτσάνη, Δ. Π. Παπαδημητρίου, Όλγα Κωνσταντινίδου και Δ. Παπαδημητρίου σε κουαρτέτο του Μπετόβεν. Στη συνέχεια ο Σάκης Φιδετζής παρουσίασε το «Μενουέτο Ντ' Ορφέα» του Γκλουκ. Στη συναυλία πήραν μέρος ο τενόρος Μπαξεβάνης στην «Τόσκα» και η Όλγα Κωνσταντινίδου –«…μ' όλο το κρύο της σκηνής, έγραψαν οι εφημερίδες, επειδή ο κ. Περιστέρης δεν ηυδόκησε να θερμάνη την σκηνή και επάγωσε τους καλλιτέχνας…»- εκτέλεσε «μετ' εξαιρετικής επιτυχίας» την Legente Wienavski. «Επίσης η δεσποινίς Χριστοδιούλου ετραγούδησε με το γλυκήτερο αίσθημα και χρώμα της μεγάλης τέχνης του άσματος». Εμφανίστηκαν ακόμη δύο χορωδίες «χάρις εις τον ακούραστον, δραστήριον και φιλόπονα καθηγητήν Ιωάννην Βαΐου…».

1932 | 

Ο «Ορφέας» διοργάνωσε Μεγάλη Συναυλία στο «Κρόνιο». Εμφανίστηκαν δύο χορωδίες με διευθυντή τον Γ. Βαϊου. Πήρανε μέρος ο Μπαξεβάνης (τενόρος), η Χριστοδούλου, η Όλγα Κωνσταντινίδου και ο Σάκης Φιδετζής (φλάουτο).

1935 | 

Πραγματοποιήθηκε η τελευταία συνωμοτική και οργανωτική σύσκεψη των κινηματιών στις Σέρρες, στη διάρκεια της οποίας μοιράστηκαν οι εντολές και δόθηκε ο ανάλογος λόγος τιμής των παρευρισκομένων, ενώ συντάχθηκαν οι κατάλογοι εκείνων που δεν συμφωνούσαν με το κίνημα και που… επαναστατικώ δικαίω, θα έπρεπε να συλληφθούν και να απομονωθούν. Στις Σέρρες την όλη οργάνωση του κινήματος ανέλαβε το παράρτημα του «Δημοκρατικού Φρουρού» σε συνεργασία με την τοπική οργάνωση της «Δημοκρατικής Νεολαίας», της οποίας πρόεδρος ήταν ο δικηγόρος και πολιτευτής Γ. Τζεμαΐλας και το τοπικό παράρτημα της «ΕΕΕ» επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ν. Μηνάς και ο Ορ. Καπετάνιος. Αρκετές μέρες πριν ανατέθηκε στον επίλαρχο Βολάνη για το ιππικό, στον ταγματάρχη Τσαγκαράκη για το πεζικό και στους λοχαγούς Μερκουρίου και Καλαβρό για το πυροβολικό, να εντείνουν τις προσπάθειές τους για προπαγάνδα και μύηση.

1959 | 

Απεβίωσε ο Περιστέρης Κωστόπουλος. Γεννήθηκε στην Προύσα της Μικράς Ασίας το 1888. Οι φόνοι του πατέρα του και του αδελφού του από τους Τούρκους τον ανάγκασαν να φύγει και να περάσει πριν από το 1912 στην ελεύθερη Ελλάδα. Υπηρέτησε στην χωροφυλακή και ήρθε στις Σέρρες όπου και εγκαταστάθηκε αφού πρώτα αποστρατεύθηκε. Άνοιξε ένα μικρό καφενείο στα «Ταμπάχανα» (είναι η σημερινή περιοχή της πλατείας Εμπορίου).Τότε γνώρισε και την σύζυγό του Βασιλική και ο γάμος τους έγινε πριν από το 1920. Κατά την διάρκεια του 1ου παγκοσμίου πολέμου οδηγήθηκε ως όμηρος μαζί με χιλιάδες κατοίκους της Ανατολικής Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Ήταν ένας από τους λίγους που κατάφεραν να επιστρέψουν και το 1920 ανέλαβε από τον Κώστα Χριστοδούλου την εκμετάλλευση του καφενείου «Κρόνιον». Πολύ γρήγορα το Κρόνιο καθιερώθηκε σαν ένα από τα καλύτερα καφενεία της πόλης των Σερρών αποφέροντας καλά κέρδη στον Περιστέρη Κωστόπουλο. Στα 1925 ήλθε σε συμφωνία με την υπηρεσία ανταλλαξίμων όπου και ανήκε το κτήμα και το αγόρασε με δόσεις. Στα μέσα της δεκαετίας του '20, η μεγάλη ανταπόκριση που έβρισκε στους Σερραίους η τέχνη του κινηματογράφου ώθησε τον Περιστέρη Κωστόπουλο στην ανέγερση κινηματογραφικής αίθουσας στον προαύλιο χώρο του καφενείου του, σε συνεργασία με τους Νίκο Κασάπη και Νίκο Κανάκη. Το νέο αυτό κτίσμα, την εργολαβία του οποίου ανέλαβε ο αυστριακός μηχανικός Reiser, αποτέλεσε ένα τεχνολογικό επίτευγμα για την εποχή του. Η τελετή των εγκαινίων έγινε το 1931 και την έναρξη των δραστηριοτήτων της κινηματογραφικής αίθουσας έκανε ο πολύ γνωστός θίασος Βεάκη. Το 1939 ο Περιστέρης Κωστόπουλος επεκτείνοντας ακόμη περισσότερο τις επαγγελματικές του βλέψεις προχώρησε σε συνεργασία με τον Νίκο Κασάπη στη δημιουργία του θερινού κινηματογράφου «Έσπερος». Λίγες μέρες πριν από την κήρυξη του πολέμου ο Περιστέρης Κωστόπουλος μπροστά στην ιδέα της βουλγαρικής κατοχής, εγκατέλειψε τις Σέρρες και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, αφήνοντας όλα τα περιουσιακά του στοιχεία στις Σέρρες. Στην Αθήνα έμεινε όλη την διάρκεια της κατοχής κάτω από συνθήκες απόλυτης ένδειας και εξαθλίωσης. Αμέσως μετά την απελευθέρωση ο Περιστέρης Κωστόπουλος επανήλθε στις Σέρρες και στις επιχειρήσεις του που από το ‘50 και μετά ανέλαβε και τη συνολική διαχείρισή τους. Εγκατέλειψε όμως τις Σέρρες και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα λόγο των σοβαρών προβλημάτων της υγείας του, αφήνοντας ως νόμιμο πληρεξούσιο των επιχειρήσεών του τον κ. Κωνσταντίνο Μάρκου. Το 1957 συνέταξε τη διαθήκη του στην οποία παραχωρούσε την επικαρπία του συνόλου των περιουσιακών του στοιχείων (κινητών και ακινήτων) στην γυναίκα του και την υψηλή κυριότητα αυτών στο Γηροκομείο Σερρών. Η επικαρπία θα παραχωρούνταν στο Γηροκομείο μετά τον θάνατο της γυναίκας του. Ο Περιστέρης Κωστόπουλος πέθανε στην Αθήνα και η γυναίκα του συνέχισε να παρακολουθεί το σύνολο των επιχειρήσεών του έως το θάνατό της το 1967 και έτσι το σύνολο των ακινήτων και κινητών περιουσιακών στοιχείων περιήλθε οριστικά στο Γηροκομείο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
256205 προβολές από 1/2 έως 28/2
327097 προβολές τον προηγ. μήνα
421659 προβολές τον Δεκέμβριο