Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Ο κτητικός κος Τσίπρας

04/03/2016

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
«Η δική μου κυβέρνηση δεν εκβιάστηκε από κανέναν». Ήταν η απάντηση του πρωθυπουργού, κου Τσίπρα, σε ερώτηση του κου Χατζηνικολάου στην εκπομπή «στον Ενικό» της 29ης-2-16. Το ερώτημα αφορούσε στις μυστικές συναντήσεις του κου Τσίπρα (αντιπολίτευση τότε - 2014) με τον κο Ψυχάρη του ΔΟΛ.
Ο κος Τσίπρας χρησιμοποιεί κτητική αντωνυμία για την κυβέρνηση («η δική μου κυβέρνηση». Σιγά το πράγμα, θα πείτε. Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Συνηθίζεται, εξάλλου, η φράση «η κυβέρνηση του Τάδε» (Σαμαρά, Παπανδρέου, Καραμανλή κλπ). Γιατί όχι και «του Τσίπρα»;  Έτσι το βρήκαμε, έτσι το πάμε.

Υποτίθεται, θα τολμούσε να σκεφτεί κανείς, πως μια αριστερή κυβέρνηση δεν είναι του «πρωθυπουργού της». (Αυτό μάλλον προσπάθησε να «διορθώσει» και η «ΑΥΓΗ», που σε διαδικτυακή της ανάρτηση αλλάζει το «δική μου κυβέρνηση» σε «κυβέρνησή μας»! Politically correct … προπαντός). Αλλά το ζήτημα είναι από καιρό λυμένο. Το «κόλλημα» αυτό έχει προ πολλού ξεπεραστεί. Και φυσικά ο κος Τσίπρας μιλά με τη γλώσσα της αλήθειας. Στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου δεν ήταν που οι αφίσες του ΣΥΡΙΖΑ μάς πληροφορούσαν πως σε αυτές «ψηφίζουμε για πρωθυπουργό»;

Αφού, με την υπογραφή της συμφωνίας τον Ιούλιο του ‘15 και του 3ου Μνημονίου στη συνέχεια,  είχε δοθεί όρκος απόλυτης πίστης στην ευρωτραπεζοκρατία σχεδόν ομόφωνα (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ), αφού διασφαλίστηκε η απαρέγκλιτη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής, το μόνο ζήτημα που απέμενε ήταν να βρεθεί ο «καταλληλότερος» για την εφαρμογή της πρωθυπουργός. Και βρέθηκε.

Ποιος λέει ότι βοναπαρτισμός και αριστερά δεν ταιριάζουν;
Τώρα, τι σχέση έχουν τώρα όλα αυτά με τις μυστικές συναντήσεις Τσίπρα – Ψυχάρη;
 Όταν σε ένα αριστερό κόμμα έχει εμπεδωθεί –και απ’ ό,τι φαίνεται πολύ πριν το Σεπτέμβρη του ’15- η αρχηγοκεντρική λογική, τότε πολλά μπορούν να δικαιολογηθούν. Ακόμα και τέσσερις μυστικές συναντήσεις του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ με έναν αρχηγό των ΜΜΕ και της συστημικής διαπλοκής.

Γιατί χρειάζεται να ενημερώνει ο αρχηγός τα (αρμόδια κομματικά) όργανα για το περιεχόμενο των συναντήσεών του;
Γιατί να πραγματοποιηθούν οι συναντήσεις ενώπιον αυτών των οργάνων;
Ποιος είπε ότι θα έπρεπε κοτζάμ αρχηγός να συνομιλεί με τον άλλο κοτζάμ αρχηγό σε ανοιχτή – δημόσια ακρόαση; Πού ακούστηκε αυτό;
Γιατί να εκδοθούν δελτία τύπου για το  ηχηρό ράπισμα στο μάγουλο της διαπλοκής (Ψυχάρης) που της έριξε ο διώκτης της (Τσίπρας);  Η σεμνή αριστερά δε διαφημίζει τις νίκες της.
Έτσι θα καταπολεμηθεί η διαφθορά και η διαπλοκή; Με δημόσιες συζητήσεις και λαϊκισμούς;
Επί πλέον. Είναι δυνατό να αμφισβητεί κανείς τον τρόπο λειτουργίας, τις ενέργειες και τις πράξεις ενός μεγάλου αρχηγού, που κέρδισε «τέσσερις απανωτές μάχες»; (ευρωεκλογές ‘14, Γενάρης ’15, δημοψήφισμα, Σεπτέμβρης ’15)  Είναι δυνατό να του ζητάμε λογαριασμό  ποιον συνάντησε, πόσες φορές (αυτά τα μάθαμε) και τι ειπώθηκε μεταξύ τους; (αυτό δεν το μάθαμε) Συνέλθετε, παρακαλώ, κύριοι. Αρχηγός είναι και μπορεί «αν χρειαστεί, να συναντήσει και το διάβολο». Αλλά μην ταράζεστε. Μας διαβεβαιώνει ότι «δε θα του πουλήσει την ψυχή του».
 
Μην ανησυχείτε, λοιπόν, για τον αρχηγό. Αφήστε αυτόν να ανησυχεί για εμάς και για τη χώρα. Τα σχέδια ανατροπής αυτού του σάπιου κατεστημένου πρέπει να κρατηθούν μυστικά. Όχι και να φανερώσουμε στον εχθρό τα μυστικά σούπερ όπλα μας. Εμείς οι κοινοί θνητοί δεν μπορούμε να συλλάβουμε τη «μεγάλη εικόνα»· μόνο οι αρχηγοί τη βλέπουν.
 
Στα κρεβατάκια σας τώρα για ύπνο. Ανακουφισμένοι και ήσυχοι. Και κάτι ακόμη: «Να τελειώνει η πλάκα» για το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ. Μη στενοχωράτε τον αρχηγό. Με τόσες σκοτούρες είναι φορτωμένος. Η χώρα κινδυνεύει. Δεν ακούτε και τη σάλπιγγα που βαράει «εθνικό σιωπητήριο»; … παλιόπαιδα!
ΥΓ    Έχω την αίσθηση  πως αν ο διάβολος ζητήσει συνάντηση με τον κο Τσίπρα –μυστική ασφαλώς- για άλλα πολύ πιο πεζά και υλικά πράγματα θα ενδιαφερθεί· όχι για την ψυχή του. Διότι ακόμη και ο διάβολος, ο πανάρχαιος αυτός «θεσμός», δεν έμεινε ασυγκίνητος από τα θέλγητρα και τα κάλλη του καπιταλισμού. Χιλιάδες χρόνια τώρα μάζευε ψυχές. Έφτασε η ώρα να μαζέψει και προϊόντα ανθρώπινης ματαιοδοξίας:  λεφτά, σπίτια, χωράφια, λιμάνια, αεροδρόμια, κυβερνήσεις, χώρες και άλλα τέτοια κοινά και τετριμμένα. Αν όμως ενδιαφερόταν για τον ήλιο και την ελληνική θάλασσα, έχασε την ευκαιρία. Έφτασε δεύτερος και καταϊδρωμένος. Γιατί αυτά «ρευστοποιήθηκαν» και δόθηκαν. Ανήκουν πλέον αλλού. Στο μεγάλο, «κοινό μας σπίτι» και στο Υπερατλαντικό Φιλανθρωπικό Ταμείο («παράλληλο» όνομα του ΔΝΤ).
        Συμπέρασμα:   Η  πρωθυπουργική  ψυχή  είναι  πλήρως  διασφαλισμένη     

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

2270 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι