Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Τρομοκρατία μέσα στην Τρομοκρατία

23/03/2016

Άρθρο του Αθανάσιου Μπόϊκου

 
  • Γιατί και πώς το «ισλαμικό κράτος» πείθει και στρατολογεί φανατικούς κομάντο αυτοκτονίας εναντίον των «απίστων» (χριστιανών  της Δύσης);
  • Γιατί τα δάκρυα και ο πόνος μόνο για τα αθώα θύματα στον «πολιτισμένο-δημοκρατικό» δυτικό κόσμο (Ν. Υόρκη-Παρίσι-Βρυξέλλες) και όχι σε αμέτρητες πόλεις και χωριά της Αφρικής και της Ασίας (Αφγανιστάν-Λιβύη-Ιράκ-Συρία κ.ά.), που καταστράφηκαν –και εξακολουθούν να καταστρέφονται- από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και εισβολές;
  • Μόνο οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι είναι άνθρωποι; Οι «άλλοι» τι είναι; Αφροασιατικές κατσαρίδες σε φάση υπερπληθυσμού; «Παράπλευρες απώλειες» στον «ιερό» πόλεμο της Δύσης κατά της «τρομοκρατίας του Ισλάμ»; Αμελητέα «σφάλματα» των «έξυπνων» όπλων μαζικής καταστροφής της «νόμιμης» δυτικής τρομοκρατίας;» Ή, μήπως, είναι «αόρατοι», επειδή έχουν την ατυχία να ζουν μακριά από «την καρδιά των ευρωπαϊκών θεσμών»; 
  • Ποιοι και γιατί «δώρισαν» όπλα και καταστροφική τεχνολογία στους «τρομοκράτες του Ισλάμ»;
  • Η διαμόρφωση και ανάπτυξη του «ισλαμικού κράτους» δεν έχει, άραγε, καμία σχέση με το μακραίωνο αποικιοκρατικό παρελθόν φρικαλεοτήτων, που διαπράχθηκαν από την καπιταλιστική δύση σε χώρες Αφρικής και Ασίας; Δεν έχει σχέση με τη συνεχιζόμενη οικονομική κατοχή των χωρών αυτών –κατ’ όνομα μόνο ανεξάρτητων- με τους εντεινόμενους ρυθμούς εκμετάλλευσης, λεηλασίας, περιβαλλοντικής και κοινωνικής ερήμωσής τους;
  • Είναι άσχετη με τη σημερινή περιθωριοποίηση/γκετοποίηση μεγάλων κοινωνικών τμημάτων τάξεων σε ευρωπαϊκές χώρες; Τμημάτων που σχηματίστηκαν από τις διαχρονικές «προσφυγικές/μεταναστευτικές ροές», ακριβώς λόγω της αποικιοκρατικής-ληστρικής πολιτικής του κεφαλαίου στις χώρες καταγωγής τους;
  • Όταν οι κυρίαρχες ελίτ μιλούν για «ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας», τι ακριβώς (εξ)ασφαλίζουν; Γιατί ενδιαφέρονται; Για την κοινωνική ασφάλεια – αξιοπρέπεια των Ευρωπαίων πολιτών ή για την απρόσκοπτη επέκταση της κυριαρχίας τους και τη συγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου σε ολοένα και λιγότερα καπιταλιστικά κέντρα;
  • Πού είναι οι «ελεύθερες ανοιχτές κοινωνίες», που υπόσχονταν οι απολογητές του καπιταλισμού μετά την κατάρρευση των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού»;
    Πού είναι τα «ανοιχτά σύνορα» της «Ενωμένης Ευρώπης»; Η μόνη υπαρκτή ελευθερία είναι η ανεμπόδιστη κίνηση κεφαλαίων σε παγκόσμια κλίμακα έναντι οιουδήποτε κόστους (κοινωνικού, πολιτικού, περιβαλλοντικού).  
  • Πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι οποιοδήποτε αστυνομοκρατικό/στρατοκρατικό μέτρο απέναντι σε ορκισμένους (με όρκο θανάτου) βομβιστές αυτοκτονίας; Οι «μάρτυρες της πίστης» ενδυναμώνονται από το τρομολαγνικό θέαμα, που στήνει το σύστημα πάνω  στα διαμελισμένα σώματα των θυμάτων τους. Η μέθη της «δύναμής» τους τούς κυριεύει απόλυτα, ο τυφλός φανατισμός διογκώνεται στο έπακρο. Και αυτό καθιστά πιο «μεγάλη και ιερή» την επόμενη επίθεση.
Το θέαμα επί της τρομοκρατίας συνιστά το βασικό υλικό στη συνταγή της ίδιας της τρομοκρατίας. Η αίσθηση ενός πανταχόθεν επαπειλούμενου «τρομοκρατικού χτυπήματος» παράγει, σε κοινωνικό επίπεδο, πολύ πιο ισχυρά  και ντε φάκτο αποδεκτά αποτελέσματα από το ίδιο το χτύπημα. Αναλογιστείτε, για παράδειγμα, πόσες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές έχουν ως τώρα σβηστεί,  εξαιτίας του εφαρμοσμένου νεοφιλελευθερισμού. Κανένας, φυσικά, δε διανοείται να τον συσχετίσει με την τρομοκρατία.
Το μήνυμα, λοιπόν, της αστυνομοκρατίας απευθύνεται σε άλλον παραλήπτη. Στους λαούς της Ευρώπης, στους/στις εργαζόμενους/ες, στους/στις άνεργους/ες, που καλούνται από το κεφάλαιο να «θυσιάζουν» συνεχώς τους όρους ζωής τους, την αξιοπρέπειά τους, τις συλλογικές και ατομικές τους ελευθερίες και δικαιώματα. Τους δείχνουν τα «αθώα θύματα» της «ισλαμικής τρομοκρατίας», υπενθυμίζοντάς τους πως την επόμενη φορά το επιδεικνυόμενο πτώμα ίσως να αναγνωριστεί με το δικό τους όνομα. Οπότε … «καθίστε φρόνιμα, γιατί ο θάνατός σας παραμονεύει»!

 Αυτό είναι και το ύψιστο όπλο του καπιταλισμού (και κάθε εξουσίας) για τη διαιώνιση της κυριαρχίας του, όταν όλα τα άλλα (δυνατότητα μικροπαροχών στον κόσμο της εργασίας, «δημοκρατία», προπαγάνδα) δε λειτουργούν πια. Να εμφανίζεται με το πραγματικό του πρόσωπο: σαν Κύριος και Διαχειριστής του Θανάτου πάνω σε ψυχές και σώματα· σαν landlord (τσιφλικάς) ολόκληρου του πλανήτη.
 
Γράφοντας αυτές τις γραμμές ακούω στις ειδήσεις δηλώσεις αξιωματούχων της κυβερνώσας «Αριστεράς»: «Η Ελλάδα είναι μια ασφαλής χώρα». Μπερδεύτηκα, γιατί ξέρω πολύ κόσμο που εδώ και χρόνια δεν αισθάνεται και τόση ασφάλεια για τη ζωή και το μέλλον του. Και φυσικά όχι λόγω των τρομοκρατικών χτυπημάτων του «ισλαμικού κράτους».
 
ΥΓ  Μπορεί, ασφαλώς, κανείς να αντιτείνει: «Ναι, ζούμε στη φυλακή … αλλά δε θέλω να με      
       ανατινάξουν τρομοκράτες». Είναι και αυτό μια άποψη. Δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε.
       Απεναντίας… 

Αθανάσιος Μπόϊκος

Πληροφορίες άρθρου:

1929 προβολές

Αρέσει σε 1 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

16/05/2017 | Μετρώντας τις μέρες μας

16/05/2017 | Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

23/03/2017 | Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

02/02/2017 | Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

01/02/2017 | Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

26/01/2017 | Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

13/01/2017 | Εύκολη προφητεία

29/12/2016 | ΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

19/12/2016 | Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

14/12/2016 | Αδιόρθωτοι

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1383 | 

Η πόλη των Σερρών καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς υπό τον Μπεηλέρμπεη Τιμουρτάς εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η πρώτη κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους είχε πραγματοποιηθεί στα 1375 ή 1373 όπως αναφέρει ο ιστορικός Ευάγγελος Στράτης.

1924 | 

Ο Πρόεδρος της κοινότητας Νιγρίτης Γεώργιος Κανδύλας προκηρύσσει μειοδοτική δημοπρασία για την ανάληψη του ηλεκτροφωτισμού της κωμόπολης και την εκμετάλλευση των εγκαταστάσεων δια μία 10 ετία.

1926 | 

Στην αίθουσα του κινηματοθέατρο «Πάνθεον» οι Σερραίοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη «Μεγάλη μουσική συναυλία δοθισομένη υπέρ του ορφανοτροφείου Σερρών τη διοργανώσει κ. Μακρίδου & τη ευγενή συμπράξει της Μανδολινάτας «Απόλλων», που σημειώνει μεγάλη επιτυχία».

1945 | 

Άρχισε η απεργία των εργατών των λιγνιτωρυχείων Σερρών του Παπαντωνίου και Περδικάρη. Τα αιτήματα των απεργών είναι: η αύξηση του μισθού τους κατά 100%, η δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, η παροχή φορμών και παπουτσιών καθώς και παροχή τροφίμων από την ΟΥΝΡΑ.

1965 | 

Αναβάλλεται ο ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον «Πανσερραϊκό» και την πρωταθλήτρια της Βουλγαρίας «Λέφσκυ» λόγω «μη εγκαίρου αφίξεως της αδείας δια την βουλγαρική ομάδα εις την εν Σόφια Ελληνικήν Πρεσβείαν».
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
346480 προβολές από 1/9 έως 19/9
473553 προβολές τον προηγ. μήνα
456506 προβολές τον Ιούλιο