Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

08/06/2016

Άρθρο της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

 
ΕΡ. Ευθυμία γεννήθηκες στις Σέρρες αλλά μέχρι τα έξι χρόνια σου έζησες στη Γερμανία. Έχουν παραμείνει στη μνήμη σου εικόνες από τα χρόνια της Γερμανίας;
ΑΠ. Από τις πρώτες αναμνήσεις που έχω στη ζωή μου, σε ηλικία 6 ετών, είναι ο διαφορετικός τρόπος ζωής της Ελλάδας από την Γερμανία, ειδικά από την πόλη των Σερρών όπου μεγάλωσα, στην πόλη της Στουτγκάρδης. Από τα μικρά σπιτάκια, τα χωράφια, τα κάρα, τα ζώα, τον λιτό τρόπο ζωής στις πολυκατοικίες, τις παιδικές χαρές, τους ζωολογικούς κήπους, τα αυτοκίνητα, την πλουσιοπάροχη ζωή της Γερμανίας.

ΕΡ. Τα επόμενα παιδικά και εφηβικά χρόνια σου τα έζησες στις Σέρρες. Πως θυμάσαι τον εαυτό σου ως παιδί και ως έφηβη;
ΑΠ. Ως παιδί πολύ ανήσυχο… Με θυμάμαι συχνά πυκνά να το σκάω από παντού και να με ψάχνουν γονείς και παππούδες όλη την ώρα! Είχα τάσεις φυγής μάλλον και δεν με χωρούσε ο τόπος! Στην εφηβεία αντιθέτως ηρέμησα και άρχισαν οι καλλιτεχνικές τάσεις να βγαίνουν στην επιφάνεια..Έγραφα ποίηση, έμαθα κιθάρα και στο σχολείο ήμουν από τις καλύτερες μαθήτριες. Παράλληλα δούλευα στον φούρνο με τους γονείς μου και βοηθούσα και στις δουλειές του σπιτιού.

ΕΡ. Μεγαλώνοντας έδωσες εξετάσεις και εντάχθηκες στην πολεμική αεροπορία. Πως πήρες αυτήν την απόφαση;
ΑΠ. Η αλήθεια είναι πως ήταν ρίσκο, γιατί εκείνη την περίοδο άρχισαν να εντάσσονται γυναίκες στο στρατό. Ήμασταν από τις πρώτες που μπήκαμε και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον ως επάγγελμα. Επίσης με ενδιέφερε λόγω της οικονομικής ανεξαρτησίας που θα είχα, γιατί ενώ είχα περάσει και στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων, στην Πολεμική Αεροπορία θα είχα άμεσα τον μισθό μου και δεν θα επιβάρυνα οικονομικά τους γονείς μου.

ΕΡ. Τώρα που πια έχεις αποστρατευτεί, ποιες είναι οι πιο έντονες αναμνήσεις σου από τα χρόνια της θητείας σου;
ΑΠ. Για εμένα που είχα συνηθίσει στον τρόπο ζωής της επαρχίας μου φάνηκε αρκετά έντονη η εκπαίδευση στην οποία ρίχναμε βολές, και γενικότερα ο τρόπος της ο οποίος ήταν αρκετά σκληρός. Στη συνέχεια, ως Στρατολόγος, θυμάμαι έντονα τις εξιστορήσεις των ανθρώπων που πολέμησαν στον Β΄ Παγκοσμιο πόλεμο και στη Βόρεια Κορέα.

ΕΡ. Η συγγραφή πότε άρχισε για σένα;
ΑΠ. Αν και από τα χρόνια του σχολείου έγραφα ποίηση, το πρώτο μου μυθιστόρημα το άρχισα το καλοκαίρι του 2006 σε Αθήνα και Σέρρες. Ήταν κάτι που ήρθε αβίαστα. Απλά πήρα στυλό και χαρτί και άρχισε το ταξίδι…

ΕΡ. Πόσα βιβλία έχεις γράψει μέχρι σήμερα και ποια;
ΑΠ. Το πρώτο μου βιβλίο «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ» εκδόθηκε το 2009.Το δεύτερο «Παράθυρο στο χρόνο» εκδόθηκε το 2011.Και τα δύο κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Βεργίνα, τον πρώτο εκδοτικό οίκο που συνεργάστηκα. Στο τρίτο μου βιβλίο «Στο σεντούκι της ψυχής μου» συνεργάζομαι με τις εκδόσεις «ΈΞΗ» και κυκλοφόρησε τέλος του 2015.

ΕΡ. Από τι εμπνέεσαι;
ΑΠ. Από καταστάσεις τις οποίες με απασχολούν ως άνθρωπο και γι αυτό τα μυθιστορήματα μου είναι κυρίως κοινωνικά. Στο πρώτο «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ», η ιστορία αφορά στην απομάκρυνση ενός ζευγαριού σε ένα γάμο, οι οποίοι χάνονται στις υποχρεώσεις τους και βρίσκουν διεξόδους αλλού. Στο δεύτερο βιβλίο μου «Παράθυρο στο χρόνο», σκιαγραφείται η πορεία των προγόνων μου από την καταστροφή της Σμύρνης σε νέες πατρίδες και η μετέπειτα πορεία και εξέλιξη του καθενός. Το βιβλίο αναφέρεται σε αληθινά γεγονότα και ανθρώπους που πέρασαν αυτή την τραγωδία της Σμύρνης. Στο τρίτο βιβλίο «Στο σεντούκι της ψυχής μου» βλέπουμε πόσα δεινά μπορεί να περάσει ένας άνθρωπος και όμως με δύναμη ψυχής, αγάπη, θέληση, υπομονή και επιμονή, θέτοντας στόχους και όνειρα καταφέρνει να βγει νικητής στη ζωή του.

ΕΡ. «Το σεντούκι της ψυχής μου» αναφέρεται σε αληθινή ιστορία;
ΑΠ. Η ιστορία της Αρετής κατά ένα μέρος είναι αληθινή ιστορίας μιας κοπέλας η οποία δούλευε με τη μητέρα μου στο καπνομάγαζο των Σερρών. Από κει και πέρα έχω προσθέσει μυθοπλασία ώστε να περάσω τα μηνύματα που ήθελα για την πορεία του βιβλίου.

ΕΡ. Η ηρωίδα σου Αρετή χτυπιέται συνεχώς από τη μοίρα αλλά ταυτόχρονα η τύχη είναι με το μέρος της. Υπάρχουν άνθρωποι που την στηρίζουν. Που πιστεύεις ότι οφείλετε η μετέπειτα πορεία της, στο περιβάλλον της ή στη δύναμη του χαρακτήρα της;
ΑΠ. Ο χαρακτήρας μας χτίζεται και επηρεάζεται μέχρι κάποια ηλικία από το περιβάλλον που ζούμε και τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας. Η Αρετή από πολύ μικρή πήρε πολύ αγάπη στη ζωή της από τους γονείς της και με αυτή πορεύτηκε. Αργότερα, παρ’ όλες τις καταστάσεις που βίωσε, πάντα πλαισιωνόταν από ανθρώπους που τη στήριζαν και τη βοηθούσαν δίνοντάς της ότι κι αυτή τους έδινε. Άλλωστε στη ζωή ότι δίνεις, παίρνεις πίσω.

ΕΡ. Στην ηλικία των 13 ετών η Αρετή βιώνει καταστάσεις που θα μπορούσαν να έχουν τραυματίσει ανεπανόρθωτα τη ψυχική της κατάσταση. Από που αντλεί δύναμη;
ΑΠ. Η Αρετή από μικρή έχει θέσει στόχους και όνειρα στη ζωή της τα οποία και θέλει να εκπληρώσει. Αυτό και τα λόγια των γονιών της και του αγαπημένου της δασκάλου, της δίνουν ψυχική δύναμη ώστε να σταθεί στη ζωή με αξιοπρέπεια και να συνεχίσει την πορεία της χωρίς να τα παρατήσει.

ΕΡ. Το όνομα Αρετή που επέλεξες για την ηρωίδα σου είναι τυχαίο ή ήθελες κάτι να τονίσεις;
ΑΠ. Τα λόγια του Αριστοτέλη για την αρετή του ανθρώπου με έκαναν να διαλέξω αυτό το όνομα γιατί ταιριάξανε με τον χαρακτήρα και την πορεία που είχε η ηρωίδα στο βιβλίο : «Η αρετή είναι ανώτερη από τον πλούτο και χρησιμότερη απ΄ την υψηλή καταγωγή, γιατί όσα είναι αδύνατα για τους άλλους αυτή τα καθιστά δυνατά, κι όσα προκαλούν φόβο στους πολλούς τα υπομένει με θάρρος ,και γιατί νομίζει ότι ο μεν δισταγμός είναι μομφή και κατάκριση, η δε εργατικότητα έπαινος»

ΕΡ. Με στήριξη και την αγάπη του Παναγιώτη και της Αγγέλας, η Αρετή πραγματοποιεί το επαγγελματικό της όνειρο. Τελικά, μήπως η ζωή όταν μας παίρνει κάτι το αντικαθιστά με κάτι άλλο;
ΑΠ. Σαφώς η ζωή δεν σε αφήνει με κενά στην πορεία της, αλλά δεν μπορούμε να μιλήσουμε και για αντικατάσταση. Ο Παναγιώτης και η Αγγέλα δεν αντικατέστησαν τους πραγματικούς γονείς της Αρετής για παράδειγμα, αλλά της γέμισαν το κενό της οικογένειας που της έλειπε ,επιτρέποντας με σεβασμό στους γονείς της να ζουν πάντα στη σκέψη της.

ΕΡ. «Γλυκές και πικρές αναμνήσεις» μονολογεί κάποια στιγμή η Αρετή. Ποιες αναμνήσεις πιστεύεις ότι φυλάσσονται «στο σεντούκι της ψυχής» ενός ανθρώπου, με το πέρασμα των χρόνων;
ΑΠ. Οι αναμνήσεις που ζουν μέσα μας πάντα και μένουν στο σεντούκι της ψυχή μας είναι αυτές που μας κάνουν αυτό που είμαστε. Μπορεί να είναι στιγμές απόλυτης ευτυχίας ή στιγμές απόλυτης δυστυχίας. Μπορεί να είναι ακόμη μικρές στιγμές που χάραξαν την ψυχή μας ή που αλλάξανε για πάντα τη ζωή μας και τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα.

ΕΡ. Η Αρετή αγαπά ιδιαίτερα τα λευκά τριαντάφυλλα. Τι συμβολίζουν;
ΑΠ. Το λευκό συμβολίζει την αθωότητα γι αυτό και το επέλεξα, γιατί όποιος γνωρίσει την Αρετή, καταλαβαίνει πως είναι το χρώμα που τη χαρακτηρίζει. Το τριαντάφυλλο όμως έχει τα αγκάθια του τα οποία μπορεί να σε ματώσουν, όπως συχνά ματώνει και η ψυχή της Αρετής. Οπότε πιστεύω πως το απόλυτο λουλούδι γι’ αυτή είναι το λευκό τριαντάφυλλο.

ΕΡ. «…έπεσε στο λήθαργο της ευτυχίας» αναφέρεις σε κάποιο σημείο του βιβλίου. Αν η ευτυχία είναι ένας λήθαργος, τι μπορεί να συμβεί όταν κάποιος συνέλθει απ΄ αυτόν; 
ΑΠ. Όλα τα συναισθήματα που βιώνονται στο έπακρο όταν φύγουν αναπόφευκτα έρχεται να πάρει θέση κάποιο άλλο συναίσθημα. Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Ούτε η απόλυτη ευτυχία, ούτε η απόλυτη δυστυχία γιατί αν συμβαίνει αυτό, τότε μιλάμε για παθογόνες καταστάσεις.

ΕΡ. Η διαδρομή της Αρετής από πόλη σε πόλη κι από χώρα σε χώρα, για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά, είναι συγκλονιστική. Την οδήγησες ή αφέθηκες να σε οδηγήσει εκείνη;
ΑΠ. Συνήθως οι ήρωες με οδηγούν. Ως συγγραφέας πλάθω έναν ήρωα αλλά θεωρώ πως οι ίδιοι πολλές φορές ορίζουν την μοίρα τους! Και αυτό είναι κάτι τόσο μαγικό που ο κάθε συγγραφέας πιστεύω το βιώνει ταξιδεύοντας μαζί τους.

ΕΡ. Δεδομένου ότι το βιβλίο σου εκδόθηκε πολύ πρόσφατα, ετοιμάζεις ήδη το επόμενο βιβλίο ή επιτρέπεις στον εαυτό σου να διανύσει μια περίοδο χαλάρωσης; 
ΑΠ. Όταν κυκλοφορεί ένα βιβλίο μου, συνήθως είναι κινητήριος δύναμη για να συνεχίσω τη συγγραφή. Οπότε, δεν έχω χαλαρώσει, αντιθέτως, έχω έτοιμο ήδη το επόμενο για να σταλεί στον εκδοτικό οίκο!

ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
ΑΠ. Αρχικά να σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή που μου κάνατε να φιλοξενήσετε εμένα και το βιβλίο μου στη στήλη σας! Έπειτα, να ευχηθώ στους αναγνώστες σας να ονειρεύονται, παρ όλες τις δυσκολίες των καιρών και τις προσωπικές δυσκολίες που μπορεί να έχει ο καθένας, να επιμένουν, να έχουν δύναμη ψυχής και να πορεύονται στη ζωή με αγάπη και αρετή.

*** Το βιβλίο «Στο σεντούκι της ψυχής μου» της Ευθυμίας Αθανασιάδου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΗ. 

Ευθυμία Αθανασιάδου-Μαράκη

Πληροφορίες άρθρου:

3744 προβολές

Αρέσει σε 6 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

03/06/2017 | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

24/06/2015 | ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΝΙΓΡΙΤΑΣ<<Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ>>

19/03/2015 | ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ

04/06/2012 | Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

17/11/2011 | ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

17/10/2011 | ΛΟΓΙΑ ΣΟΦΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

06/09/2011 | Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

07/07/2011 | Να ζεις , ν΄ αγαπάς και να μαθαίνεις

28/06/2011 | H ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

19/05/2011 | Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ