Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Κοινωνία και πολιτική στον καθρέφτη του 21ου αιώνα

23/06/2016

Άρθρο του Μιχάλη Σωτηρίου

 
Στην Εφημερίδα των Συζητήσεων της Βουλής (1873) έχει καταγραφεί μια ιστορία που διηγήθηκε ο Δημήτριος Γ. Βούλγαρης. Συμφωνα με αυτή, κάποτε η Φιλοσοφική σχολή του Λονδίνου ανέθεσε σ' ένα ονομαστό καθηγητή της να διερευνήσει το θέμα “τί είναι η αλήθεια”.
Αυτός ξεκίνησε την έρευνα απο τη Ρώμη, όπου ρώτησε τον Πάπα τί είναι, κατα τη γνώμη του, η αλήθεια. Αυτός, πιστεύοντας στο δόγμα του αλάνθαστου, απάντησε πώς μόνο ο Καθολικός κατέχει την Αλήθεια. Στη συνέχεια, ο καθηγητής πήγε στην Ανατολή και ρώτησε τον τότε Πατριάρχη πού έδωσε την απάντηση ότι την Αλήθεια την κατέχει ο Ορθόδοξος. Ο Σεϊχουλισλάμης των Οθωμανών
απάντησε πώς την Αλήθεια κατέχει μόνο όποιος διαβάζει το Κοράνι. Ανάλογη απάντηση έδωσε και ο Χαχάμης των Εβραίων.
Όπως είναι φανερό, ο καθηγητής δεν πήρε μια ικανοποιητική γι' αυτόν απάντηση. Έτσι, προχώρησε στην Περσία και την Ινδία, οι θρησκευτικοί ηγέτες των οποίων απάντησαν με παρόμοιο τρόπο.

Το πρώτο συμπέρασμα, λοιπόν, που έβγαλε ο καθηγητής ήταν ότι η Αλήθεια είναι ενσωματωμένη στο τί πιστεύει ο κάθε λαός. Αυτό τον λύπησε γιατί, άν ίσχυε, δεν έβλεπε δυνατότητα συννενόησης των ανθρώπων.
Μιά μέρα, καθώς βρισκόταν κοντά στο Γάγγη ποταμό ξέσπασε μιά φοβερή θύελλα. Για να προστατευθεί μπήκε σε μιά φτωχή καλύβα ενός παρία (.φτωχός και περιφρονημένος απο την κοινωνία). Μέχρι να περάσει η μπόρα ο καθηγητής ρώτησε κι αυτόν για την Αλήθεια. Η απάντηση που έδωσε ο παρίας ήταν: “την Αλήθεια τη βρίσκεις όταν εξετάζεις τις καταστάσεις και τους ανθρώπους με απλή, ανοιχτή καρδιά, αφού πρώτα αφαιρέσεις το Εγώ σου”.

Συχνά στην ανθρώπινη ιστορία, χάνεται και αναζητούμε την Αλήθεια,σπάνια τη βρίσκουμε άν και νομίζουμε ότι την κατέχουμε. Υπάρχει δυνατότητα να καταλαβαίνουμε πότε χάνουμε την αλήθεια ή πότε δεν είναι αλήθεια αυτό που νομίζουμε ότι βρήκαμε; Άς προσπαθήσουμε, τουλάχιστον, με τη βοήθεια μεγάλων διανοητών.

Η Αλήθεια αρχίζει να χάνεται, με ευθύνη του καθενός μας. Τότε που, όπως ο Νίτσε επεσήμανε (1886-87), ο κίνδυνος των κινδύνων για τους λαούς της Ευρώπης είναι το να επικρατούν οι απόψεις: “τίποτε δεν έχει νόημα”, “όλα και όλοι είναι ίδιοι”. Δηλαδή, τότε που χάνεται η διάκριση ανάμεσα στο Καλό και το Κακό. Τότε, λοιπόν, χάνονται η Συμπόνοια, η Αγάπη,η μεγαλοπρέπεια της Ψυχής, οι έννοιες της Ποιότητας και της Αξίας,. Τότε είναι που χάνεται ο Λόγος η Τέχνη, η Αξιοπρέπεια,ο Σεβασμός του εαυτού μας μας και του Άλλου. Τέλος, χάνεται η οικογενειακή και κοινωνική συνοχή.

Έτσι, όπως και στην εποχή του Νίτσε, αλλά και σε άλλες εποχές όπως και η δική μας ,ο άνθρωπος έχασε, αφαίρεσε ή του πήραν σημαντικό μέρος της αξιοπρέπειάς του. ΄Χάθηκαν, σταδιακά, οι πνευματικές αξίες που δίνουν νόημα στη ζωή, επικράτησε η επιδίωξη της ευκολίας στην υλοποίηση των επιθυμιών και των απαιτήσεων. Ό,τι δεν πετυχαίνει με ευκολία, αναζητεί την πανουργία, υλοποιεί τον πειρασμό της χρήσης βίας σε όλες τις μορφές της (φανερές, άμεσες, έμμεσες). Ίσως, γι' αυτό και σε εύκολες για τον άνθρωπο εποχές ευημερίας, ισότητας, άνετης ζωής αναπτύσσεται ο φθόνος για τους άλλους, το μίσος, η μνησικακία, η ανυπομονησία για επιτυχία και απόκτηση υλικών αγαθών “εδώ και τώρα”, η υπερβολικη πολυτέλεια, το κίτς.
Τότε, όμως, αρχίζει η αναταραχή των κοινωνιών, η αστάθεια των κυβερνήσεων, η αμφισβήτηση των πάντων, η αμφιβολία, η χρήση αναιτιολόγητης βίας, η αναζήτηση κάτι “νέου” ή “κάτι διαφορετικού”, έστω και αρνητικού.

Αυτό το φαινομενικά παράδοξο και αντιφατικό γεγονός παρατηρήθηκε απο τον Γάλλο Ορτέγκα υ Γκασσέτ στη δεκαετία του 1930. Τότε, η Δημοκρατία στην Ευρώπη ενώ παρουσίαζε χαρακτηριστικά μιάς “απελευθερωμένης” κοινωνίας και μια έντονη πνευματική καλλιέργεια αλλά ταυτόχρονα, άρχισε να δημιουργείται ένας νέος τύπος ανθρώπου σε όλα τα κοινωννικά στρώματα.Δηλαδή και στους πλούσιους και στους φτωχούς, το ίδιο στους λιγότερο ή περισσότερο μορφωμένους. Ο Ορτέγκα ονόμασε αυτό το φαινόμενο “η εξέγερση των μαζών” και μας προειδοποίησε ότι αποτελεί άμεσο κίνδυνο για τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό και τη Δημοκρατία. Αυτός ο άνθρωπος της μάζας παραιτούνταν ή αδιαφορούσε απο τις πνευματικές αξίες θεωρώντας ότι η ζωή οφείλει να είναι εύκολη και με υπεραφθονία αγαθών, ο πνευματικός μόχθος δεν είναι απαραίτητος, δεν υπάρχουν εξωτερικοί ή εσωτερικοί περιορισμοί, δέν ακούει ούτε κάν την δική του κοινή λογική, νοιώθει ότι όλα επιτρέπονται αυθαιρετώντας, να ενδιαφέρεται μόνο για τους δικούς του ανθρώπους ή τον εαυτό του. Αισθάνεται ισχυρός μόνο όταν αποφεύγει την αυτοκριτική, προβάλλει όλα τα κακά στους άλλους. Αυτή η αίσθηση ισχύος τον κάνει να διψά για μικρή ή μεγάλη εξουσία χωρίς τα απαραίτητα προσόντα και εχέγγυα. Σε ό,τι κάνει νοιώθει ότι έχει πάντα δίκιο έστω και χωρίς ρεαλιστικά επιχειρήματα. Είναι ο άνθρωπος της μόδας, του Φαίνεσθαι και όχι του Είναι., η κοινωνικοπολιτική του θεωρία και πράξη είναι διαφορετικές δηλαδή τον χαρακτηρίζει αμετροέπεια λόγων και πράξεων. Ενημερώνεται μονομερώς, εθίζεται στα καθημερινά αρνητικά συμβάντα, αλλοτριώνεται χάνοντας τις βασικές πνευματικές του αξίες, αγνοεί ή αρνείται την Πτώση του.

Τότε είναι που ο δρόμος για το Δημοκρατικό Κοινοβούλιο είναι γεμάτος απο τα προαναφερθέντα αρνητικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές. Έτσι, επιβιώνουν ο μακιαβελλισμός, η συναλλαγή, η διαπλοκή, ο στείρος ανταγωνισμός, η εξάρτηση απο τους φορείς των θεσμών της Δημοκρατίας. Και, παρά την εξάρτηση απο την εξουσία, με τους δυνατούς, με τους νικητές, διολισθαίνουμε σε μια οδυνηρή προσωπική μοναχικότητα. Αυτό μπορεί να οδηγεί στην ένταξη σε ομάδες βίας, τυφλής καταστροφικότητας. Μόνο, έτσι, νοιώθει προσωρινά ισχυρός, μεταφράζοντας αυτή την αίσθηση σε πράξεις εξόντωσης (φυσικής και μεταφορικής) του διπλανού του. Όλες τις υπόλοιπες χρονικές περιόδους φωλιάζει μέσα του η μνησικακία.

Αυτό το άτομο, η ομάδα, η κοινωνία, η “Δημοκρατία” οδηγούνται στο χαμηλότερο πήχυ των ανθρώπινων αξιών. Και, είτε το καταλαβαίνει είτε όχι είναι έτοιμος να αποδεχθεί ώς ηγέτη, ώς κυβερνήτη ένα άτομο με τα δικά του χαμηλά ή ανώριμα χαρακτηριστικά, ένα τιμωρό-εκδικητή επι δικαίων και αδίκων. Ετσι, επικρατούν και λατρεύονται σε κάποιες χρονικές περιόδους άνθρωποι σα τον Καλιγούλα, το Νέρωνα, τον Χίτλερ, το Μουσολίνι και μέγα πλήθος άλλων σε όλη τη Γή.
Έτσι, ο αποστασιοποιημένος άνθρωπος της μάζας μπορεί απο θεατής στην Ρωμαϊκή εξέδρα του Κολοσσιαίου να βρεθεί και στην αρένα στη θέση των μονομάχων-δούλων.

Αυτό το ιδεολογικό υπόβαθρο με πολιτική πρακτική μή βασισμένη σε αρχές και αξίες αποτελεί τα σύγχρονα χαρακτηριστικά του φασισμού που έχει εισχωρίσει όχι μόνο στην φανερή φασιστική-ναζιστική πτέρυγα αλλά, δυστυχώς, στην κοινωνία μας, και στις άλλες πτέρυγες του Κοινοβουλίου.

Άν κάποιοι ξαφνιάζονται με την παρατήρηση αυτή, άς ξαναδούν τα καθημερινά έργα και ημέρες των ανθρώπων, τους δρόμους και τους διαδρόμους (όχι πάντα υπέργειους) που οδηγούν στούς θεσμούς εξουσίας και όχι μόνο στη χώρα μας. Άς παρακολουθήσουν συνεδριάσεις Κοινοβουλίων. Παντού, σχεδόν, ενδημεί η μνησικακία και η εκδικητικότητα, η διάλυση και όχι η συνένωση. Άς θυμηθούν τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, που μετά απο τον πιο αιματηρό Α' Παγκόσμιο πόλεμο, οι Ευρωπαϊκές δημοκρατίες είδαν, σταδιακά, οι “σοσιαλιστικές” ιδέες φανατικών ηγετών (Χίτλερ, Μουσολίνι) να καταλήγουν με ζητωγραυγές των λαών τους σε “εθνικο”σοσιαλιστικές, σε γενοκτονίες, στον όλεθρο και την οδύνη.

Υπάρχουν, άραγε, αμυντικά μέσα απέναντι στον αφανή εκφασισμό της σύγχρονης κοινωνία; Μπορούμε να ανυψώσουμε τον πνευματικό και πολιτιστικό πήχυ παράλληλα με τον αγώνα για την ευημερία; Αν και είναι ζητούμενη η λύση, πρώτα χρειάζεται να γίνεται αντιληπτή και κατανοητή η υπόγεια μορφή του φασισμού. Μια απάντηση έδωσε ο Τόμ Ρόμπιν (Αμερικανός συγγραφέας) στον Θανάση Λάλα: “ο εξελιγμένος άνθρωπος διαθέτει το χιούμορ, τη φαντασία, τον ερωτισμό” και την επαναστατικότητα (με την έννοια της δημιουργικής ανατροπής και της υπέρβασης). Διαθέτει,επίσης, την πνευματικότητα, δηλαδή, την προσπάθεια του ανθρώπου να προσεγγίσει και να κατανοήσει το μυστήριο της ανθρώπινης ύπαρξης, ψάχνοντας για την Αλήθεια στην ανθρώπινη ζωή.
Η δύσκολη αυτή πορεία αναζήτησης αυτών των εφοδίων του ανθρώπου, θα τον κάνει περισσότερο σοφό τον εαυτό του τον ίδιο και, έτσι, σταδιακά μπορούν οι κοινωνίες να επαναποκτήσουν τις βασικές κοινωνικές-πνευματικές θετικές-ειρηνικές αξίες.

Μιχάλης Σωτηρίου

Πληροφορίες άρθρου:

2729 προβολές

Αρέσει σε 28 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

01/03/2016 | ΔΙΧΟΣΤΑΣΙΑ, ΥΒΡΙΣ, ΑΤΗ, ΝΕΜΕΣΙΣ και ΤΙΣΙΣ

05/01/2016 | Το χιόνι που θερμαίνει

15/12/2015 | Τα Χριστούγεννα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

02/10/2015 | ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ, ΑΧΜΕΤ ΚΑΙ ΜΟΣΚΩΒ ΣΕΛΗΜ

17/09/2015 | Ο ΜΟΥΣΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ MARCO BOZZARI

27/08/2015 | Βενετία και Μετάσταση της Θεομήτορος

15/07/2015 | Το όνειρο που δεν τρέφεται με όνειρο εξαφανίζεται

28/05/2015 | Των αγγέλων οι φύλακες

02/04/2015 | Οι κανόνες είναι κανόνες

23/03/2015 | Τράπεζα φιλοξενίας

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1912 | 

Στο ημερολόγιο που κρατούσε εκείνες τις μέρες ο τότε μητροπολίτης Σερρών Απόστολος Χριστοδούλου έγραψε: «…Την επομένη ημέρα 13 Νοεμβρίου αι Α.Α. Υψηλότητες (σ.σ. εννοεί το διάδοχο του βασιλικού θρόνου Βόρι και τον αδελφό του Κύριλλο που επισκέπτονταν την πόλη) αφού εδέχθησαν τας διαφόρους επιτροπάς και τους διδασκάλους Βουλγάρων, Ελλήνων, Τούρκων και Εβραίων, περιήλθον διάφορα μέρη της πόλεως, μετά μεσημβρίαν δε της αυτής ημέρας απήλθον σιδηροδρομικώς εκ Σερρών προς διεύθυνσιν της Θεσσαλονίκης…».

1927 | 

Η ποδοσφαιρική ομάδα του Δικέφαλου Σιδηροκάστρου νίκησε στην Ηράκλεια τον τοπικό Ορφέα με 3-1. Τον αγώνα διαιτήτευε στο πρώτο του μέρος ο Καπετάνιος και στο δεύτερο ο Ιωάννης Πασχαλιάς. Τα τέρματα της νικήτριας ομάδας του Δικέφαλου σημείωσαν ο Ευστράτιος Καζαντζίδης στο 37΄, ο Ανδρέας Ντούτος στο 80΄ και ο Λαζαρίδης στο 85΄.

1932 | 

Στο «Πάνθεον» προβάλλονταν η ταινία «Ο βασιλιάς των τζαμπατζήδων» με το γάλλο κωμικό της εποχής Ζωρζ Μίλτων και εκτός προγράμματος το «Καμπαρέ των νάνων». Στο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Υπό τας στέγας των Παρισίων» με την Πύλα Ιλέρτ.

1965 | 

Απεχώρησε από την Νομαρχία Σερρών ο Σιβετίδης Γεώργιος. Είχε διατελέσει Νομάρχης Σερρών από 19 Ιουνίου του ιδίου έτους.

1992 | 

(Παρασκευή) Πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Φαίδρα» του Γ. Ρίτσου από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Σερρών.
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
175613 προβολές από 1/11 έως 13/11
338337 προβολές τον προηγ. μήνα
470146 προβολές τον Σεπτέμβριο