Στο σεντούκι της ψυχής μου" - Ευθυμία Αθανασιάδου

Το τελευταίο σας βιβλίο κυκλοφορεί με τον τίτλο «Στο σεντούκι της ψυχής μου». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για αυτό;
Το σεντούκι είναι ένα βιβλίο για την ψυχική δύναμη που έχει ο άνθρωπος.Μέσα από την ιστορία της Αρετής μεταφερόμαστε στην μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδος και συγκεκριμένα τη Μακεδονία και τη Θράκη.Μαζί της ταξιδεύουμε στην Ξάνθη ,βιώνουμε τη φτώχεια όπου μεγάλωσε,ζεσταινόμαστε μεσα σε μια καλύβα με ένα μαγκάλι και βλέπουμε τον αποχωρισμό στην πιο τρυφερή ηλικία από τη μάνα της.Μεταφερόμαστε στην Καβάλα στην αναζήτηση των μοναδικών εν ζωή συγγενών της περιφερόμενοι στις λασπωμένες γειτονιές της παλιάς πόλης.Εκεί βλέπουμε να τη χτυπάει και πάλι η μοίρα αφήνοντάς της ανεξήτηλα σημάδια τα οποία και θα καθορίσουν το μέλλον της.Κυνηγημένη φευγεί για την πόλη των Σερρών όπου θα δουλέψει στα Καπνομάγαζα.Εκεί η ζωή της δείχνει επιτελους το καλό της πρόσωπο και της στελνει φύλακες άγγελους που θα τη προστατεύουν μέχρι τέλους.Από κεί και πέρα το ταξίδι της Αρετής, μας φτάνει ως τα αστέρια ,αφού η μοίρα της χαρίζει όλα αυτά που της στέρησε τόσοα χρόνια.

Ο κεντρικός σας χαρακτήρας, η Αρετή, έχει δικά σας χαρακτηριστικά; Μοιάζετε;

Η Αρετή στο βιβλίο περπατάει –και οχι τυχαία-σε μονοπάτια που έχω περπατήσει κι εγω ως παιδί.Αρχικά μέσα από την πορεία της περιγράφω γειτονιές που πέρασα τα παιδικά μου χρόνια ,μυρωδιές που έχω από τότε και γεύσεις που μένουν ακόμη και τώρα στα χείλη μου.Από χαρακτηριστικά,το γεγονός πως αγαπάει το διάβασμα και δεν τα παρατάει ακόμη και στα πιο δύσκολα ,είναι και χαρακτηριστικό δικό μου,αφού κι εγω ως παιδί συνδίαζα σχολείο και εργασία.Από κει και πέρα τον χαρακτήρα της Αρετής τον έχτισα πιο ανθεκτικό και καλοσυνάτο από ότι συνηθίζει άνθρωπος να έχει,οχι πως δεν υπάρχουν,αλλά βέβαια σπανίζουν και ειδικά στη σημερινη εποχή.Αυτό το έκανα για να τονίσω πως όποιος πορεύετε στη ζωή του με αρετή ,πείσμα και καλοσύνη η ζωή του ανταποδίδει το καλύτερο χαμόγελό της.

Τι ξεχωρίζετε στο βιβλίο αυτό σε σχέση με τα άλλα που έχετε κυκλοφορήσει; Και ποιο από όλα είναι αυτό που θα λέγατε αγαπημένο σας αν έπρεπε να επιλέξετε;


Το κάθε βιβλίο που γράφω προσπαθώ να είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα.Σαφώς όμως όλα έχουν την προσωπικότητα του συγγραφέα μέσα,έτσι ώστε να αφήνουν το στίγμα τους στη λογοτεχνία.Το σεντούκι ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα αφ’ενος από το χρόνο που εξελίσσεται και αφ’ετέρου από την ίδια την ιστορία του βιβλίου η οποία δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα.Όσον αφορά το πιο αγαπημένο μου,θα πω πως δεν μπορώ να ξεχωρίσα κάποιο,γιατι όσο κλισέ κι αν ακουστεί,όλα είναι παιδιά μου,όλα έχουν κάτι από την ψυχή μου μέσα.

Από πού αντλείτε την έμπνευση σας; Γράφετε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας;

Η έμπνευση έρχεται από οπουδήποτε.Από μια ιστορία που θα μου αφηγηθεί κάποιος,από μια προσωπική μου εμπειρία,από μια ταινία,ακόμα και από ένα στίχο ενός τραγουδιού η μια μελωδία που θα με αγγίξει...Συνηθίζω να γράφω πολύ νωρίς το πρωί ,όπου όλα γύρω μου είναι ήρεμα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα στον χώρο της γραφής και του βιβλίου;

Θα συμβούλευα τον νεα συγγραφέα αυτό που θα συμβούλευα οποιοδήποτε νέο σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα.Να αγαπάει αυτό που κάνει,να έχει μεράκι για αυτό και να προσπαθεί να αφήσει κάτι αξιόλογο πίσω του.Μόνο έτσι θεωρώ πως κάποιος είναι επιτυχημένος σε ότι επιλέγει να κάνει.

Ετοιμάζετε κάτι νέο αυτή την περίοδο;

Έχω ήδη ετοιμάσει το τέταρτο βιβλίο και βρίσκεται στον εκδοτικό μου οίκο αναμένοντας για εκτύπωση.Αυτό το διάστημα γράφω επίσης τη συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου, «Για όσα δεν μιλήσαμε ποτέ»..

Βιβλίο | της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Συνάντηση συμμαθητών μετά από 50 χρόνια

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Ιστορία και Κομμουνισμός

της Δήμητρας Σαμαρά

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι, σύννεφο έβαλαν γιορντάνι….

της Δήμητρας Σαμαρά

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

της Ευθυμίας Αθανασιάδου-Μαράκη

Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Μετρώντας τις μέρες μας

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το θέατρο στους μαθητές

του Χριστόφορου Παλαμίδη

Αλέξης Τσίπρας, ένας Ντόριαν Γκρέι της πολιτικής

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Προκλητή ζήτηση υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα και προτάσεις αντιμετώπισης της – Περικοπές στην πρωτοβάθμια υγεία ή εξοικονόμηση πόρων;

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δάσος και ενέργεια και Γιατί λύματα;

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πρόσεχε το δάχτυλο, όχι το φεγγάρι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα, διαχειρισιμότητα του δημόσιου χρέους και βιωσιμότητα της χώρας

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Μια γιορτή επαναπροσέγγισης των πολιτισμών στα ερτζιανά κύματα στις Σέρρες

της Unesco Σερρών

Περί ευρωζώνης, εθνικών νομισμάτων και άλλων τινών

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

2017 Διεθνές Έτος Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης

της Unesco Σερρών

Και δάσκαλοι - όχι μόνο φιλόλογοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Υγροβιότοποι, για μείωση του κινδύνου των καταστροφών

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Ένας δήμαρχος, μια μήνυση και ο … ΤΑΡ (πάλι)

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ποιοι μας αποκαλούν «λαϊκιστές»;

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Στιγμές της πόλης

της Αικατερίνης Εμμανουηλίδου

Στερητικό σύνδρομο εξουσίας

του Παναγιώτη Κοτρώνη

«Το τάγμα που τραγουδάει…»

της Δήμητρας Σαμαρά

Εύκολη προφητεία

του Αθανάσιου Μπόϊκου

΄Ανθρωποι και κατσαρίδες

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Ένας «ρεαλιστής» δήμαρχος

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αδιόρθωτοι

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

του Αθανάσιου Μπόϊκου

ΤΑΡ, «νεοοθωμανισμός» και εθνικό συμφέρον

του Αθανάσιου Μπόϊκου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

"ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΑ ΟΣΤΑ"

09/11/2010

Άρθρο του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

 
Σκηνοθεσία: Peter Jackson, από το μυθιστόρημα PUSH (Σπρώξε) της Σαφάϊρ
Σενάριο: Fran Walsh, Philippa Boyens, Peter Jackson από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Alice Sebold
Ηθοποιοί: Saoirse Ronan, Susie Salmon, Rachel Weisz, Abigail Salmon, Mark Wahlberg, Jack Salmon, Susan Sarandon, Grandma Lynn, Stanley Tucci, George Harvey
Μουσική: Brian Eno

Ένα δεκατετράχρονο κορίτσι, η Σούζι Σάλμον (Σάοϊρς Ρόναν) γυρνώντας από το σχολείο πέφτει θύμα αποτρόπαιου βιασμού και στη συνέχεια δολοφονείται. Τώρα από τον παράδεισο πια, παρακολουθεί καθημερινά την οικογένειά της (Μαρκ Γουάλμπεργκ, Ρέιτσελ Βάις, Σούζαν Σάραντον), που προσπαθεί μάταια να συμβιβαστεί με την απώλεια, αλλά και τους φίλους και τους γνωστούς της, διαπιστώνοντας τις επιπτώσεις που είχε η δολοφονία της σε καθέναν ξεχωριστά. Όταν καλείται να επιλέξει μεταξύ της επιθυμίας της να εκδικηθεί το δολοφόνο της (Στάνλεϊ Τούτσι) και να δει την οικογένειά της να προχωρά, με κάπως επουλωμένες πληγές το δίλημμα είναι τεράστιο...

Κριτική από τον Δημήτρη Παπαμίχο [email protected]

Συνολικά όμορφη ταινία, ολοκληρωμένη, ουσιαστική και λιγότερο ψυχαγωγική. Ένα θρίλερ τελικά, που στιγμές - στιγμές κόβει την ανάσα και σε λίγες κάνει «κοιλιά», αλλά ποτέ δε θα σε αφήσει αδιάφορο για την συναρπαστική εξέλιξη.
Άψογα ερμηνευτικά εκτέλεση από τον «κακό» Στάνλεϊ Τούτσι (αν δεν υπήρχε ο Κριστόφ Γουόλτζ, θα του άξιζε το όσκαρ Β΄ Ρόλου - αυτά τα όσκαρ πάνε πάντα σε «κακούς») αλλά κυρίως από τη μικρή Σάοϊρς Ρόναν, η οποία κλέβει κυριολεκτικά την παράσταση (θα την έβαζα στην πεντάδα υποψηφίων για όσκαρ, φέτος - δείτε την και θαυμάστε την, ειλικρινά με εντυπωσίασε). Εξίσου εντυπωσιακή (επιπέδου όσκαρ) στον μικρό αλλά νευραλγικό ρόλο η Σούζαν Σάραντον, ως γιαγιά της Σούζι Σολωμού! (Salmon, το επώνυμο της ηρωίδας μας), αλλά και της Ρέιτσελ Βάις (που νομίζεις, ότι ... μόλις δραπέτευσε από το Αρονοφκικό σύμπαν του FOUNTAIN!)
Η ταινία που βασίζεται στο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα της Άλις Σέμπολντ, αναφέρεται προσχηματικά στην ιστορία ενός 14χρονου κοριτσιού που δολοφονείται από έναν κατά συρροή δολοφόνο («δράκος»), για να καταθέσει στο βάθος με λυρισμό ένα όραμα ...ζωής μετά θάνατο, ζωής μέσα από τα μάτια μια ψυχής του «παραδείσου»!
Η μεταφυσική του θανάτου, ο σωματικός θρήνος, ο πνευματικός εξαγνισμός, η υπέρβαση της απώλειας, η εκδίκηση, ως ανθρώπινο συναίσθημα και ψυχολογικός κατευνασμός, η επούλωση των τραυματικών εμπειριών, η άρνηση του συμβιβασμού είναι άμεσα ζητήματα πάνω στα οποία ισορροπεί με επιτυχία ο πάντα δημιουργικός και οραματιστής σκηνοθέτης Πίτερ Τζάκσον.
Το δίλημμα της ηρωίδας, είναι ηθικό. Η δικαιοσύνη τιμωρεί τους παραβάτες όταν υπάρχουν αποδείξεις. Η ζωή σε μια οικογένεια ποτέ δεν είναι ίδια μετά από έναν θάνατο ενός μέλους της. Το να ξεπεράσεις το χαμό αγαπημένου σου προσώπου, πέρα από χρόνο απαιτεί και κοινωνική αλληλεγγύη, κατανόηση, αλτρουισμό και τιμωρία των υπευθύνων (όπως στην περίπτωσή μας).
Αξιοθαύμαστη η χρήση των οπτικών εφέ, μεταμορφώνουν το κάδρο, καρέ καρέ σ’ ένα εικαστικό πίνακα ανείπωτης ομορφιάς. Η φωτογραφία είναι ζεστή όπου χρειάζεται, αποδίδοντας τα συναισθήματα ενός ουράνιου τόξου και την ψυχή του Βόρειου Σέλας. Λειτουργεί με αισιοδοξία και βάση την ελπίδα για το μέλλον χωρίς η κατάθλιψη του τρομακτικού συμβάντος να επηρεάζει αρνητικά το τελικό αποτέλεσμα. Με λίγα λόγια αφήνει ηλιαχτίδες φωτός να λάμψουν έστω και αχνά, από το υπόγειο της καταστροφής, έως το μπαούλο της χωματερής!
Υπάρχει στις λεπτομέρειες μια κατάχρηση δραματουργικής σκοπιμότητας και εκβίασης της συναισθηματικής φόρτισης αλλά είναι εντός των ορίων της μεγάλης κινηματογραφικής παραγωγής του στούντιο, χαμηλού προφίλ και ήπιων τόνων. Η αισθητική του Νεοζηλανδού Πίτερ Τζάκσον αφήνει την μαγευτική σφραγίδα της ακόμα και σε σκηνές που τα στερεότυπα κυριαρχούν υπερβολικά από δραματικής πλευράς.
Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους παραμυθάδες μας καλεί να μοιραστούμε τις ανησυχίες και να αφουγκραστούμε την έμπνευσή του. Καθόλου μεγαλομανής, όπως στα προηγούμενα μπλοκμπάστερ ή την τριλογία της δεκαετίας, αντίθετα προσγειωμένος κάπου «ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο»μας χαρίζει μιας σπάνιας ευαισθησίας κι ανθρωπιάς ταινία. Μια ευκαιρία για να ζήσουμε την εμπειρία της κινηματογραφικής γραφής του εμπνευσμένου δημιουργού, για άλλη μια φορά κάτω από το πρίσμα μιας αφήγησης που ξεκινάει με ρεαλισμό και απογειώνεται στη σφαίρα του φανταστικού, της μεταφυσικής και της ονειρικής μέθεξης. Φυσικά, ένταση και δράση στις σκηνές όπου το μοντάζ επιδίδεται σε ένα όργιο έκρηξης σασπένς και αδρεναλίνης, βρίσκονται σε υψηλής αισθητικής επίπεδα. Οικοδομεί σταδιακά, την κορύφωση προς το λυτρωτικό φινάλε. Η δικαιοσύνη πρέπει να αποδοθεί. Δεν είναι δίλημμα. Είναι ηθικό αίτημα. Ο θάνατος είναι η συνέχεια της ατέλειας. Η ζωή είναι ατελής. Ο θάνατος είναι μοναδικός, αιώνιος, απεριόριστος, άπειρος.
Συνοπτικά μία ταινία που δεν είναι καθόλου διασκεδαστική και μάλλον υποτιμημένη φέτος στα μεγαλύτερα βραβεία. Δεν προδίδει ούτε μία τις προθέσεις του κατασκευαστή ενώ εμπεριέχει χωρίς σημαντικές παραχωρήσεις, την γενικότερη φιλοσοφική του κοσμοθεωρία και τα υπαρξιακά διλήμματα που γνωρίσαμε μέσα από το προηγούμενο έργο του.

Δημήτρης Παπαμίχος [email protected]


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΣΕΡΡΩΝ

Πληροφορίες άρθρου:

1822 προβολές

Αρέσει σε 17 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

23/03/2017 | Γαλλικός Ρομαντισμός και Φιλελληνισμός

15/11/2016 | Πλάθοντας ευτυχισμένα παιδιά

01/03/2016 | Γυναικεία Δημιουργία 2016

04/02/2016 | Αφιέρωμα στον Σερραίο συγγραφέα και καθηγητή Κυριάκο Παπακυριάκου

01/02/2016 | Βραδιά όπερας

05/01/2016 | ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ (WHITE NIGHTS)

09/11/2015 | Ένα βότσαλο στη λίμνη

21/10/2015 | Ο Κώστας Κρομμύδας στις Σέρρες για την παρουσίαση του καινούριου του βιβλίου. Μη με Λησμόνει.

02/10/2015 | Ποια Ελένη;

17/09/2015 | Ψηφίδες ψυχολογίας: 4ος κύκλος περιόδου 2015-2016

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε

1907 | 

Προκειμένου να αρχίσει το «μποϋκοτάζ του κάρβουνου» εναντίον των Βουλγάρων οι αγωνιστές του «Ορφέα»: Αναστασίου, Κούλας και Δέλλιος συναντήθηκαν με τον Μητροπολίτη και του ζήτησαν να οριστεί επιτροπή από δημογέροντες για συνεργασία, να καταβληθούν 300 λίρες και ο «Ορφέας» να αναλάβει την προμήθεια ξύλων και κάρβουνων από την περιοχή της Νιγρίτας. Μετά από δύο μέρες η επιτροπή εξελέγη, τα λεφτά κατατέθηκαν και ξεκίνησε το μποϋκοτάζ.

1914 | 

«Εκ του Γραφείου της Νομαρχίας» προσκλήθηκαν οι άρρενες της στρατιωτικής περιφέρειας Σερρών οι γεννηθέντες κατά τα χρόνια 1892 και 1893 «να προσέλθωσιν ενώπιων του ενταύθα στρατολογικού συμβουλίου προς κατάταξιν και εκπλήρωσιν της στρατιωτικής υποχρεώσεώς των…».

1923 | 

(Τετάρτη) Ο «Ελληνικός Θίασος» Δ. Ζαφειρίου - Π. Βεράρδου έδωσε στο «Θέατρον της Στρατιωτικής Λέσχης» παράσταση με την «εξωφρενική γαλλική φάρσα του Έρν. Μπλουμ «Ο Υπνοβάτης», εις πράξις τρεις».

1931 | 

Στα «Διονύσια» εμφανίζονταν ο θίασος της Ελένης Χαλκούση με το έργο η «Εσχάτη προδοσία» και ταυτόχρονα ο κωμικοακροβατικός θίασος του ιταλού Τζογανέλι. Την ίδια μέρα στο χειμερινό καφενείο «Κρόνιον» και κάθε βράδυ, εμφανίζονταν η Κική Βιταλιώτου του ωδείου της Αθήνας «…με την μελωδικήν φωνήν της συγκεντρώνει τον εκλεκτικότερον κόσμον…».

1935 | 

Συνελήφθησαν από όργανα του τμήματος Γενικής Ασφαλείας Σερρών και εκτοπίστηκαν «εις διαφόρους νήσους» ο «κόκκινος δήμαρχος» του 1934 Διονύσιος Μενύχτας και οι συνεργάτες του Διονύσιος Ξυνοστάθης (ιδιωτικός υπάλληλος), Ιωάννης Κυριακίδης και Χρήστος Βλαχόπουλος.

1936 | 

Στον κινηματογράφο «Κρόνιον» προβάλλονταν η ταινία «Η κυρία με τας καμελίας» με την Υβόν Μπρεντάν
Ιστορικό ημερολόγιο των Σερρών
Επιμέλεια: Σ. Π. Αραμπατζής
(δημοσιογράφος ΕΡΑ Σερρών)

Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

82 πρόσωπα
3587 δημοσιευμένα άρθρα
226 ατάκες
33 videos
42 αρχεία ήχου
259105 προβολές από 1/1 έως 25/1
421659 προβολές τον προηγ. μήνα
388046 προβολές τον Νοέμβριο